cāmantar (p. 177) s. A king's ministers, அமை ச்சர். (சது.) 2. Attendants or companions of a chief, அரசர்தோழர். 3. Captains of armies or subdivisions of an army, படைத்த லைவர். W. p. 919. SAMANTA. 27)

mantaram (p. 343) s. Mount Mandara, used by the Suras and Asuras in churning the sea of milk after the deluge, ஓர்மலை. 2. Swerga, சுவர்க்கம். W. p. 643. MANDARA. 3. (சது.) The base, or lowest part, in music, மந்த இசை. 4. One of the notes of the musical scale. See நிஷாதம். 28) *

mantarai (p. 343) s. A female servant of கை கேசி. 2. Daughter of விரோசனன். 29) *