campam (p. 164) s. The thunderbolt, as the weapon of Indra, வச்சிராயுதம். W. p. 831. SAMBA. 2. [com ஜம்பம்.] Ostentation, prank, frolic, merriment, இடம்பம்; [ex Sa. Jhampa, jumping.] 3. (சது.) Solid timber, the hard or solid part of a tree, மரவயிரம். அவன் அதிகஜம்பக்காரன். He is very ostentatious. 12) *

caracam (p. 166) s. Complaisance, courteousness, good humor, merriment, இனியகுணம். (Sa. Sarasa. relish.) 2. Joking, jesting, sport, mimicry, mockery, banter, பரிகாசம். 3. Wanton sport, காமச்சேஷ்டை. (Sa. Sarasa, impassioned.) (c.) சரசகுணம், s. A courteous disposition. சரசக்காரன், s. A jester, joker. 2. Scoffer, banterer, mocker, a mimic. சரசங்காட்ட, inf. To make mouths, faces or gestures at a person; to mimic, make game of, to deride. சரசத்திலே கொண்டுபோக, inf. To make excuses in sport; to retract under pretence of having been only in jest. சரசப்பேசு்சு--சரசவார்த்தை, s. Humoursome language, pleasantry, jest. சரசமாய்க்கொண்டுவர, inf. To train up persons to any work in a pleasant manner. சரசமாய்ச்்சொல்லிக்காட்ட, inf. To explain in a pleasing manner. சரசம்பண்ண--சரசஞ்செய்ய, inf. To jest, joke. 2. To mock, scoff. 3. To sport or dally wantonly, to take unbecoming liberties with one of the other sex. சரசம்பேச, inf. To scoff, talk wantonly. சரசலீலை, s. Jesting, banter. சரசி, appel. n. One of a pleasant temper, இனியகுணி. 2. A jester, a humerous person, பரிகாசக்காரன். (சது.) 31)

cellm (p. 205) s. (a change of செல்வம்.) Felicity, opulence, prosperity, ஐசுவரியம். 2. Amusement, pastime. வினோதம். 3. Soft prattling as of a female, a child, &c., மழலை ப்பேச்சு. (c.) செல்லஞ்செருக்குகிறது வாசற்படிவழுக்குகிறது.... Wealth inflates, and the door steps are the occasions of one's sliding. இந்தச்செல்லமெல்லாமிங்கேநடவாது. Your soft prattlings and delicate talk won't do here. 2. I can't leave you unpunished. செல்லங்காட்ட, inf. To caress or fondle a child. செல்லங்சொஞ்ச-செல்லம்பண்ண, inf. To prattle, use gestures, &c., as a humored child, or female. 2. To fondle, dally with a woman. செல்லச்சிரிப்பு, v. noun. A delicate, tender smile. செல்லங்கொடுக்க, inf. To be indulgent to a child. செல்லச்செருக்கு, s. As செல்வச்செ ருக்கு. செல்லச்சோறு, s. Rice given in small quantities, and great varieties, dainties. செல்லத்தனம், s. [prov.] As செல்லம். செல்லத்தொந்தி--செல்லத்தொப்பை, s. A premature paunch-belly through high living. செல்லநடை, v. noun. A gentle, graceful pace--as of children, of persons walking at leisure, &c. 2. A slow, loitering walk--as of a lazy person; sauntering. செல்லநரை, s. [prov.] Premature gray hairs, supposed to result from dainty living, and being too much within doors, &c. செல்லப்பசி, s. Frequent hunger, as in children. செல்லப்பிள்ளை, s. A child brought up delicately, a pet. 2. A gentleman of leisure. 3. The second character in comedy, supposed to have been originally a representation of Skanda. செல்லப்பிள்ளைவிளையாட்டு, v. noun. The play, gestures, and humors of an indulged child. 2. The conduct of a man of pleasure, who is careless, and extravagant. செல்லப்பிள்ளைவேஷ்டி--செல்லப்பிள் ளைத்தோவத்தி, s. A child's cloth. செல்லப்பேச்சு, v. noun. A child's prattle, especially of one fondled. 2. Soft, delicate talk of a female. செல்லமடி, s. [prov.] A premature, large udder of a heifer. செல்லமாய்வளர்க்க, inf. To bring up delicately. செல்லம்பொழிய, inf. To pay very merrily, be frolicsome, jovial. 2. To live prosperously and luxuriously, செல் வமாயிருக்க. (c.) செல்லவண்டி--செல்லவயிறு, s. [prov.] Corpulence from high living--as செல் வத்தொந்தி. செல்லன், s. [prov. செல்வன். fem. செ ல்வி.] A child or person delicately brought up. 2. A wealthy person free from care--as செல்லப்பிள்ளை. 19)