kiṉṉi (p. 112) s. [also இலைக்கின்னி.] A large green locust, மழைக்கிளி. 45)

kiḷi (p. 112) s. A parrot, a paroquet, கிள்ளை. 2. A grass-hopper, a locust, வெட்டுக்கிளி. 3. A parrot-fish, ஓர்மீன். கிளிகடிகருவி--கிளிகடிகோல், s. A sling to scare away parrots, தட்டை. கிளிக்கூடு, s. A cage of parrots. 2. A cage with spikes pointed inside, for torturing criminals. கிளிப்பிள்ளை, s. A parrot. See கிளி. கிளிமூக்கு, s. A parrot's beak, or any thing resembling it. 2. A piece of the rib of an ola, on an book, to keep the leaves together, when strung. கிளிமொழி, s. Lisping or prattling like a parrot. 2. [metaphor.] A lady with a lisping, mincing and affected manner of speech, intended to be graceful and charming. கருங்கிளி, s. A black parrot. பச்சைக்கிளி--பசுங்கிளி--பைங்கிளி, s. Green parrot. பஞ்சவன்னக்கிளி, s. A parrot of five colors, considered a superior kind. வெள்ளைக்கிளி, s. White parrot. கிளிப்பூச்சி, s. A grass-hopper. இலைக்கிளி, s. Leaf-winged locust, Mortis. தத்துக்கிளி, s. A locust. தவிட்டுக்கிளி, s. A small locust, Attilabus. பச்சைக்கிளி, s. A green locust. மழைக்கிளி, s. Locust appearing before the rains, M. imbrifera. வெட்டுக்கிளி--வெட்டாங்கிளி, s. A large locust. கிளிமீன், s. A kind of fish, a parrot-fish. கிளிக்கொம்பு, s. A short and crooked horn like a parrot's beak. கிளிக்கொம்பன், s. An ox whose horns are short and turned downwards. கிளிச்சிறை, s. One of the four kinds of gold resembling, in color, the parrot's wing, ஓர்வகைப்்பொன். கிளிமூக்கன், s. One with an aquiline nose. கிளிமூக்குக்கிழங்கு, s. The root of the ஆகாசகருடன் creeper, ஆகாசகருடன்கிழங்கு. கிளிமூக்குமாங்காய், s. A mango with the bottom end a little bent. கிளிமூக்கெழுத்தாணி, s. A style with a hooked knife at top, for cutting olas. கிளித்தட்டு, s. [prov.] A kind of jumping play, with squares formed on the ground, ஓர்விளையாட்டு. கிளித்தட்டுப்பாய்தல், v. noun. Playing at the game of கிளித்தட்டு. நடுக்கிளி, s. A person standing in the square to defend it. பக்கத்துக்கிளி, s. The person who passes through the squares. 8)

calapam (p. 169) s. A grass-hopper; a locust, விட்டிற்பறவை. (நிக.) W. p. 833. S'ALAB'HA. 40) *

tttu (p. 223) s. Springing forward, or hopping. moving by jerks--as cockroaches, or cattle tied by the fore-feet, பாய்தல். 2. Peril, misfortune, மோசம். 3. [in astrol.] Reckoning, for the horoscope, the transition of a planet from one point to another, omitting the signs which portend in one's life, as shewn by the horoscope, ஆபத்து. 5. [improp. for தத்தம்.] Adoption, சுவிகாரம். (c.) பெரியதத்திலேயிருக்கிறது. It is in great danger. காலமோதத்தோ. Is it the appointed time? (for death)--asked of an astrologer when consulted, concerning one bitten by a snake. இந்தத்தத்துக்குத்தப்பித்துக்கொண்டான். He has narrowly escaped the danger. தத்துக்கல், s. A stone obstructing water in a fall, from which it leaps anew. தத்துக்கிளி. A grasshopper, a locust. 2. A chattering parrot. தத்துப்புரட்சி, v. noun. Passage of a planet from one point to another, leaving several signs between and another immediately following. தத்துப்பூச்சி, s. A brown spotted, leaping insect, with long antenn&ae;, in form like a cockroach. தத்துமீள, inf. To out-live a juncture indicated as critical in one's horoscope. 2. [prov.] To save one, as a doctor, at a critical period. தத்தெறிய, inf. To make ducks and drakes, on water by skimming the surface with a stone. (c.) 2. To cast up waves as the sea. 43)

tviṭu (p. 228) s. (Gen. ட்டின்.) Bran. (c.) அரிசித்தவிடு, s. Rice-bran. உமித்தவிடு, s. Bran of chaff. கோதுமைத்தவிடு, s. Bran of wheat. தவிட்டான், s. A tree whose fruit is like bran, Ehretia aspera. (Willd.) தவிட்டுக்களி, s. A thick pap of bran. தவிட்டுக்கிளி, s. A small locust. See கிளி. தவிட்டுக்குஞ்சு, s. A young fry of fishes, larva of insects, &c. தவிட்டுக்கூழ், s. Bran-porridge. தவிட்டுக்கொழுக்கட்டை, s. Cakes made of bran. தவிட்டுச்செடி--தவிட்டுக்கொய்யா, s. The Neilgherrie gooseberry bush, மலைக் கொய்யா. தவிட்டுநிறம், s. Brown, dim color. தவிட்டுப்பழம், s. The hill gooseberry. தவிட்டுப்பிட்டு, s. A friable ball made of bran. தவிட்டுப்புறா, s. A turtle dove , of a dusky color. தவிட்டுப்பேன், s. A small louse. தவிட்டுப்பொட்டு, s. The refuse of bran. 2. (R.) Worm-eaten places in garments. தவிட்டுமயிர், s. Brown hair. 2. First down of birds. 13)

nāṭu (p. 273) s. [Gen. நாட்டின்.] Country, kingdom, state, realm, இராச்சியம். 2. Rural or agricultural country, as distinguished from city, மருதநிலம். 3. Populated country or district, as distinguished from forest tracts, தேசம். (c.) 4. (சது.) Place, room, space, area, பரப்பு. 5. Locality, situation, இடம். 6. Earth, land, as distinguished from sea, பூமி. 7. The world, உலகம். 8. Side, region, quarter, பக்கம். --Note. The five principal countries of SouthernIndia, are: 1. தொண்டவளநாடு, Tonda; 2. சோழவளநாடு. Chola; 3. பாண்டிவளநாடு; Pandia; 4. கொங்குவளநாடு. Kongu; 5. மலைநாடு, Malyalam. Of districts are தொட்டியநாடு, Dottiya; நாஞ்சிநாடு, in Malyalam, and மறவ வாடு, the Marava province. நாடெங்கும்வாழக்கேடொன்றுமில்லை. When a country prospers, there is no insurrection. (Avv.) திருநாடு, s. A name of Vaikuntha the paradise of Vishnu. நாடுசார்நிலம், s. Ground adapted to the growth of rice. நாடுபடிதல், v. noun. Obeying, submitting as a country to its rulers, நாட் டார்வசப்படுதல். நாடுபடுதிரவியம், s. Country productions. See திரவியம். நாடோடி, appel. n. A vagrant, a vagabond, a stroller, நிலையற்றவன்; also நாடோடி யாய்த்திரிகிறவன். 2. [in comb.] Common to the country. நாடோடியாய்வழங்குகிறது. It is common. நாடோடிச்சொல்--நாடோடிப்பேச்சு, s. Words common in the country, provincial dialect, வழக்கச்சொல். நாடோடிப்பாஷை, s. The vernacular tongue, நாகரீகமற்றபாஷை. நாட்டமைதி, s. The settled state of a country, தேசத்தினமைவு. 2. Things promoting the prosperity of a state, in six particulars: 1. செல்வம், wealth; 2. விளை நிலம், corn-fields; 3. செங்கோல், a good government; 4. நோயின்மை, freedom from epidemics; 5. வளம், fruitfulness; 6. குறும் பின்மை, exemption from crime. (சது.) நாட்டவத்தனம், s. [prov.] Clownishness, rusticity, நாட்டுப்பாங்கு. நாட்டவன்--நாட்டான், s. A countryman, a clown. நாட்டாண்மை, s. [vul. நாட்டாமை.] Chieftaincy of a country, ஊராளுந்தன்மை. நாட்டாண்மைக்காரன், s. Chief of a country or village; a Natamagar. நாட்டாண்மைக்காரி, s. Wife of a Natamagar. 2. A proud forward woman. நாட்டாண்மைப்பண்ண, inf. To manage the office of a Natamagar. நாட்டார், s. [sing. நாட்டான்.] People of a country, தேய்த்தார். 2. Countrymen, rustics, நாட்டுப்புறத்தார். 3. Chief persons among the Vellala caste. நாட்டாள், s. [com. காட்டாள்.] A laborer, வேலைசெய்வோன். நாட்டாளுக்கொருநீட்டாளோ. Must a day laborer have a servent? நாட்டுக்கணக்கன், s. A village accountant. நாட்டுக்குற்றம், s. Things injurious to a country, pests, scourges, ஊருக்குள்ள தீங்கு.--One class is seven-fold: 1. தொட்டி யர், strolling jugglers, wizards, witches; 2. திருடர், thieves, robbers; 3. யானை, wild elephants; 4. பன்றி, wild hogs; 5. விட் டில், insects; 6. கிள்ளை, parrots; 7. பெரு மழை, excessive rain.--Another class is eight, fold: 1. விட்டில், locusts and insects; 2. தன்னரசு, anarchy; 3. வேற்ற ரசு, invasion by a foreign power; 4. யானை, elephants; 5. மிகுமழை, excessive rain; 6. மிகுகாற்று, high winds, tempests. 7. கிள்ளை, parrots; 8. நட்டம், dissipation or dancing. (சது.) நாட்டுச்சந்தம்--நாட்டுப்பாங்கு, s. Slovenly or rustic habits of dress, behavior or talk. நாட்டுச்சார்பு, s. Agricultural tracts, மருதநிலம். நாட்டுச்சிறப்பு, s. The excellencies, natural or artificial of a country, ஊர் வளம். நாட்டுப்புறம், s. Country parts. நாட்டுப்புறத்தார், s. [pl.] Rustics, unpolished persons. நாட்டுப்பெண், s. A daughter-in-law, மருமகள். (Tanjore usage.) நாட்டுப்போங்கு--நாட்டுவழக்கம், s. The style, fashion, and manners of a country, ஊர்க்கடுத்தவிதம். 2. Rusticity, coarseness, அவிவேகவாடிக்கை. நாட்டுமட்டம், s. A country pony not from Pegu. நாட்டுவர்த்தமானம், s. The news of the Mofussil. நாட்டுவளப்பம்--நாட்டுவளம், s. Fertility of country, நாட்டின்சீர். 2. Good order of a country, as to its inhabitants, the animals, &c. நாட்டுவெள்ளரி, s. The wild Cucumber, of native or spontaneous growth. 66)

viṭṭil (p. 393) s. A locust, வெட்டுக்கிளி. 2. [com. விட்டி.] A small winged insect, destructive to rice; a grass hopper, விட்டிற்பற வை. 3. (சது.) A tree, பிராய்மரம், Trophis. 12) *

veṭṭu (p. 399) s. A cut, ஓரூறு. (c.) கல்வெட்டு, s. Engraving in stone. See under கல். வெட்டுக்கட்டை, s. The stump of a tree, a pollard. வெட்டுக்காயம், s. A wound made by a sword, natchet, &c. வெட்டுக்கிலக்குப்பார்க்க, inf. To watch an opportunity for wounding another. வெட்டுக்கிளி, s. A grass-hopper. See கிளி. வெட்டுக்குருத்து, s. Saplings of a lopped tree. வெட்டுணி, appel. n. A disobedient child; a villain, துஷ்டன். வெட்டுண்ண--வெட்டுண்டுபோக--வெட் டுப்பட, inf. To be cut off. வெட்டுத்தட்டு, s. [prov.] The ear of a drum. வெட்டுப்போட, inf. To give a cut by a hatchet. வெட்டுமுளை, s. Money lately coined. வெட்டுவாய், s. A gash, the opening of a cut. 2. A joining, பொருத்து. வெட்டுரை--வெட்டுரைப்பணம், s. Bad coin. வெட்டுவாலி, s. A locust. (Beschi.) வெட்டுவிழ, inf. To fall, cutting. வெட்டுவேளாண்மை, s. Harvest, அறு ப்பு. 31)