aẕungku (p. 33) கிறேன், அழுங்கினேன், வேன், அழுங்க, v. n. To suffer, be in distress, வருந்த. 2. To be injured, ruined, கெட. 3. To grieve, sorrow, regret, be in anguish, &c., be anxious for, துன்பப்பட. 4. To cry, weep, அழ. 5. To pity, இரங்க. 6. To sink down, be depressed, pressed tight, &c., அ ழுந்த. 7. To become dim, ஒளிமழுங்க. 8. To be diseased, வியாதியுற. 9. To sound, resound, ஒலிக்க. 1. To fear, அஞ்ச. 11. To be idle, inactive, சோம்ப. 12. To be unsettled, அலைய. 13. [in love poetry.] To loiter, leave home reluctantly, தாமதிக்க. (p.) 4)

kōṭi (p. 149) s. A crore, or ten millions, நூறுலட்சம். 2. End, tip, point, projection, முனை. 3. Cape, headland, promontary. தரைமுனை. 4. Nook, corner; the exterior of an angle, மூலை. 5. [in Mathemat.] The complement of an arc or angle to 9, correlative of புசை, W. p. 25. KOTY, 6. [loc.] Back side or backyard of a house--as புறக்கோடி. கோடிகண்டால்விடுவாரோ. If he get a hint will he not find it out? கோடாகோடி, s. [com. கோடானகோடி.] A number--a hundred billions, பதுமம். 2. An immense, indefinite number, அளவின்மை. கோடிகாண்பிக்க, inf. [loc.] To touch slightly on a thing, to hint. கோடிக்கரை, s. Point Calimere. கோடிக்கல், s. A corner stone in a building. கோடிச்சா, s. [in Mathemat.] The cosine. கோடிசீமான்--கோடீஸ்வரன், s. A man of crores, one worth 1 millions of pagodas or rupees. கோடிதீர்த்தம், s. A sacred bathing place near Ramisseram. 2. A bathing place near Point Calimere. கோடிதூங்க, inf. [prov.] To be idle about another's house, to loiter about. கோடிதூங்கி, appel. n. A loiterer about other's houses. கோடிப்பாம்பு, s. [loc.] A full grown cobra snake. கோடியன், s. [prov.] The first and last in a set of palenkeen bearers. 2. The out side ox in a row going round a trading floor,--the inside one being called உள்ளான். 7)

camayam (p. 162) s. A convenient, suitable or proper time; leisure, convenience, opportunity, தருணம். 2. Time, season, occasion, juncture of time; emergency, extremity, காலம். 3. Any religious persuasion, faith or system, மார்க்கம். (c.) W. p. 894. SAMAYA. --Note.. There are twelve principal religious systems, of which six are approved and six rejected by the Saiva sect. 1. உட் சமையம், or the six systems considered orthodox by the Saivas are. 1. வைரவம், making Bhairava supreme. 2. வாமம், regarding the female principle in nature, as the primeval form of deity, and teaching the worship of the generative female organ. 3. காளாமுகம், similar to the வாமம். 4. மாவிரதம், teaching that the deity is a pure spirit. 5. பாசுபதம், similar to மாவிரதம். 6. சைவம், Saivism, which teaches that the deity is both spirit and matter; assuming forms for accomplishing his purposes. II. புறச்சமயம், or the six heterodox systems; viz.:-- 1. உலகாயதம். A species of Atheism regarding sensual gratifications as the chief good, as taught by the atheistical school of Charvaka. 2. புத் தம். Bhuddism, which rejects the notion of a Supreme being, maintains that all material existences proceed from a fortuitous combination of the four primitive elements, (earth, water, fire, and air,) and that mental phenomena are the mere results of organization. It regards Bhudd as a deified teacher and object of worship. 3. சமணம். The Jaina system which is a modification of Bhuddism, and regards Argha as the deified preceptor and object of worship. 4. மீமாஞ்சை. A system that regards Brahm as the soul of the universe. 5. பாஞ்சாரத்திரம். A system taught by Vishnu, during five successive nights. 6. பாட்டாசாரியம். The system of Battacharya whose followers regard the Vedas as god, and consider that virtuous actions of themselves result in felicity. III. Other systems derived from these twelve or in some respects similar to them are very numerous, some of them are கபாலம், சவுத்திராந்திகம், யோகசாரணம், ஆத்துமிகம், வைபாடிகம், நிகண்டவா தம், நையாயிகம், வைசேஷிகம், பதஞ்சலியம், சாங்கியம், சித்தாந்தம், வேதாந்தம், &c. The six orthodox systems among the Vaishnuvas are 1. யாதவம், that of Yádava Misra. 2. மாயாவாதம், that by Sankarachárya. 3. இரணியகர்ப்பம், that by Hiranyagarbha. 4. இராமானுசீயம், that by Rámánuja. 5. பாஸ்கரம், that by Bhaskara. 6. தத்துவவாதம், that by Mádhavácharya. சமயகருமம், s. Rites and duties of religion, மார்க்காசாரம். சமயகாரியம், s. Questions, matters, &c., of theology; religious concerns, subjects, &c. சமயக்கட்டு, s. Religious obligation. See கட்டு. சமயக்கொள்கை--சமயக்கோட்பாடு, s. Religious opinions, tenets, &c. சமயசாத்திரம், s. The theology of a sect. 2. Religious writings or shastras. சமயதீட்சை, s. The ceremony of initiating a disciple in the mantras, &c., peculiar to the sect. See தீட்சை. சமயத்தார், s. The followers of a religious system. சமயங்கடக்க, inf. To transcend all religions--as the supreme being. (p.) சமயநிந்தை, s. Scoffing at religion, profaneness, blasphemy, &c. சமயநிலை, s. The commands, tenets of a religion. 2. Religion as observed, believed, practised, &c., by its professors. சமயநூல், s. The religious writings of a sect. சமயப்பற்று, v. noun. Attachment to a religion. சமயபத்தி, s. Religious devotedness to a creed. சமயபேதம், s. Heresy, heterodoxy. 2. Diversity of religions. 3. Schism. 4. (c.) Unseasonableness. சமயபேதி, s. A heretic. 2. Schismatic. 3. One of another religion. சமயப்போலி, s. A spurious system of religion. (p.) சமயப்போக்கு, v. noun. The substance, scope, &c., of a religion. (Little used.) சமயமதம், s. Bigotry, enthusiasm, conceit in religion. சமயமதங்கொண்டாட, inf. To be enthusiastic, to act the bigot. சமயமானம், s. A natural regard to one's own religion. (c.) 2. (Rott.) Constancy or firmness in a religion. சந்நியாசிக்குஞ் சாதிமானஞ் சமயமானம்விடாது.... The ascetic who has relinquished every thing will not relinquish his caste or sect. சமயவாதம், s. Religious controversy. சமயவாதி, s. A disputant for religion. 2. A professor of religion. சமயாசாரம், s. The rites and ceremonies, of a religion according to a prescribed institute. 2. Religious practice, observance of rites. (c.) சமயாதீதன், s. The supreme Being-as transcending all religions, சமயங்கடந்த கடவுள். (p.) சமயி, s. [com. சமயத்தான்.] A religionist, a sectarian, the follower of any religion, sect, &c., a sectary. (p.) சமயமாயிருக்கையில், [adverbially.] At a particular juncture, in an emergency. சமயங்கடத்த, inf. [prov.] To while away time, to loiter. சமயங்கிடைக்க, inf. To obtain an opportunity. (c.) சமயங்கெட்டவேளை, s. An unseasonable time. (Limited usage.) சமயத்துக்குதவ, inf. To help in an emergency. சமயம்பார்க்க--சமயந்தேட, inf. To watch an opportunity. சமயாசமயம், s. Urgent or pressing occasion, unfavorable opportunity. (c.) தற்சமயம், s. The very juncture or moment. 2. A special opportunity. நற்சமயம், s. A good opportunity. சமயந்தப்பிவந்தான். He came unseasonably. சமயத்திலே கையைவிரித்தான். He refrained from helping in time of need. 2) *

cuṇngku (p. 193) கிறேன், சுணங்கினேன், வேன், சுணங்க, v. n. [vul.] To be jaded, to be emaciated, மெலிய. 2. To delay, loiter, linger, தாமதிக்க. 3. To be hindered, interrupted, தடைபட. 4. To cringe, persist in asking, சுற்றுக்காலிட. சுணங்கல், v. noun. Being lean, meagre, மெலிவு. சுணங்கிக்கொண்டிருக்க, inf. To show lassitude, weakness, &c., in consequence of hunger or fatigue. 2. To be dissatisfied, இரமியமில்லாதிருக்க. சுணங்கிவிழ, inf. To be fatigued by much exertion. சுணங்கிப்போக, inf. To grow weak, &c. 50)

cellm (p. 205) s. (a change of செல்வம்.) Felicity, opulence, prosperity, ஐசுவரியம். 2. Amusement, pastime. வினோதம். 3. Soft prattling as of a female, a child, &c., மழலை ப்பேச்சு. (c.) செல்லஞ்செருக்குகிறது வாசற்படிவழுக்குகிறது.... Wealth inflates, and the door steps are the occasions of one's sliding. இந்தச்செல்லமெல்லாமிங்கேநடவாது. Your soft prattlings and delicate talk won't do here. 2. I can't leave you unpunished. செல்லங்காட்ட, inf. To caress or fondle a child. செல்லங்சொஞ்ச-செல்லம்பண்ண, inf. To prattle, use gestures, &c., as a humored child, or female. 2. To fondle, dally with a woman. செல்லச்சிரிப்பு, v. noun. A delicate, tender smile. செல்லங்கொடுக்க, inf. To be indulgent to a child. செல்லச்செருக்கு, s. As செல்வச்செ ருக்கு. செல்லச்சோறு, s. Rice given in small quantities, and great varieties, dainties. செல்லத்தனம், s. [prov.] As செல்லம். செல்லத்தொந்தி--செல்லத்தொப்பை, s. A premature paunch-belly through high living. செல்லநடை, v. noun. A gentle, graceful pace--as of children, of persons walking at leisure, &c. 2. A slow, loitering walk--as of a lazy person; sauntering. செல்லநரை, s. [prov.] Premature gray hairs, supposed to result from dainty living, and being too much within doors, &c. செல்லப்பசி, s. Frequent hunger, as in children. செல்லப்பிள்ளை, s. A child brought up delicately, a pet. 2. A gentleman of leisure. 3. The second character in comedy, supposed to have been originally a representation of Skanda. செல்லப்பிள்ளைவிளையாட்டு, v. noun. The play, gestures, and humors of an indulged child. 2. The conduct of a man of pleasure, who is careless, and extravagant. செல்லப்பிள்ளைவேஷ்டி--செல்லப்பிள் ளைத்தோவத்தி, s. A child's cloth. செல்லப்பேச்சு, v. noun. A child's prattle, especially of one fondled. 2. Soft, delicate talk of a female. செல்லமடி, s. [prov.] A premature, large udder of a heifer. செல்லமாய்வளர்க்க, inf. To bring up delicately. செல்லம்பொழிய, inf. To pay very merrily, be frolicsome, jovial. 2. To live prosperously and luxuriously, செல் வமாயிருக்க. (c.) செல்லவண்டி--செல்லவயிறு, s. [prov.] Corpulence from high living--as செல் வத்தொந்தி. செல்லன், s. [prov. செல்வன். fem. செ ல்வி.] A child or person delicately brought up. 2. A wealthy person free from care--as செல்லப்பிள்ளை. 19)

cōmpu (p. 212) கிறேன், சோம்பினேன், வேன், சோம்ப, v. n. To be lethargic, apathetic, dull, மடிவாக. 2. To be idle, lazy, indolent, slow, loitering, sluggish, dilatory, தாமதிக்க. 3. To be sleepy, drowsy, heavy, உறங்க. 4. To droop, fail, fade, &c., as persons or plants, வாட. 5. To be cast down, dejected --as the countenance, or mind; to be dispirited, சோர. Compare சூம்பு. பிள்ளைசோம்பிப்போயிற்று. The child is emaciated spiritless, drooping. சோம்பாமை, v. noun. (neg.) Activity, unweariness, indefatigability, தள ராமை. சோம்பி, appel. n. (mas. and fem.) An idle, indolent, sluggish person, சோம்பேறி. சோம்பித்திரிய, inf. To saunter about. சோம்பித்திரியேல். Don't be idle. (Avv.) 108)

cōli (p. 212) s. (Tel.) Business, காரியம். 2. Troublesome business, difficulty, annoyance, perplexity, molestation, அல்லல். (c.) நான்அந்தச்சோலியிலேதலையிட்டுக்கொண்டேன். I have engaged in that difficult business. உனக்கேனிந்தச்சோலி. Why do you encounter this difficulty? அவன்சோலிக்குப்போகாதே. Don't meddle with him. அவன்பலசோலிக்காரன். He is a man looking after many things. சோலிக்காரன், s. A troubler, molester, one who makes difficulty. சோலிசெய்ய, inf. [prov.] To delay, to loiter away the time, நேரம்போக்க. சோலிபண்ண, inf. To trouble, annoy, molest. சோலிப்பட, inf. [prov.] To be in difficulty, trouble, &c. சோலிமாலி, s. Trouble, annoyance. சோலியாய்த்திரிய, inf. To be engaged, to be busy. வீண்சோலி, s. A vain undertaking. 120) *

tṟuku (p. 230) கிறேன், தறுகினேன், வேன், தறுக, v. n. To be hindered, impeded, checked, தடைபட. 2. To be frustrated, to fail, தவற. தறுகித்தறுகிப்போகிறான். He stammers. தறுகித்தறுகிநிற்க, inf. To linger, to loiter. (c.) தறுகல், v. noun. Stopping, damming up water in channels for irrigation, தடை படல். 5)

tāmti (p. 233) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. n. (sometimes தாமசி.) To delay, to loiter, to be tardy, பொழுதுபோக்க. 2. To be detained, hindered, தடைபட. 3. To be reluctant, backward, unwilling, பிரியவீனமாயிருக்க. (c.)

tūngkl (p. 252) s. Hanging, a pendent, any thing suspended, தூக்கம். 2. A dull, lazy ox, &c., மந்தமாயிருப்பது. 3. [prov.] One who loiters about the doors of others for food, a dangler, தொங்குவோன். (c.) 4. A slow tune, ஓரிசை. 5. The slow melody of the வஞ்சிப்பா verse, as ஏந்திசைத்தூங்கல், வஞ்சிப்பாவினோசை. 6. An elephant, யானை. 7. See தூங்கு, v. தூங்கலன், s. A lazy, idle, inactive person, சோம்பன். தூங்கலோசை, s. A slow tune. தூங்கல்தனம், s. Sluggishness, want of energy. 14)

tūngku (p. 252) கிறேன், தூங்கினேன், வேன், தூங்க, v. n. To hang, to hang on, to be suspended, cling to, தொங்க. 2. To be drowsy, to slumber, to sleep, துயில. 3. To be sluggish, inactive, idle, dull, slow, heavy, மந்தமாயிருக்க. 4. To nod, hang the head from drowsiness, தலைசாய. 5. To droop, as a person, or animal, through sorrow, hunger, &c., சோர. 6. To droop, as a plant, be withered, வாட. 7. (fig.) To be fixed, as a fortress, wall, ஓர்நிலை யாய்நிற்க. 8. To tarry, delay, loiter, hang about, தாமதிக்க. 9. To be drowsy and move the body from side to side, as an elephant, அசைவாட, (c.) தூங்கினவன்கன்றுசேங்கன்று. The calf, of the sleeper is but a bull-calf (having been changed while he slept). தூங்கணி, s. A jewel formed of hanging globules of gold and precious stones, தொங்கணி. தூங்கிப்போக, inf. To droop as a person, beast, plant, &;amc., வியாபாரந்தூங்கிப்போயிற்று. Trade is low, on the decline, &c. தாழ்வாரந்தூங்கிப்போயிற்று. The verandah is too low. தூங்காமை, v. noun. (neg.) Vigilance, Watchfulness. தூங்காவிளக்கு, s. A lamp burning day and night. தூங்கிசைச்செப்பல், s. A kind of melody of the metre called வெண்பா. தூங்கிசைத்துள்ளல், s. A melody of the கலிப்பா metre. தூங்கிசையகவல், s. A melody of the ஆசிரியப்பா, metre. தூங்கிருள்நடுநாள், s. Midnight, thick or abiding darkness. தூங்கிவிழ, inf. To nod through drowsiness. (c.) தூங்குபாலம், s. A floating bridge; sometimes தூக்குபாலம். தூங்குமஞ்சம், s. A hanging cot or bed. தூங்குமூஞ்சி, appel. n. A stupid, sleepy fellow. (c.) தூங்கல், v. noun. Dancing, கூத்து, 2. Drowsiness, &c.; used in all the meanings of the verb.

ncukku (p. 267) கிறேன், நசுக்கினேன், வேன், நசுக்க, v. a. To squeeze, to press with the hand, கசக்க. 2. To bruise, squash, crumple by pressing, as a letter or parcel, நசுங்கச்செய்ய. 3. To keep a matter back, to tell it indistinctly, இழுத்தால்போல்பேச. 4. To abject to, to rebut, to try to defeat, தடுக்க. 5. To reduce, as pride, &c., கீழ்ப்படுத்த. (c.) ஒருவனைநசுக்கிவைக்க. To reduce one in circumstances, &c. 2. To keep one back in growth, progress, &c. நசுக்கிச்சொல்ல, inf. To speak indistinctly, to clip words. நசுக்கிப்பிழிய, inf. To press and squeeze out juice. நசுக்கிவிட, inf. As நசுக்கு. 3. நசுக்கு, v. noun. A broise, நெரிவு. நசுக்குத்துர்ச்சனம்பண்ண, inf. To be mettlesome. (R.) நசுக்குணி, appel. n. [prov.] A stunted person, மெலிந்தவன். 2. A loitering, delaying person, பின்னிடுவோன். 3. As நசுக்கான். 12)

pintu (p. 315) கிறேன், பிந்தினேன், வேன், பிந்த, v. n. [poet. பின்று.] To go behind, to be behind, to fall in the rear, to go down in a class; to withdraw, retreat, retire, பின் னிட--oppos. to முந்து. 2. To happen afterwards, to be subsequent in time, birth or origin, to be below in rank, be inferior, பின்போக. 3. To be backward, tardy, slow; to loiter, linger, delay; to lag, to lose time --as a clock or watch, விரைவுகுறைய. (c.) பிந்திவருவதைநினை. Consider what will happen hereafter. பிந்திப்போக, inf. To be too late. பிந்திப்போனகாரியம், s. A retarded business. பிந்தியகாலம், s. Late in the afternoon, decline of day 3 or 4 o'clock. பிந்தினகணக்கு, s. The last score, or account. பிந்தினதாரம், s. A subsequent marriage, See தாரம். பிந்தினவன், appel. n. The hindmost person. பிந்தினவிரைப்பு, v. noun. The latter sowing. 60) *

mcku (p. 338) கிறேன், மசகினேன், வேன், மசக, v. n. To linger, loiter or hang about, with some design, மயங்க. 2. To hesitate, be in suspense, undecided, undetermined, சந்தேகிக்க. (c.) 114)

vēlai (p. 402) s. Work, labor, தொழில். 2. Workmanship, செய்பொருள். (c.) 3. Sea, ocean, கடல். 4. Sea-shore, கடற்கரை. 5. Time; opportunity, as வேளை. 6. The present time, நிகழ்காலம். (சது.) 7. (ராமா.) Boundary, எல்லை. வேலைக்கள்ளிக்குப்பிள்ளைமேற்சாக்கு. A shuffling woman makes her child an excuse, said of an idle wife. [prov.] ஒருவனிடத்தில்வேலைவாங்குகிறது. Looking after a workman. வேலைசாய்கிறதா. Is the work going on? அதுஅதிகவேலைகொள்ளும். It requires much work. எனக்குவேலைபோயிற்று. I lost my situation. வேலைக்காரன்--வேலையாள், s. [fem. வே லைக்காரி.] A servant, a workman. வேலைக்குவைக்க, inf. To employ. வேலைப்பரீட்சை, s. Trial of one's skill in business. 2. [com. வேலைத்திறம்.] Skill in the management of affairs. வேலைப்பாடு, v. noun. Workmanship, that which is wrought. வேலைமினக்கெட்டவன், appel. n. A loiterer. வேலையிற்றுயின்றோன், appel. n. Vishnu as sleeping on the sea, விஷ்ணு. (p.) வேலைவைக்க, inf. To cause one to work unnecessarily, வீண்வேலையிட. 2. [prov.] To make appointments. 60)