ākṭiym (p. 34) s. Mockery, ridicule, banter, பரிகாசம். 2. Injustice, cruelty அநி யாயம். (c.) அகடியக்காரன், s. A mocker, scoffer, a sycophant. ஆகடியம்பண்ண, inf. To mock, deride. 21) *

uṭmpu (p. 59) s. Body, உடல். 2. The body as assumed by the soul in its transmigrations according to the deeds of former births, உயிர்க்கிருப்பிடம். 3. (p.) A consonant, மெய்யெழுத்து. உடம்பைத்தேற்றிக்கொண்டன்றோயோகத்திலேபோ கவேண்டும். To engage in the austerities of a Yogi, one must strengthen himself by medicine. உடம்புதேற, inf. To be strengthened, to grow strong--as a convalescent person from food, exercise, &c. உடம்புநன்றாயிருக்க, inf. To be well, to be in health. உடம்பெடுக்க, inf. To take a body, to be born, சரீரமெடுக்க. பரிகாசம்பண்ணவும் நிந்திக்கவுமுடம்பெடுத்தான்.. He is born to be mocked and despised. கள்ளனென்றுடம்பெடுத்தவன். One who is born a rogue. உடம்புபுரட்டல், v. noun. [prov.] Rolling or turning about--as infants before they begin to creep. 2. Rubbing off dirt or duct from the body. ஆணுடம்பு, s. The penis. பெண்ணுடம்பு, s. [vul.] Pudendum muliebra. 80)

kēli (p. 139) s. [vul.] Fun, jesting, joking, pleasantry, பரிகாசம். 2. Buffoonery, mimicry, விகடம். 3. Ridicule, derision, mockery, நிந்தை. (Sans. Keli.) கேலிக்கதை, s. An amusing story, a piece of fun. 2. Ridicule, derision. 3. Low ribaldry; foul language. கேலிக்காரன், s. A jester, a buffoon, a mimic. 2. A derider, a mocker. கேலிபண்ண, inf. To deride, to mock, to redicule. 2. To joke, to jest. 3. To play the baffoon, to mimic. 4. To confound, shame, baffle, asperse, defame. கேலித்தனம், s. Meanness of character of conduct, ridiculousness, censoriousness; jesting. 59)

kōṭṭālai (p. 150) s. Distress, suffering, torment, vexation, harassing, teasing, துன் பம், (நிக.) (c.) 2. (Sa. Kotta'ra.) Wanton sports, amorous gestures, lewd jokes, mockery, சரசம். அவனைப்பிடித்தகோட்டாலையிப்படியிருக்கிறது.... Such is his foolish behavior. கோட்டாலைகொள்ள--கோட்டாலைபண் ண, inf. To vex, trouble, harass, tease, try one. 2. To play the fool. கோட்டாலைக்காரன், s. A troubler. 2. A scoffer, a buffoon. 4)

kōrṇi (p. 151) s. Epilepsy, ஓர்வியாதி. 2 Grimace, distortion of the countenance-as in pain, முகங்கோட்டுகை. (R.) 3. Gestures, gesticulation, mockery by gesture, fun, கைகால்வளைக்கை. 4. Fancifulness, fickleness, ஆசியம். (c.) 6. [prov.] Captious complaint, சோலி. கைக்கோரணி, s. Motions, or signs with the hands--as of a dumb person, or a dying person, &c. See கை. கோரணிகாட்ட, inf. To make gestures, to gesticulate. 2. To be droll, to make sport. 3. To exhibit amusing curiosities. கோரணிக்காரன், s. A buffon, a jester. 2. A captious troublesome person. 6)

ckkntm (p. 154) --சக்கட்டம், s. [loc.] Sport, scoff, mockery, பரிகாசம். (c.) சக்கந்தக்காரன், s. A mocker, scoffer, caviller. சக்கந்தம்பேச, inf. To ridicule, deride. 23)

cṉṉai (p. 174) s. A hint, gesture, wink, &c., சமிக்கை. 2. Mockery, mimicry, பரிகாசம். 3. [prov.] A long pole or timber working as a lever on the hinder wheels of a car, rendering it easy to be drawn, தேரியக்கும ரம். (c.) சன்னைகாட்ட, inf. To give a hint. 2. To mock, கேலிபண்ண. சன்னைக்காரன், s. A mocker, buffoon. சன்னைபேச, inf. To mock in language. 7)

caracam (p. 166) s. Complaisance, courteousness, good humor, merriment, இனியகுணம். (Sa. Sarasa. relish.) 2. Joking, jesting, sport, mimicry, mockery, banter, பரிகாசம். 3. Wanton sport, காமச்சேஷ்டை. (Sa. Sarasa, impassioned.) (c.) சரசகுணம், s. A courteous disposition. சரசக்காரன், s. A jester, joker. 2. Scoffer, banterer, mocker, a mimic. சரசங்காட்ட, inf. To make mouths, faces or gestures at a person; to mimic, make game of, to deride. சரசத்திலே கொண்டுபோக, inf. To make excuses in sport; to retract under pretence of having been only in jest. சரசப்பேசு்சு--சரசவார்த்தை, s. Humoursome language, pleasantry, jest. சரசமாய்க்கொண்டுவர, inf. To train up persons to any work in a pleasant manner. சரசமாய்ச்்சொல்லிக்காட்ட, inf. To explain in a pleasing manner. சரசம்பண்ண--சரசஞ்செய்ய, inf. To jest, joke. 2. To mock, scoff. 3. To sport or dally wantonly, to take unbecoming liberties with one of the other sex. சரசம்பேச, inf. To scoff, talk wantonly. சரசலீலை, s. Jesting, banter. சரசி, appel. n. One of a pleasant temper, இனியகுணி. 2. A jester, a humerous person, பரிகாசக்காரன். (சது.) 31)

nngku (p. 266) s. (Tel.) Derision, mockery, பரிகாசம். (c.) நங்குகாட்ட, inf. To deride. 31)

nṭṭṇai (p. 268) s. Abuse of things, waste, recklessness, rashness, எண்ணாமை. 2. The mimic gestures of one in a drama; mockery. ஆகடியம். 3. Fastidiousness, squeamishness, வெறுப்பு. 4. Excessive selfcaused by another, disobliging conduct between persons bound to each other, as husband and wife, நடலம். (c.) நட்டணைக்காரன், inf. An insolent, overbearing man. நட்டணைபண்ண, inf. To act wantonly, rocklessly, fastidiously. 29)

naḷiṉam (p. 271) s. The lotus, Nelumbium speciosum, தாமரை. W. p.456. NALINA. 2. (c.) Wit, pleasantry, jesting, joking, drollery, full, இங்கிதம். 3. Irony, satirical language, நிந்தை. 4. Bafoonery, mocking, scoffing, ridicule, பரிகாசம். நளினக்கதை, s. Jesting, joking, fun. 2. Coaxing or flattering talk. நளினக்காரன், s. A wag, a witty, humorous man. 2. A jester, a buffoon. 3. A mocker, a scoffer. நளினச்சொல், s. Pleasantry, jecoseness, wit, drollery. 2. Ridicule. நளினம்பண்ணுதல், v. noun. Joking, playing on words, punning. 2. Deriding, sneering, ridiculing, making sport of one. நளினவார்த்தை, s. Wit, joking, ridicule. 37) *

nāppu (p. 273) s. [corrupt. of நகைப்பு.] Ridicule, mockery, பரிகாரம். (Beschi.) நாப்புக்காட்டல்--நாப்புதல்--நாப்பிலி டுதல். v. noun. [with the accus.] Mocking. 2. Deceiving. 112)