mṇṇm (p. 341) s. Burnt lime, சுட்டசாந்து; [ex மண்.] (சது.) 46)

mṇṇā (p. 341) s. [prov.] A fish, ஓர்மீன். 47)

mṇṇāṭi (p. 341) s. A caste of people who are heads of villages on the hills; [ex மண்.] 48)

mṇṇai (p. 341) s. An ignorant, stupid or dull person, or clown, also மண்ணையன். (c.) 2. A devil, hobgoblin, பேய். 3. Juvenility, youth, இளமை. (சது.) மண்ணைத்தனம், v. noun. Clownishness, stupidity, மடமை. 49)