kiẕi (p. 111) s. A line--as drawn on the ground, paper, &c., கீற்று. 2. A shred, a piece torn off, கிழிந்ததுண்டு. 3. A strip of cloth tied round the waist of mendicants, a mendicant's girdle, கீளுடை. 4. A prize, reward, or treasure tied up in a cloth and exposed to public view to invite competition in any work of skill, நிதிப்்பொதி. 5. Ears of corn tied into a small bunch, or otherwise, and suspended in some conspicuous place of a temple as the first-fruit of the crop, புதிர்க் கிழி. 6. A picture, எழுதுபடம். கிழிகட்ட, inf. To hang up a prize, to lay down a reward. கிழிக்கட்டு, s. Prize, treasure, sacred ashes, &c., tied in a strip of cloth. உலவாக்கிழி, s. Inexhaustible treasure. (p.) கிழிதீட்ட, inf. To draw a picture. (p.) 47)

kīẕ (p. 113) s. Place or space, under, below, beneath, downward, low or nether; the bottom, கீழிடம். 2. The east, கிழக்கு. 3. A pit, a hole, பள்ளம். 4. The nether regions, the worlds below, கீழுலகம். 5. Forgetfulness, மறதி. 6. Bridle, reins, bit, கடிவாளம். 7. A low caste, கீழ்மக்கள். (p.) கீணர், s. [கீழ்நர்.] Low, mean people, the base, the vulgar, எளியோர். கீழது, s. That which is under or below; bottom. கீழதுமேலதாக்கிப்போட, inf. To overturn, upset, capsize; to overthrow, to defeat. கீழறுக்க, inf. To burrow, to excavate, to make a subterranean passage, to undermine, பூமியிற் சுரங்கஞ்செய்ய. 2. (fig.) To undermine, to injure by any underhand, clandestine means, சதிசெய்ய. கீழறை, s. An under-ground room, a cellar, நிலவறை. 2. A cavern, a cell, a hole or passage under ground, வளை. கீழாக, inf. To become depressed, to sink--as a stalk, a heap of muck, &c.; to deteriorate, to waste--as the body by use or disease; or as property, &c., தாழ் வடைய. கீழாக--கீழாய s. Under, below, beneath. கீழாயிருக்க, inf. To be below, to be mean, to be inferior. கீழாலவத்தை, s. 'Descending states of the soul.' State and degree of consciousness, commencing with objective sensations and descending to subjective feeling and contemplation, the mind receding farther and farther from objective impressions and associations. Hindu physiologists fancy that the mind descends from its seat in the forehead to its other seats, the neck, breast, umbilicus and terminus rectum. (தத்துவக். சிவ. சி.) கீழிருக்க, inf. To lie under, to be under one's dominion or control. கீழாறு, s. A river under ground, பூமி யினுள்ளோடுமாறு. 2. A river in the Congu country, கொங்குதேசத்தாறு. கீழாறுகொண்டுபோயிற்று. The under ground river has carried it away--said of things lost without knowing how. கீழுக்குப்போக, inf. To be diminishes, to be reduced. அவன்புத்தியுங்கல்வியும்வரவரக்கீழுக்குப்போகி றது. His understanding and knowledge are more and more diminishing. கீழோங்கி, s. [prov.] An inferior class or fishermen--as distinguished from மே லோங்கி, a higher rank. கீழ்நோக்க, inf. To look downward, to tend downward, கீழ்ப்பார்க்க. 2. To be sensual, grovelling, to tend toward secularities, இழிவானதைவிரும்ப. 3. To be on the decline--as to wealth, &c.; to go to ruin, to come to naught, தாழ்வடைய. கீழ்நோக்கித்திட்ட--கீழ்நோக்கியேச inf. To use obscene language, to assail with very indecent speech. கீழ்நோக்கு--கீழ்நோக்கம் v. noun. Looking downward, downward tendency, கீழ்ப்பார்வை. 2. Low or grovelling pursuits, a base inclination; underhand, clandestine purpose. கீழ்மேலாக, adv. Upside down. கீழ்ப்பட, inf. To be subdued, to yield, to be submissive, to become inferior, கீழ்ப்படிய. 2. To be subject, to be subordinate, to submit to, அடங்க. 3. To be degraded, mean, base, இழிவுபட. கீழ்ப்படிய--கீழ்ப்பணிய inf. To submit, to yield, to obey. கீழ்ப்படியாத்தனம்--கீழ்ப்படியாமை, s. Disobedience, insubordination. கீழ்ப்படிவு, v. noun. Submission, obedience, subordination, subjection, கீழ்ப்ப ணிவு. 2. Docility, tractableness, அமைவு. கீழ்ப்படுத்த--கீழ்ப்படியப்பண்ண, inf. To subdue, to subject, to subordinate, to subjugate, to quell, அடக்க. 2. To lower, to bring down, to reduce, தாழ்வுபடு த்த. 3. To degrade, ஈனப்படுத்த. கீழ்நோக்கினநட்சத்திரம், s. [in astro.] A lunar mansion looking downward-opposed to மேனோக்கினநட்சத்திரம். They are twelve in number. (உள்ளமு.) கீழ்நோக்கினராசி, s. [in astrol.] A zodiacal sign which looks downward.-Note. These signs, as well as the கீழ்நோக் கினநட்சத்திரம், are favorable for planting esculent roots and digging wells. கீழ்மேற்றென்வடல், s. The east, west, north and south. 42)

carākam (p. 166) s. A beetle, வண்டு. (சது.) (Compare சரகம்.) 2. [loc.] W. p. 96. SARAKA. A straight, continuous line of road, without ramifications or turnings, நேர்வழி. 3. [prov.] Quarter, place, &c.--as சரகம். சராகமாய்ப்போக, inf. To go in a direct, straight line--as the water in a channel. 61) *

cri (p. 166) கிறது, ந்தது, யும், ய, v. n. [lit. to go, move, descend]; hence. To lean, decline from the perpendicular; to recline, to fall on one side, சாய. 2. To flow or roll down --as a stream from a mountain, corn from a heap, சரிந்துசெல்ல. 3. To slip, slide off --as a garment, நழுவ. 4. To roll or fall down a precipice, or from a height--as bricks from a wall, மேலிருந்து கீழுருள. 5. [in reproach.] To recline or lie down, படுக்க. 6. To flock to a place, go in crowds, or a train--as men or beasts, பட்சிமுதலியனகூடிப் போக. 7. To die off, to die, (commonly said in reproach, சாவ.) 8. To decline--as a heavenly body, கிரகஞ்சாய. 9. To be set aslant, to be raised on one side, to be tilted, சரிவா யிருக்க. 1. To give way, to yield, to be defeated--as an army or party, பின்னிட. (c.) பகைவர்படைசரிந்தது. The army of the enemy was defeated. சும்மாசரிந்துகிடவேன். Don't be meddling, (lit.) go and lie down in peace. வெட்டினாலே தோள்சரிந்தது. The wounded shoulder hung down. அநேகர்சரிகிறார்கள். Many people are going in crowds. சரிந்தவெழுத்து, s. Sloping letters, in writing. சரிந்தவயிறு, s. The pendent abdomen --as when the f&oe;tus descends near the time of delivery. 2. A hanging paunch. சரிபொழுது, s. The declining sun. 2. The time of the declining sun. சரிய, [adv.] Slantingly, slopingly--as the declining sun, &c. குடல்சரிதல், v. noun. The gushing or falling out of the entrails. சரிகை, v. noun. Sliding, gliding, leaning, &c. சரிவு, v. noun. Recumbency, slope, declivity, சாய்வு. 2. Sliding, rolling, slipping or flowing down, தானியமுதலிய சரிகை. 3. Declivity, steep sides of a mountain, மலைச்சரிவு. 4. Verge of a town, village, river, &c., border, margin, பக் கச்சரிவு. 5. (Rott.) The protrusion of the intestines when wounded, குடற்சரிவு. Sometimes சரிவல். சரிவாய், adv. Slantingly, slopingly. 75)

cāy (p. 178) கிறேன், ந்தேன், வேன், சாய, v. n. To incline or fall towards one side; to lean, to recline, lie down, சரிய. 2. To decline--as a heavenly body from the meridian, or toward the horizon, கிரகஞ்சாய. 3. To repair to, tend toward; crowd together --as a company of men or beasts, to retire, change the course, திரளாகச்செல்ல. 4. To be routed, to retreat, to flee as a discomfited army, இரிய. 5. To incline to wards--as the mind, disposition, &c., to be like in quality, color, shape, &c., மனஞ்சாய. 6. To be biased or prejudiced, to be partial, to be warped in judgment, நடுநிலைசாய. 7. To die, perish, சாவ. 8. To incline--as the beam of a balance by a preponderating weight, நிறைதாழ. 9. To decline from a direct course, to diverge, to become oblique, to turn aside, to deviate, ஒதுங்க. 1. To run ashore--as a vessel, கப்பல்கரைசாய. 11. To lean upon, rest against, சார. 12. To fail or come short in a comparison, தளர. 13. To happen, succeed, நடந்தேற. (c.) பொழுதுசாயவா. Come in the afternoon. இது மேற்கே சாய்கிறது. This inclines westward. சாய்ந்துகிட. Lie down. (in contempt.) இதின்மேலேசாயாதே. Don't lean upon it. உன்பிரயாணம்எப்பொழுதுசாயும். When will you set out on your journey? என்காரியஞ்சாயுமா. Shall I succeed in my undertaking? தண்டுஅப்படிச்சாய்ந்துபோயிற்று. The army marched that way. பழத்துக்குச்சாய்ந்துவிட்டது. The fruit has begun to ripen. [prov.] கதிர்சாய--கொம்புசாய, inf. To bend the head, as ripe grain. விளைந்துசாய, inf. To incline toward the ground, as ripening grain. (c.) காரியத்தைச்சாயவிடுதல், v. noun. Leting a matter take its own course, often to the person's loss or injury. கப்பல்சாய்ந்தோடுதல், v. noun. The sailing of a leaning ship. சாயப்பிடிக்க, inf. [prov.] To steer a vessel with the wind. சாயவிட, inf. To let a vessel run before the wind. 2. To let a vessel run ashore. 3. To run a vessel to the left. See ஏறவிட. சாயல், v. noun. Inclination, leaning. சாய்மானம், s. [vul.] A back to lean against, of a chair, couch, &c., சார்வு. 2. Leaning, reclining, inclining, inclination, மனச்சாய்வு. 3. Partiality, preference, favoritism, வாரபட்சம். சாய்கை, v. noun. [in astron.] Inclination. 2. [prov.] As சாகை, which see. சாய்வு, v. noun. Slant, slope, obliquity, சரிவு. 2. Declivity, descent, side of a hill, மலைச்சரிவு. 3. Bias, inclination to a party, favoritism, prejudice, ஒருபட்சஞ்சாய் கை. 4. [prov.] Taking a direction, as a company of men or beasts, turning aside, obliquity, divergency, வளைவு. 5. [Little used.] Side, sides, places round about, ஊர்ச்சார்வு. Compare சாய்ப்பு. 17)

cāṟu (p. 180) கிறது, சாறினது, சாறும், சாற, v. n. [vul.] To form, collect--as rheum in the eyes, பீளைசாற. 2. To be imbibed or absorbed --as oil in the system, எண்ணெய்சாற. 3. (Telugu usage.) To slip off, to tumble backward from a tree, வழுக்க. 4. To slant, incline--as a post, &c., to diverge from a right line, சரிய.--Note. This word is never used as a verb in the past tense; but takes the gerund form--as சாறி. புளுகுசாறல், v. noun. The forming of civet on the civet cat, or on the stick of the cage where it rubs it off. சாறிவிழ, inf. [loc.] To slip and fall-as a post. காரியஞ்சாறிப்போக, inf. To prove futile, to fail of success, பிரதிகூலப்பட. 66)

tāẕ (p. 235) --தாழு, கிறேன், ந்தேன், வேன், தாழ, v. n. To be, or to become low, to sink, to fall, to decline, குறைய. 2. (with accusative or dative.) To bow, to stoop, to do homage, to prostrate in reverence; to be humble, yielding, submissive; to carry one's self humbly, வணங்க. 3. To sink in circumstances, repute, &c., to decline in splendor or power; to decrease, diminish, decay, degenerate, deteriorate, சீர்கெட. 4. To decline--as the sun, சாய. (c.) 5. To be inlaid--as gold; to be set in--as colors; to abide in--as lustre in a gem, பதிய. 6. To tarry, delay, halt, to stop--as a business, தங்க. 7. To prove inferior, to be wanting, to fail in comparison, competition, battle, தோற்க. 8. To be indolent, lazy, சோம்ப. 9. To despond, to be dejected, மனஞ்சோர. 1. To hang down, to be suspended, தொங்க. 11. To desire, to be eager for, அவாவ. 12. (c.) To be deep, to deepen, ஆழ. 13. To sink as a balance, துலைதாழ. 14. To sink in water, அமிழ்ந்த. 15. To be engrossed in an object or pursuit, மனங்கவிய. 16. To slope, to slant, as a roof, &c., சரிய. தாழ்ந்ததுதங்கம்உயர்ந்ததுபித்தளை. Humility is esteemed as gold, proud manners are disdained as the bad stinking of brass. தாழ, inf. used adverbially. Down, below, beneath, low. வெயில்தாழவா. Come when the heat is abated, when the sun is low. தாழவிழ, inf. To fall down. தாழவிட, inf. To drop. தாழப்போக, inf. T descend. தாழாநட்பு, s. Unfailing or undiminished love, friendship, &c. (p.) தாழாமலிருக்க, inf. To be without humility; to be impatient. தாழாமை, s. Pride, haughtiness. தாழ்குழல், s. Pendent female locks. 2. A female. (p.) தாழ்சடை, s. Long, matted, dishevelled locks of an ascetic. தாழ்ந்தமாதிரி, s. An inferior kind. 2. Low conduct. தாழ்ந்தகுணம், s. A lowly temper, calm temper. தாழ்ந்தசாதி, s. A low caste. தாழ்ந்தபலன், s. Inferior reward, slight advantage, scanty profit. தாழ்ந்தபூமி, s. Low land. 2. Poor land, impoverished soil. தாழ்ந்தவயசு, s. Declining age. தாழ்ந்தவிலை, s. A low price. தாழ்ந்துகொடுக்க, inf. To yield, to submit in order to effect an object, or through affability. தாழ்ந்துபோக, inf. To fail in competition or comparison, 2. To degenerate in morals, character, &c. தாழ்வயிறு, s. A hanging belly, சரிந் தவயிறு. 15)

toṭu (p. 262) கிறேன், தொட்டேன், வேன், தொட, v. a. To touch, to come in contact with, to feel, to perceive by thr touch, பரிசிக்க. 2. To handle, to take hold of, to finger, to use, பிடிக்க. 3. To be connected or united, to be joined, &c., பொருத்த. 4. To begin, தொடங்க. (c.) 5. To discharge an arrow or other missile weapon. அம்பெய்ய. 6. To eat, உண்ண. 7. To dig, to scoop out, to excavate, தோண்ட. 8. To put on shoes or a garment, தரிக்க. தொட்டாற்றோழன்விட்டால்மாற்றான். A friend if persevered, in and a if neglected; spoken of an art. தொடப்படாது. I cannot give you; (lit.) Cannot touch. தொட்டுக்கண்ணிலேயொற்றிக்கொள்ள......To touch the feet of an idol or great person and then apply the fingers, to the eyes; as if saying, 'I worship your feet.' 2. [in contempet.] To be too obsequious, or aubmissive. ஆகாசத்தைத் தொட்டுக்கொண்டுநிற்கிறது. The top if trees, &c., touches the sky. தோஷந்தொட்டுநிற்கிறது. Fatal symptoms have appeared (as in cholera, &c., before death). நிலந்தொட்டுவைத்தார்கள். They rubbed the sand in which they had written (on their forehead, eyes, and breast) --Note. This is done in homage to Ganesa or Sarasvati. சனியன் தொட்டுக்கொண்டது. Seturn has begun to exert his malign influence. செருப்புத்தொட்டுக்கொண்டுநடக்க, inf. To walk with sandals. தொடுகழல், s. A pair of Indian slippers, as தொடுசெருப்பு. (p.) தொடுகழன்மறவர், s. (plu.) Heroes who wear ankle rings. 2. Huntsmen with sandals. (p.) தொடுகை, s. Touch, பரிசம். 2. v. noun. Digging, தோண்டுகை. தொடுகிலும், [prov.] An all, in any wise, &c., used with a negative verb, ஒருபொழுதும். தொடுசெருப்பு, s. As தொடுகழல். (c.) தொடுபதம், s. Boiled rice, சோறு. (சது.) தொடுவாய், s. [prov.] Confluence or junction of two rivers, or of a river with the sea, தண்ணீர்கள்சந்திக்குமிடம். தொடுவாள், s. [prov.] The horizon, அடிவானம்; [ex வான், the heavens.] தொடல், s. noun. Being close, சார் தல். 2. Touching, தீண்டல். 3. Digging, தோண்டல். 4. Catching, பிடித்தல். 5. Eating, புசித்தல். தொட்டடி, s. [properly தொட்டஅடி.] The beginning line--oppos. to விட்டடி. தொட்டப்பன், s. [prov.] A godfather. தொட்டாய்ச்சி, s. A godmother. (Chris. usage.) தொட்டல், v. noun. Digging, தோண் டல். தொட்டு, [verbal participle.] Touching. concerning, in reference to. (See சட்டி.) 2. Beginning with, from, since, used as பற்றி and குறித்து to express relation. (c.) அதைத்தொட்டு. Concerning that. இளமைதொட்டு. From youth up. அன்றுதொட்டு. From, or since, that day. 2. From former times. தொன்றுதொட்டு. From time immemoriat. (p.) தொட்டுக்கொண்டிருக்க--தொட்டுக் கொண்டுநிற்க, inf. To be in contact with, contiguous. தொட்டுக்கொண்டுபோக, inf. To pretend to carry a load, with others. 2. To touch the bier, as near ralations, in a funeral procession. 3. To bear a pall at a funeral. தொட்டுத்தலைமேல்வைக்க, inf. To tuch the feet of a great person; also to put the hands on the head, in token of veneration. தொட்டுத்தெளிக்க, inf. As தொட்டுத் தெறிக்க. 2. See தெளி, v. a. தொட்டுத்தெறிக்க, inf. To dip the finger in a liquid and sprinkle it on a new married couple, or an idol, as in ஆலாத்தி. See தெறி, v. தொட்டுப்பார்க்க. inf. To ascertain by the touch. 41)

matiyam (p. 342) s. Moon, as மதி, with an incremental அம். (சது.) 2. Guess, estimate, கணிசம்; [ex மதி.] 3. (c.) Noon, mid-day, மத்தியானம். 4. Centre, central part, நடு. See மத்தியம். மதியங்காணுதல், v. noun. Making a rough estimate. மதியந்திரும்ப, inf. To pass the meridian and decline--as the sun or moon. 2. [as adv.] In the afternoon. 17)

mrpu (p. 344) s. Established usage, order, propriety, ancestral line--as in இருமரபு. 2. Nature, property, குணம். 3. Antiquity, பழமை. (p.) மரபார், s. As மரபினோர், 2. மரபிலக்கணம், s. The use of appropriate terms--as யானையிலத்தி, not யானை விட்டை, the latter being used for horse's dung; also பசுவின்கன்று, not பசுவின்குட்டி. மரபினோர், s. [pl.] The worthy, சான் றோர். 2. Kinsfolks, relations, சுற்றத்தார். மரபுச்சொல்--மரபுப்பெயர், s. Names or terms appropriate in மரபிலக்கணம். 28)