miṉkkeṭu (p. 355) கிறேன், மினக்கெட்டேன், வேன், மினக்கெட, v. n. [improp.] To be interrupted from work by useless talk, &c., தடைபட. (c.) மினக்கேடு, v. noun. [Beschi மினைக் கேடு, com. for வினைக்கேடு.] Uselessness of an action or a business; time lost by interruption of a work; labor expended to no purpose, வியர்த்தம். 18)