aẕi (p. 32) கிறேன், ந்தேன், வேன், அழிய, v. n. To decay, degenerate, perish, be corrupted, ruined, wasted, blighted, effaced, obliterated, abolished, demolished, annihilated, கெட. 2. To fail (as a promise), be frustrated as a hope, &c., be refuted, தவற. அழிகரு, s. Abortion, கருவழிவு. அழிகுட்டி, s. A miscarriage, an abortion applied chiefly to brutes--the casting of the young, வயிற்றில்மரித்தது. அழிந்தோரைநிறுத்தல், v. noun. One of the eight constituent parts of virtue, அறத்துறுப்பு. அழிபுண், s. A foul ulcer, ஆறாப் புண். (M. Dic.) அழிமதி, s. Waste, extravagance, malicious intention, கெடுபுத்தி. அழிமுதல், s. Waste of property, as of capital, principal, &c. முதலழிவு. அழிம்பு, s. [vul.] The nin-payment of a debt or the non-restoration of another's property from dishonest motives, புரட்டு. 2. Ruin, devastation, injury, damage, கேடு. என்னுடையமைக்கழிம்புபேசுகிறான். He talks of destroying my property. அழிம்புசெய்ய, inf. To damage a thing. 2. To debauch a woman. அழிம்பன், s. [vul.] A spendthrift, a profligate, ஊதாரி. 2. One who makes excuses for not paying debts, restoring property, &c., புரட்டன். அழியாதபத்தினி, s. A name of D'hurupary, the wife of the Pandu princes. அழியாமுதல், s. Property devoted or entailed in perpetuity to a temple or other charity, நிலையான ஆஸ்தி. 2. God, கடவுள். அழியாமை, neg. v. noun. Incorruption, immortality, imperishableness, கெடாமை. அழிவழக்கு, s. An unjust lawsuit, a groundless prosecution, a frivolous or groundless defence, a lost lawsuit, அநி யாயவழக்கு. கற்பழியாதபெண், s. A pure virgin. அழிகை, v. noun. Destruction, decay, ruin, சிதைவு. அழிவு, v. noun. Decay, injury, ruin, loss, desolation, the act of perishing. கேடு. 2. That which has perished of itself, கெட்டது. 3. Fault, immorality, (in a restricted sense,) deviation from rule, குற்றம். அன்றுகண்டமேனிக்கழிவில்லை. Just the same appearance as before. அழிவின்மை, neg. v. noun. Freedom from decay. அழிவுகாலம், s. The time of a universal deluge and destruction at the end of an age, யுகமுடிவு. கடையழிதல், v. noun. Suffering extremely. நிறையழிதல், v. noun. Being disheartened, dispirited, without hope. 7)

kru (p. 96) s. F&oe;tus, embryo, pregnancy, கருப்பம். 2. Yolk of an egg, முட்டைக்கரு. 3. Genius, ingenuity, judgment, கருத்து. 4. A brazier's mould, matrice, கம்மியர்கட்டுங்கரு. 5. (p.) The substance or contents of a thing, உட்பொருள். 6. The germ, வித்தின்கரு. 7. Color, tint, tinge, நிறம். 8. Middle, நடு. (சது.) 9. Height, hillock, மேடு. 1. A name of கருப்பொருள். (See பொருள்.) 11. A prong, barb, tooth, tine, spike, ஆயுதத்தின்பல். 12. Ingredients for magical preparations employed to fascinate, injure or destroy a person, viz.: plants, roots, skins, bones, flesh, &c., அட்டகருமக்கரு. 13. Immature egg in a fowl, முட்டை. கருக்கட்ட--கருப்பிடிக்க, inf. To form a mould. கருக்கரைய, inf. To suffer abortion. கருக்காய், s. Young and immature fruit, பிஞ்சுநெல். (குறள்). 2. Thin and immature grains in corn ears, பதர். கருக்குழி, s. The womb, the uterus, கருப்பாசயம். கருக்கூட, inf. To impregnate. கருக்கூடு, s. The ovary, that part of the body in which impregnation is performed. கருக்கூட்ட, inf. To form plans, to scheme, contrive, plan, யோசனைசெய்ய. கருக்கொள்ள--கருப்பற்ற, inf. To conceive, to be impregnated, to fecundate--as brutes of vegetables, to fill-as clouds with water, கருப்பங்கொள்ள. கருக்கொண்டமேகம், s. A teeming cloud. கருத்தங்க, inf. To be conceived, to be formed--as conception, கருப்பந்தங்க. கருத்தரிக்க, inf. To conceive, to be impregnated--as animals in general. கருத்தெரியாதவன், s. An unwise man. கருநூல், s. A treatise on enchantment. கருப்பை, s. The matrix, the womb. கருப்பொருள், s. The second class of பொருள், which treats of the beings, things, &c., peculiar to different countries. They are of fourteen kinds from gods down to the employments of men, அந்தந்தநிலங்களைச்சார்ந்தபொருள். See பொருள். கருமாரி, s. Extremity, difficulty in child-birth, பிரசூதவேதனை. கருமாரிப்பட்டை, s. A bark used medicinally in difficult child-birth. கருவழிக்க, inf. To destroy the f&oe;tus, to cause abortion, கருப்பமழிக்க. கருவழிய, inf. To perish--as the f&oe;tus, to miscarry, to suffer abortion. கருவழிவு, v. noun. miscarriage, abortion, கருப்பஅழிவு. கருவறிய, inf. To come to years of discretion. கருவறிந்தவன்--கருவாளி--கருவு ள்ளவன், s. An ingenious person, a genius, ஊகித்தறிபவன். கருவறுக்க, inf. To exterminate a family, &c., to ruin one's property,அடி யோடுகெடுக்க. கருவாமுப்பு, s. Salt-petre, வெடி யுப்பு. கருவிரிய, inf. To ear, to shoot into ears, கதிர்விரிய. கருவிரிந்தபயிர், s. The earing corn. கருவுயிர்க்க, v. n. To bring forth young either human or brute, ஈன. கருவுளமைப்பு, s. The six things incident to sentient beings on assuming corporeal forms, கருவில்நியமிப்பு, viz.: 1. பெறுதல் or பேறு, getting, gain. 2. இழத்தல் or இழவு, losing or loss. 3. இன் பம், pleasure. 4. பிணி or இடையூறு, disease, affliction, mishap, &c. 5. மூப்பு, old age. 6. சாக்காடு, death. To these some add பிரித்தல், separation, removal to a distance; and பிரிவிலாதிருக்கை, continued association. கருவெடுக்க, inf. To take ingredients for witchcraft, மாந்திரீகத்துக்குக்கருவெ டுக்க. வெள்ளைக்கரு, s. The white of an egg. மஞ்சட்கரு, s. The yolk of an egg. 122)

karppam (p. 96) --கருப்பம், s. The embryo, the f&oe;tus, the young in the womb, சினை. 2. (Met.) The womb, கருப்பாசயம். 3. Pregnancy or fecundation, கருக்கொள்கை. 4. The inside of any thing, உள். Wils. p. 284. GARB'HA. See உபநிடதம். (Rott.) கர்ப்பகோளகை, s. The womb, கருப்பாசயம். கர்ப்பக்கல், s. A quadrangular stone used to quicken child-birth. கர்்ப்பக்கிரகம், s. The sanctuary, the adytum, that part of a temple in which the idol is placed and where the brahman officiates, மூலஸ்தானம். Wils. p. 289. GARB'HAGRAHA. கர்ப்பக்குழி, s. Matrix, womb. கர்ப்பங்கரைந்துபோக--கர்ப்பங்க லங்க--கர்ப்பமழிய--கர்ப்பம்விழுந்துபோக, inf. To be miscarried--as the fo&oe;tus, commonly by thunder, &c., கருக்கரைய. கருப்பங்கொள்ள--கர்ப்பமுண்டாக, inf. To conceive, to be impregnated, கருக்கொள்ள. கர்ப்பசூலை, s. Obstruction of the menses and consequent swelling of the abdomen operating as a preventive to pregnancy, இரத்தசூலை. See சூலை. கர்ப்பநாசம், s. Destruction of the embryo or f&oe;tus. கர்ப்பந்தரிக்க, inf. To conceive, to be impregnated, கருவுண்டாக. அவளுக்குக்கர்ப்பம்தரித்தது. She has conceived. கர்ப்பப்பரிசம், s. Conception. கர்ப்பப்பை, s. The womb, கருப் பாசயப்பை. கர்ப்பவதி--கர்ப்பஸ்திரி--கர்ப்பிணி, s. A pregnant woman. Wils. p. 285. GARB'HAVATEE. கர்ப்பவாதை--கர்ப்பவேதனை, s. The pangs of child-birth, சூலின்வருத்தம். கர்ப்பவாயு, s. Flatulency in the womb, causing hysterics. கர்ப்பவோட்டம், s. The southern passage of the clouds from about December 13th till December 27th, carrying away the surplus water as a reserve for the following months, கருக் கொள்ளுமேகவோட்டம். கர்ப்பாசயம், s. The womb, the uterus, கர்ப்பப்பை. Wils. p. 285. GARB'HASAYA. கர்்ப்பாதானம், s. Ceremony to promote conception, ஓர்சடங்கு. wils. p. 285. GARB'HATH'ANA. 190) *

cūtakam (p. 200) s. Birth, delivery, பிறப்பு. 2. (c.) Uncleanness, ceremonial impurity of a woman from catamenia, மகளீர்தொடக்கு. W. p. 94. SOOTAKA. 3. Ceremonial impurity of a person from the death of a relative, rendering him incompetent to perform certain rites; that from the father's side being greater, the mother's less, மரணசூதகம். 4. Ceremonial uncleanness in general, as of a person, house, clothes, &c., from a death, from menstruation, childbirth, miscarriage, touching a corpse or carcass; from shaving; contact of the finger, &c., with the spittle or any part of the mouth; touching one of low caste, or bathing in a tank of his village; or weeping, lamenting, &c., for a deceased acquaintance, தீட்டு. 5. Oldness, antiquity, பழமை.--Note. According to some, the causes of ceremonial impurity are five, viz.: 1. சனனாசூசம், or சாதகாசூசம், childbirth. 2. மரணாசூசம், or மிருதாசூசம், death. 3. சண்டாளநீரிற்றோய்தல், bathing in the waters used by low castes. 4. சுராபானம்பண்ணல், drinking toddy or ardent spirits. 5. பொய்கூறல், lying. The last seems but little regarded, also the fourth by many. Instead of the last three, the following are named by some; இருது சூதகம், menstruation. உச்சிட்டசூதகம், being spitten upon. சண்டாளபரிசசூதகம், contact with one of low caste. சூதகக்காரன், s. One ceremonially impure. சூதகக்காரி--சூதகஸ்திரி, s. A woman ceremonially unclean, by catamenia, or otherwise. சூதகக்கிராணி, s. A disease attending the childbirth, from wind or flatulency. சூதகங்கழிக்க, inf. To remove impurity by the prescribed means. சூதகங்காக்க, inf. To keep from society, abstain from venery, from shaving. &c., after a death, till the performance of the funeral rites. சூதகசன்னி, s. A disease of females from sexual intercourse during menstruation. See சன்னி. சூதகத்துக்குடையவர்கள், appel. n. Heirs of one deceased. சூதகமலடு, s. One of the six forms of barrenness. See மலடு. சூதகமாக, inf. To have the monthly course as a woman. (c.) சூதகமுட்டு, s. Suppression of the menses. See கருப்பசூலை under கர்ப்பம். சூதகவாயு--சூசிகாவாயு, s. Hysterics, &c.--from irregularities of the monthly course, and other complaints connected with pregnancy. (c.) 5) *

tppu (p. 223) s. Fault, error, mistake, inadvertence, inaccuracy, வழு. 2. Misdeed, misdemeanor, wrong, delinquency, குற்றம். 3. Missing the mark; a slip, a failure, deviation, miscarriage; an omission, obliquity, தவறு. 4. Escape, flight, getting off, slipping away, releasement, extrication, விலக்கு. 5. Lie, falsehood, பொய். 6. Fraud, deception, வஞ்சனை. 7. A small kind of tabour, ஓர்பறை. 8. Beating clothes as a washerman, washing, துவைப்பு. (c.) தப்போஒப்போஅதுதெய்வத்திற்குத்தெரியும். The lord knows whether it be right or wrong. தப்பிலி, s. A faultless person, தப்பில் லான், தப்பில்லாள்; [ex இல்.] (p.) தப்புத்தண்டா, s. Misdemeanor. (Colloq.) தப்புத்தண்ணீர், s. Shallow water standing in hollows. தப்புநடத்தை, s. Bad conduct. தப்புவாத்தியம், s. A little tabret, ஓர்ப றை. வாய்தப்புகைதப்பு, s. Mistake in word or action. 76)

tppu (p. 223) கிறேன், தப்பினேன், வேன், தப்ப, v. n. To miss a mark; to fail, பிசக. 2. To err, mistake, turn aside or wander from a course, a line or path; to blunder, தவற. 3. To miscarry, to be frustrated, disappointed, எண்ணங்குலைய. 4. To deviate from rectitude, fail in duty, வழுவ. 5. To go wrong--as a tune, recitation, or calculation, பிறழ. 6. To escape injury, desert, elope, விலக. 7. To escape, slip out, or away, to get free, get safe away, desert, elope, விலக. 7. To escape injury, to be saved, rescued, delivered, preserved, அபா யத்தினீங்க. (c.) அவன்தலையுடையக்கொஞ்சந்தப்பிற்று. He just escaped a broken head. தப்பிவிட, inf. To let escape, to cause, to release.2. To blunder, to make a mistake in calculation. தப்பவைக்க, inf. To release, to cause to escape. தப்பாமல், adv. Without fail, inevitably. தப்புவிக்க, inf. To rescue, extricate, liberate, deliver, save from injury or danger, தப்பச்செய்ய. கைதப்பிச்செய்ய, inf. To make a slip of the hand. வாயதப்பிச்சொல்ல, inf. To make a mistake in speaking. நிலைதப்பினவன், appel. n. One who has lost his standing in religion or morals. 77)

tvṟu (p. 228) கிறேன், தவறினேன், வேன், தவற, v. n. To slip, miss; to lose one's hold, தப்ப. 2. To fail, miscarry; to prove abortive, பிசக. 3. To fail in duty, performance, or a course of action; to omit, neglect; to fall from moral rectitude, to transgress, to sin, மீற. 4. To turn out of the proper course, to swerve, to deviate, to stray, விலக. 5. To err, mistake, blunder, குற்றமுற. 6. To perish, die, சாக. (c.) பேச்சுதவறாதவன். One who does not fail in his works. கைதவற, inf. To let fall from the hand. See கை. சொல்தவற, inf. To fail in a word. See சொல். நிலைதவற, inf. To fall from a position. See நிலை. தவறவிட, inf. To let a business fail, through neglect. 2. To let a religious observance fail. தவறாமல்செய்ய, inf. To persevere in observance, to perform without failure. தவறாமல்பேச, inf. To speak fluently. தவறாமை, s. Infallibility, 2. Inevitableness, faithfulness to one's word. தவறிப்பேச, inf. To contradict one's self, to deviate in word from the tenets of one's religion. வாய்தவறிப்பேசினான். He made a slight mistake in speech. தவறிப்போக, inf. To fail as a promise, a prediction. 2. To miss one's aim. 3. To fall from rectitude, to transgress, 4. To err. தவறிவிழ, inf. To fall off, tumble over, to trip and fall. 3) *

ptṟu (p. 294) கிறேன், றினேன், வேன், பதற, v. n. To be flurried, confused, precipitate, பதை பதைக்க. 2. To be agitated by the sufferings of a near relative; to agonize, தவிக்க. 3. To be paralyzed by fear, திடுக்கிட. 4. To be impatient, eager, over-anxious, அங்கலாய்க்க. (c.) பதறாதகாரியம்சிதறாது. A thing done deliberately will not miscarry. பணத்தைக்கைபதறவிடான். He will not let the money go from his hand. பதறிப்போக, inf. To be agitated through fear and disabled in hand or foot. பதறிவிழ, inf. To be in great agitation. கால்கைபதற, inf. To be paralyzed in the limbs of hands. 2. To be in trepidation affecting the feet or hands. in view of some dangerous or wicked act. வாய்பதற, inf. To be impatient to speak. 2. To speak rashly or inconsiderately. பதற்றம், v. noun. [com. பதட்டம்.] Precipitation, being in trepidation. 5)

pāẕ (p. 313) s. Desolation, devastation, dilapidation, சேதம். 2. Damage, waste, loss, நஷ்டம். 3. Corruption, decay, putrifaction, கெடுதி. 4. Abortiveness, failure, miscarriage, கருவழிவு. 5. Baseness, wretchedness, evil, அப்பிரயோசனம். 6. That which is unadorned, or naked--as the forehead without ashes, அந்தக்கேடு. 7. Insipidness, vapidness, profitlessness, வீண். 8. Emptiness, inanity, வெறுமை. 9. Non-existence, nothingness, இன்மை. 1. The vast expanse, void-space, vacuity--as the peculiar abode of Deity, ஆகாயம். 11. Vacuum of the mind, mental abstraction, &c., சூனியம்-Note. A hard consonant following this word is doubled; or its correlative nasal is substituted; the latter is the more elegant. --In Jaffna பாழ் is changed, to பாண், regularly in combination, before ஞ, ந, ம--as பாண்ஞானம், பாணாடு, பாண்மனை and improperly before க, வ, &c., பாண்கிணறு, பாண்வீடு. பாழூருக்குநரியேராசா. In a ruined town the jackal is lord பெண்ணைப்பாழிலேதள்ளினேன். I have thrown my daughter into a desert; by an unhappy marriage. பாழிலே--பாழுக்கு. In vain, to no purpose. பாழுக்கிறைக்க, inf. To labor, or spend time in vain; (lit.) to water in vain. பாழ்க்கடிக்க, inf. [v. noun. பாழ்க்கடி ப்பு.] To desolate, devastate, to reduce to ruins, பாழ்படச்செய்ய. பாழ்ங்கிணறு, s. An empty, neglected or decayed well. பாழ்ங்குடி, s. A desolate, distressed family. பாழ்ஞ்சேரி--பாழ்நத்தம், s. A decayed or deserted village. பாழ்நிலம், s. Barren land. பாழ்ந்துரவு, s. A decayed well. பாழ்ம்புறம், s. Desolated regions. பாழ்பட, inf. To be ruined, desolated, கெட. பாழ்வாயன், s. [fem. பாழ்வாய்ச்சி.] A complainer without cause. பாழ்வாய்கூற, inf. To manifest ingratitude by saying. I received nothing; to murmur. பாழ்வெளி, s. The vast expanse or vacuum in which Deity is supposed to dwell. 2. A desert or uninhabited region, மைதானவெளி. 42)

piẕai (p. 318) s. Fault, misdemeanor, crime, குற்றம். 2. Mistake, error, inaccuracy, failure, பிசகு. 3. [in some connections] Inauspiciousness, bad fate, misfortune, தீமை. (c.) பிழை சொல்ல, inf. To make a mistake or blunder in speaking. 2. To criticize, find fault. பிழைதிருத்த, inf. To correct errors. பிழைதிருத்தம், s. Errata. பிழைபட, inf. [v. noun. பிழைபாடு.] To turn out wrong, தப்பிதமாக. 2. To fail in, to miscarry, பிசக. பிழைபார்த்தல், v. noun. Correcting a writing, revising. பிழைபிடித்தல். Finding fault, with a composition or writing. பிழைபொறுத்தல், v. noun Pardoning wrongs, excusing faults, forgiving. தண்ணீரும்மூன்றுபிழைபொறுக்கிறதுண்டு. The water waits for three mistakes; i. e. for a person to rise three times before sinking;-- we should be long suffering. பிழையன், apple. n. [in combin.] That which has a flaw, as சுழிப்பிழையன். பிழையேடு, s. An incorrect copy-book. பிழை, க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. n. To fail, to do amiss, to err, பிசக. 2. To fail, as an omen, or prediction, சகுனந்தப்ப. 3. v. a. To do wrong, குற்றஞ்செய்ய, (p.) பிழைக்கை, v. noun. A mistake, error, fault. பெரியோரைப்பிழையாமை. Being free from fault, [before] holy men. (p.) 2)

piẕai (p. 318) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. n. To live, to survive an evil, as danger of death, &c., to outlive, to escape, to survive another, மோசத்திற்குவிலக. 2. To get a livelihood, to live, to subsist, சீவனம் பண்ண. 3. To recover from swooning, sickness, &c., to be restored to life--as one dead, உய்ய.--Note. See, under பிழை, s., the same verb with a different meaning. (c.) கணவனைப்பிழைத்தவன். A woman that has survived her husband. (p.) பிழைகாயம், s. A wound not mortal. பிழைக்கப்பார்த்தல், v. noun. Seeking one's living. பிழைப்பு, v. noun. Subsistence, maintenance, living, livelihood, sustenance, சீவனம். 2. Restoration, recovery, or escape from threatening death, உயிர்க்கை. (c.) 3. [ex பிழை, to err.] Mistake, failure, error, miscarriage, abortion, தவறுதல். பிழைப்புக்காட்ட, inf. To provide means of subsistence--as employment, &c. பிழைப்புத்தழைப்பு, v. noun. Income, living, livelihood. பிழைப்புத்தேட--பிழைப்புப்பார்்க்க, inf. To look for employment, to seek for a livelihood. பிழைப்பூட்ட, inf. To support, sustain, maintain, காப்பாற்ற. 2. To restore from threatening death, re-animate, restore life, உயிர்ப்பிக்க. See ஊட்டு. v. 3)

vicai (p. 390) s. Spring, elasticity, force, impulse, impetus. 2. Haste, speed, swiftness, துரிதம். 3. A spring-trap, பொறி. 4. Any mechanical instrument--as a lever, மிண்டி. 5. Bend, distention, வலிக்கை. 6. Change, turn, தரம். 7. A stay, a prop. விசைதப்பிப்போயிற்று. The contrivance miscarried. விசையாய்ப்போனான். He went away in haste. எத்தனைவிசை. How many times, how often? ஒருவிசை. Once. விசைமெத்தஇந்தக்கயிறறுந்துபோம். The rope will break, the distention is so great. விசைகொள்ள, inf. To be elastic, வலிக்க. 2. To make haste, வேகமுற. விசைக்காற்று, s. Wind or air in motion from a person walking swiftly. விசைத்தடி, s. A weaver's instrument. நெய்வார்கருவியினொன்று. 2. A part of a trap. விசையேற்ற, inf. To set up a spring or trap, to cock a gun, or to bend a bow. அவன்வில்லைவிசையேற்றினான். He strained the bow. விசையைத்தட்டுதல், v. noun. Springing a trap. 2. [fig.] Falling into difficulty. விசையைவைத்துத்தூக்கல், s. Raising with a lever. 15)