māntaṉ (p. 349) s. [pl. மாந்தர்.] A male child, ஆண்மகன். 2. A man or one of human kind, மனிதன்; [from Sa. Mantu. W. p. 641.] (p.) 54) *

māntam (p. 349) s. A disease in children. W. p. 657. MANDYA. (c.) அஷ்டமாந்தம். Eight kinds of மாந்தம். 1. செரியாமாந்தம், indigestion; 2. போர்மாந் தம், visceral obstructions; 3. மலடிமாந்தம், loathing of milk with fever; 4. பெருமாந் தம், flux and cold; 5. வாதமாந்தம், flatulency; 6. சுழிமாந்தம், colic, with rolling of the eyes; 7. வலிமாந்தம், convulsions; 8. கணமாந்தம், fever and disordered bowels. மாந்தசன்னி, s. Convulsions of infants from indigestion. மாந்தசுரம்--மாந்தக்கொதி, s. Fever from indigestion, chiefly in children. மாந்தப்புல், s. A grass. See புல். 53) *

māntātā (p. 349) s. A king fostered by Indra, ஓரரசன். W. p. 657. MAND'HATRU. 55) *

mānti (p. 349) s. Mango-tree, மாமரம். (சது.) 2. A marriage ceremony, ஓர்கலியாணச்சட ங்கு. 3. v. part. See under மாந்து. 56)

māntu (p. 349) கிறேன், மாந்தினேன், வேன், மாந் த, v. a. To eat, feed, உண்ண. 2. To drink, குடிக்க. 3. To experience pleasure and pain from former births, ஊழ்வினைப்பயனனுபவிக்க. (p.) மாந்தல், v. noun. Eating. 2. Drinking. மாந்தி, v. part. Having eaten, &c.

māntai (p. 350) s. The name of a town, ஓரூர். 2)