viḷimpu (p. 398) s. Border, edge, ஓரம். 2. Brink, margin, கரை. 3. Eye-lid, கண்ணிமை. (c.) விளிம்பிலேவிட்டிருக்கிறது. It is cracked on the edge. விளிம்புகட்ட, inf. To form the border in mat-making. 2. To form as a border of proud flesh. விளிம்புதெற்றி, s. A seat of mortarwork against the walls of a house, கரைத் திண்ணை. (ராமா.) 141)