tuṭi (p. 245) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. n. To quiver, shake, throb, flutter, palpitate, flounder as a fish thrown ashore, அசைய. 2. To be rude, mischievous, giddy, roguish, குதிக்க. 3. To be anxious through suspense; to be eager, to be in great agitation, தத்தளிக்க. 4. To shine, glitter, corruscate, lighten, மின்ன. 5. (fig.) To suffer by the gnawings of hunger, பசியினால்வருந்த. (c.) துடித்துப்பதைத்துவந்தான். He came in extreme anxiety, and agitation. பெற்றகுடல்துடிக்கிறது. The mother yearns over her child; (lit.) her bowels yearn. அரணைவால்துடிக்கின்றது. The tail of the lizard (cut off) leaps. பிள்ளைதுடிக்கிறது. The child is fidgety, rude, &c. கண்துடிக்க, inf. To quiver or throb as the eye, supposed to be indicative of good or ill, to the person or his relations.--Note. If the right eye or other right part of a man throb, it is deemed a good sign, but of a woman it is bad and vice versa. மனந்துடிக்க, inf. To be agitated, as the mind, through anxiety, anger, disappointments. துடி, v. noun. Quivering, palpitating, dancing, &c. துடிசாத்திரம்--துடிநூல், s. The art of determining events by the quivering of different parts of the body, also works treating on the art, ஓர்நிமித்தநூல். துடிதுடிக்க, inf. To quiver, throb, flutter, பதைபதைக்க. 2. To be rude, fidgety, mischievous, கடுகடுக்க. (c.) துடித்தல்--துடிப்பு--துடிதுடிப்பு. v. noun. Quivering, throbbing, fluttering, பதைபதைப்பு. 2. Rudeness, mischief, கடு கடுப்பு. 3. Great anxiety. சரீரந்துடித்தல், v. noun. Quivering of the body, supposed to occur of itself in case of the sickness of a relative, also at the sight of one suffering, or through anger. துடியானவன், appel. n. A strong, robust man, பலாஷ்டிகன். 41)

neḷi (p. 281) கிறேன், ந்தேன், வேன், நெளிய, v. n. To crawl with an undulating motion--as snakes, worms, maggots, &c., ஊர. 2. To writhe as the body through pain, to distort the limbs, &c., as a child, showing airs, கெந்த. 3. To hitch, move or shift from its place as an infant, நகர. 4. To be distorted by carrying a load; to be bent on one side, as a lame person, &c., கூன. 5. To be bent, inclined, warped--as timber, articles of furniture, &c., also to be crooked, as a road, channel, &c., வளைய. (c.) அதுநெளிந்துபோயிற்று. It is bent, applied to a tool, &c. பாதைநெளிந்துகொண்டுபோகிறது. The way is crooked. நெளிந்தஎழுத்து, s. Crooked, straggling letters in writing. நெளிந்துகொடுக்க, inf. [vul.] To incline or bend, as a tall palankeen bearer to be level with a shorter, to shrink from blows, &c. நெளிந்துகொண்டுநிற்க, inf. To stand in a lounging or affected posture. நெளிவு, v. noun. Crawling, writhing, flexture, &c., as the verb. நெளிவெடுக்க, inf. To mend any thing bent or warped, to correct an irregularity. 2. To make a flexure, commonly to a ring, நெளி. 5)

pāy (p. 311) கிறேன், ந்தேன், வேன், பாய. To spring, to leap, as grass-hoppers; to bound, to jump, to gallop, to prance, to pitch, to plunge, to flounder, குதிக்க. 2. To move suddenly, to spring--as the needle attracted by the loadstone, தாவ. 3. To flow, to issue or gush out, as blood, &c., to stream, to rush down--as mountain streams; to ooze out, in drops, to flow gently, as milk or sap, நீர்முதலியபாய. 4. To settle or fasten on--as the sight, the mind, the imagination, வரவ. 5. To glide along, to beam forth, as light, கதிர் விரிய. 6. To sally forth, to shoot forward, to just out, புறப்பட. 7. To fly, to dart, to flit across, to plunge into, to penetrate --as a missile- weapon, a nail, or thorn, உருவ. 8. To flow and spread as water, darkness, light, &c., to extend, or diffuse itself, பாவ. 9. (fig.) To migrate, to elope, ஓட. 1. To butt, to spring at, to pounce on, to attack, மூட்ட (c.) தோட்டத்துக்குத்தண்ணீர்பாய்ந்தது. The garden is watered. பாய்ந்துபிடிக்க, inf. To spring up and catch. 2. To be drawn and adhere --as the needle to the magnet. 3. To light on, to grasp, as the mind. பாய்ந்துவிட, inf. To flow abroad, as water in irrigation. 2. To elope, to migrate. பாய்ந்துவிழ, inf. To fall upon, as a tiger or a serpent. 2. To attack with abuse, harsh language; to accost roughly. பாய்ந்தேற, inf. To spring and mount a horse or carriage; to spring up and climb a tree; to jump on, and cling to, as a child. 2. To fly and penetrate, as an arrow. பாய்மா, s. A leaping animal, as a horse, குதிரை. 2. A tiger, &c., புலி. (சது.) 63)

puṭavai (p. 322) s. Cloth, சீலை. 2. Clothing, dress, vesture, garment, வஸ்திரம்; [from Sa. Spud'a, to clothe.] புடவையெழுதுதல், v. noun. Painting chintz. புடவைகளைய, inf. To cast off cloths soiled or ceremonially impure. See களை, v. புடவைக்குஞ்சம், s. A bunch or flounce of cloth; a hanging tassel. புடவைத்தொழில், s. The cloth-trade. 38) *

poẕutu (p. 337) s. [also போது.] Time, கா லம். 2. Portion of time, வேளை. 3. One of the six divisions of the day of ten நாழிகை, சிறுபொழுது. 4. The sun, சூரியன்.--For சிறு பொழுது, and பெரும்பொழுது look under அறு பொழுது, and பருவம். பொழுதறுதி, s. Time of sunsetting. பொழுதுகட்டுதல், v. noun. The sun being overcast with clouds, a sign of rain. பொழுதுகாண--பொழுதுபுறப்பட, inf. To appear as the sun. பொழுதுசாய--பொழுதிறங்க, inf. [vul. பொழுசாய.] To decline as the sun. 2. [as an adv.] In the afternoon. பொழுதிருக்க, [adverbially.] Before sunset; (lit.) while the sun is. பொழுதுதிரும்பல், v. noun. The sun passing the meridian. பொழுதுபூத, inf. [prop. பொழுதுபு குத.] As பொழுதுபட. பொழுதுபட--பொழுதுபோக, [as adv.] At sunset; (lit.) the sun to set. பொழுதுபட்டிடம்விடுதிவிட்டிடம்.... I lodge, wherever I am at sunset. பொழுதுபோக்க, inf. [v. noun. பொழுது போக்கல், பொழுதுபோக்கு.] To pass away time; to take recreation. 2. [prov. பொழுதுதாழ்க்க.] To idle, to lounge. பொழுதுவணங்கி, appel. n. The sunflower, சூரியகாந்தி. பொழுதுவிடிய, inf. [v. noun. பொழுது விடியல்.] To dawn. 2. To rise as the sun.--For இறங்குபொழுது, ஏறுபொழுது, ஒரு பொழுது, அப்பொழுது, &c., see in their places. 70)

mṇ (p. 341) s. The earth, the world, பூமி. 2. Lime-mortar, சுட்டசாந்து. 3. Hill, mountain, மலை. 4. Atom, particle, grain, அணு. 5. Soil, ground, dirt, land, நிலம். 6. Greatness, superiority, excellency, மாட்சிமை. 7. A paste smeared on the head of a drum to increase its sound, முழவின்மார்ச்சனை. மண்ணாய்ப்போவாய். You go to dust--an imprecation. மட்கடி, க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To damage, destroy, lose money by negligence. (Beschi.) மட்கலம்--மட்பாண்டம்--மட்பாத்திரம்-மண்பாண்டம்--மண்பாத்திரம், s. An earthen vessel. 2. (fig.) The body, உடல். மட்கு, கிறது, மட்கினது, ம், மட்க, v. n. [as மக்கு.] To grow dim, be deprived of lustre, glory, brilliance, மழுங்க. 2. To be fouled, to become dirty, அழுக்காக. மட்குகை, v. noun. Becoming mouldy; damaged. 2. As மண்குகை. மட்சுவர்--மண்சுவர், s. A mud-wall. மண்கட்ட, inf. To form earth--as white ants, புற்றுக்கட்ட. 2. To make moulds of earth for casting metals, as கருக்கட்ட. மண்கட்டை, s. [prov.] The base of a rocket formed of clay. 2. The body, spoken diminutively, உடம்பு. மண்கணை, s. An earthen pot with a skin over its mouth for a drum, குட முழவு. 2. Any drum, வாச்சியம். (சது.) மண்கண்டம்--மட்கண்டம், s. Stratum of earth, in sinking wells. மண்கிடங்கு, s. A pit for getting earth. 2. [prov.] A grave, கல்லறை. மண்கிணறு, s. An unwalled well, or hole for water, in the sand, கற்கட்டாத கிணறு. மண்குகை, s. A cave in the earth, நில வறை. 2. A hornet's or chafer's nest, குளவிக்கூடு. 3. A crucible for calcining medicines or metals, மண்மூசை. மண்குளிக்க, inf. To roll and besmear itself with dirt--as a child, beast or fowl. மண்கொழுத்தல், v. noun. Land becoming rich. மண்சீலை, s. [com. சீலைமண்.] A rag coated with luting tied over a pot for calcining medicines, or tied round medicines to be calcined. மண்டலம், s. The earth, world, பூமி; [ex தலம்.] 2. A province, region, district, country, empire, தேசம். compare மண்டலம், a circle, &c. மண்டைலம்--மண்தைலம், s. Rockoil, bitumen, petrolium; [ex தைலம்.] மண்ணப்புதல், v. noun. Besmearing with mud or clay; [ex அப்பு, v.] மண்ணரிநார், s. A potter's string for cutting clay. (சது.) மண்ணரியாளன்--மண்ணரிவான்--மட் பகைஞன்--மட்பகைவன், s. A potter, குசவன். (சது.) மண்ணரைத்தல், v. noun. [prov. vul.] Being lazy, lounging, சோம்பியிருத்தல். மண்ணவர்--மண்ணுள்ளார்--மண்ணோர், s. [pl.] Men, human beings, மனிதர். மண்ணன்--மண்ணி, s. [prov.] A clown, clod-hopper, dullard; a stupid man, மூடன், மந்தன். மண்ணாங்கட்டி--மண்கட்டி, s. A clod of earth. 2. [fig.] An unimportant thing, பயனற்றது. மண்ணாங் கட்டிமாப்பிளைக்கு எருமுட்டைபணியா ரம். For a clod-like bridegroom, a cake of dried dung. மண்ணாசை, s. Desire of land, power, &c. See ஆசை. மண்ணிட--மண்பூச, inf. To plaster with clay. மண்ணிலம்--மண்ணுலகு, s. The earth, பூமி. (சது.) மண்ணிலவேந்தன், s. The முடிதும்பை shrub. மண்ணீடு, s. A raised verandah, திண் ணை. 2. A cavity, or niche in a wall for a light, or an image, மாடம். (சது.) 3. A room with a plastered roof, மூடுசாந்திட்ட வீடு. மண்ணீட்டாளர், s. [pl.] Masons, architects, சிற்பாசாரியர். (சது.) மண்ணீரல், s. The spleen, milt, பிளி கை. மண்ணுடையான்--மண்ணுக்குடையவன், appel. n. A potter, குயவன். (சது.) 2. A king, அரசன். மண்ணுணி, appel. n. A small venomous snake, said to feed on earth; also மண்ணுணிப்பாம்பு. 2. [vul. மங்கிணி.] A mean, worthless person; (lit.) a dirteater, பயனில்லாதவன். மண்ணுலகு, s. The earth, பூமி--oppos. to விண்ணுலகு. (சது.) மண்ணுளிப்பாம்பு, s. A harmless kind of snake. மண்ணுள்ளார், appel. n. [pl.] Men. See மண்ணவர். மண்ணூற்று, s. A spring in an earthy soil. மண்ணெடுக்க, inf. To raise up earth, as rats and white ants. 2. To toss up earth--as cows, with their horns. 3. To lower a field by excavation. மண்ணேறிவிடுதல், v. noun. Becoming marred--as land by a flood of water running over it, and depositing sand. 2. Becoming foul, as water, by dirt washing into it. 3. Working of dirt into a sore. மண்ணொட்டர், s. [pl.] Well-diggers, &c. See ஒட்டர். மண்தாங்கி--மண்டாங்கி--மண்தாங்கிப் பலகை, s. A board which supports the wall over a door, window, &c. (Beschi.) மண்பவளம், s. An earthen-imitation of red coral, for necklaces and bracelets. மண்பார், s. [in well-digging.] A strata of hard earth under a rocky strata. மண்புளித்தல், v. noun. Fermenting, becoming well-seasoned or thick, as mortar mixed and pounded on the preceding day. 2. Land becoming soft, by continued rain. மண்பூச, inf. To plaster with clay. மண்பொதுத்தந்தை, s. Brahma--as creator, or evolver, of all worlds, பிரமன். மண்போட, inf. To put earth on one's mouth for his burial. 2. To cast earth into the air and curse one, as wishing his death. மண்மகள், s. The goddess earth, பூமி தேவி. மண்மகள்புதல்வர், s. [pl.] Vellalas, the caste; (lit.) the offspring of the goddess earth. (சது.) மண்மக்கள், s. [pl.] The servile caste, சூத்திரர். மண்மழை--மண்மாரி, s. A shower of sand or dust. மண்மாரிமழைமாரிபொழிதல்...... Pouring showers of sand and dust. 2. Casting weapons in showers. 3. Pouring forth vollies of reasons, arguments or rebukes. மண்மேடு, s. A hillock. மண்வாரி, appel. n. A great wind drifting the dust. மண்வாரியிறைத்தல், v. noun. Drifting of dust by the wind. 2. Casting earth --as an elephant, on itself. 3. Casting earth into the air, as a victor in games. மண்விளையாட்டு. Playing with dirt, as children. மண்வெட்டி, appel. n. A hoe, a mattock. மண்வேலை, s. Work in mud, earth, or clay, 2. Work in the fields, as clearing out, levelling, filling up. 26)