kṟaiyāṉ (p. 102) s. White-ants, Temio fatale, செல். கறையானரிக்க, inf. To gnaw or consume--as white-ants. கறையான்கட்ட, inf. To form mould--as white-ants. 2. To mar--as white-ants. கறையான்புற்று, s. White-ant hills. கறையான்புற்றுவைக்கப்பாம்புகுடியிருக்கும்... White-ants make the cells, and snakes occupy them. [prov.] தாய்க்கறையான்--பெருங்கறையா ன், s. A large white-ant found in every nest, regarded as procreative of the whole; when removed, the nest perishes. நிலக்கறையான், s. The common kind of white-ants. பெருந்தலைக்கறையான், s. A largeheaded species of white-ants. கருங்கறையான், s. A black kind of white-ants. மேய்ச்சற்கறையான், s. [prov.] A large kind of white-ant that consumes rapidly, but makes no avenue. 10)

veṭṭu (p. 399) கிறேன், வெட்டினேன், வேன், வெட்ட, v. a. To cut, with a sword or axe, to cut off, to fell by a blow. 2. To engrave, முத்திரைவெட்ட. 3. To dig, as a well, தோண்ட. 4. To injure, to mar--as insects, புழுவெட்ட. 5. To strike off, as in measuring grain. See தலைவெட்ட. (c.) அதைவெட்டிப்போடு. Cut it down. அவனைவெட்டிக்கொன்றுபோட்டார்கள்.....They killed him by cutting [his throat]. வெட்டி, appel. n. [in comb.] That which cuts, as மண்வெட்டி, புழுவெட்டி. வாய்வெட்டி, s. Calumny, slander. வெட்டரிவாள், s. A scythe. வெட்டிமுறிக்க, inf. To fell a tree and cut it to pieces. 2. [fig.] To take great pains, to labor hard. நீஎன்னவெட்டிமுறிக்கிறாய்...... What hard labor you take? வெட்டிரும்பு, s. A chisel for cutting iron. வெட்டல், v. noun. Cutting, killing, digging, &c. 2. See மெய்ப்பரிசம், and ஊறுபாடு. 32)