kuntu (p. 121) கிறேன், குந்தினேன், வேன், குந்த, v. n. To sit; to sit on the legs, to squat, குந்தியிருக்க. 2. To stand on the end of the toe, காற்படங்குந்த. குந்துகாலிலேநிற்க, inf. To stand on tip-toe. 2. To wait impatiently--as anxious to go. 3. To tarry but a moment--as one in haste. சுவர்குந்துகாலிலேநிற்கிறது. The wall inclines, ready to fall. குந்தினபடியிருக்கிறான். He is still sitting; i. e. still resolved on obtaining his demand. குந்துதிண்ணை, s. A step used as a seat, at the front margin of the verandah, or ends. See ஒட்டுத்திண்ணை. குந்்து, v. noun. A squatting posture. குந்துகை. 2. The margin of a raised verandah or of a raised floor, serving as a seat, திண்ணைக்குந்து. 26) *

caṇam (p. 157) s. A short space of time, a moment--as கணம். (c.) (Sa. Kshan'a.) 2. A token of preference--as a spire or two of sacrificial grass to a brahman, கண்ணியக்குறி. (Sa. Shan'a.) சணம்பித்தம்சணவவாதம். (lit.) The predominance of பித்தம் in one moment and that of the வாதம் in the next moment, i. e. varible and opposite symptoms in a disease; changeableness of circumstances, the vicissitudes of the present state. சணப்பொழுது--சணநேரம், s. A moment, moment's time.