aṉaiya (p. 33) --அன்ன. The crude form of a symbolic verb derived from the demonstrative அ, having two distinct uses. As a term of similitude, it is an affix but regularly conjugated in two forms, being complete in each, in all it persons, varieties and uses, as a verb, a participle, a noun, &c., the same as other symbolic verbs. It also expresses likeness to the person or thing indicated by the word to which it is affixed, உவம வுருபு. 2. It is sometimes equivalent to the simple pronoun; as, அன்னான். Such a man. (p.) Singular. அனையன்--அனையேன். I am like. அனையாய்--அனையை. Thou art like. அனையன்--அனையான். He is like. அன்னான். Such a man. அன்னாள். Such a matron. அன்னது. Such a thing. Plural. அனையெம்--அனையேம்--அனையோம். We are like. அனையிர்--அனையீர். Ye are like. அனையர்--அனையார். They are like. அன்னர்--அன்னார். Such persons. அனைய--அனையன--அன்ன. They (things) are like. அனையமன்னற்கழிவுமுண்டாங்கொலோ? Can such a prince ever be ruined? பவளமனையவாய். The coral-mouthed. எம்மனோர்க்கியம்புமாறரிதே. It is not possible for mortals like me to declare, &c. மயிலன்னாய். You who are (elegant) as a peacock, (addressed to a lady.) 128)

kurai (p. 127) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. n. To sound, to roar--as the sea; to clamor, ஒலிக்க. 2. To bark--as a dog, நாய்குரைக்க. (Sans. Kura.) குரைமுகன், s. A dog; lit. the barking mouthed, நாய். குரைத்தல், v. noun. The act of sounding, ஒலித்தல். 2. (Rott.) A mere sound, not expressing a distinct letter, எழுத்திலா வோசை. 9) *

kuvaḷai (p. 128) s. the water-lily, Pontederia, L.--of two kinds, கருங்குவளை and செங்குவளை. Wils. p. 235. KUVALA. 2. (from Sans. Golake.) A kind of bed or socket in a jewel for a gem or bead, மணிபதிக்குங்குவளை. 3. A superior kind of globular bead in an ear-ring, கடுக்கன்குவளை. 4. The eye-lids, கண்மடல். 5. The socket of the eye, கண்குழி. 6. Eye, கண். 7. [vul.] The inner corner of the eye, கண்குவளை. 8. A wide-mouthed pot; a vessel, a cup, ஓர்வகைப்பாத்திரம். 9. One of the arrows of the Indian Cupid, being of குவளை flowers, மன்மதன்கணையிலொன்று. 1. (from Sans. Kosha.) The orbit of the eye, கண்கோளகை. 11. (Rott.) The brim of a vessel, பாத்திரத்தின்விளிம்பு. குவளைத்தாரான், s. The prince Yudhishtra--as wearing garland of the குவளை flowers. குவளைமாலையர், s. The வெள்ளாளர் caste--as wearing garlands of the குவளை flowers. குவளைக்கடுக்கன், s. An ear-ring with a bead embedded in it. குவளையச்சு, s. The mould for making the குவளை bead of an ear-ring. குவளைகட்ட, inf. To make the socket in a jewel. 5)

kōṇu (p. 150) கிறது, கோணினது, ம், கோண, v. n. (Sa. Kon'a, crooked.) To be crooked, bent, curved, angular, serpentine, வளைய. 2. To be or become awry, oblique, aslant, askant, கோணலாயிருக்க. (c.) 3. To deviate, diverge, or turn out of the proper course, நெறிபிறழ. 4. To be warped or discouraged in mind; to be changed--as circumstances, மாறுபட. முதற்கோணினால் முற்றுங்கோணும். If the beginning goes wrong, all will be wrong. This is superstitiously believed. கோணிக்கோணிகொடுப்பதிலுங் கோணாமற்காணி கொடுப்பதுஉத்தமம். It is better to give a little (காணி) with a good will than much (கோணி) with reluctance. கோணக்கோணஇழுக்க, inf. To distort the limbs, features, &c., as cramps, convulsion, &c. கோணிக்கொடுக்க, inf. To give unwillingly. (c.) முகத்தைக்கோணவைக்க, inf. To avert the countenance. 2. To make a wry face. முகங்கோண, inf. To look sour, harsh. கோணல், v. noun. Crookedness, wryness, obliquity, deviation, deffection, வளைவு. 2. A hump; a hump-backed person, கூன். 3. Obliquity of mind, deceit, guile, மாறுபாடு (சது.) கோணல்குணங்கல், v. noun. Uneasiness of mind. (c.) கோணல்வாசல்--கோணவாசல், s. A winding gate. (c.) கோணல்வாயன், s. (fem. கோணல்வாய் ச்சி.) A wry mouthed man. 24)

cāl (p. 180) s. A large mouthed waterpot, used by washerman, and at weddings, நீர்நிரப்பு ஞ்சால். 2. A bucket for irrigation with a lever, நீரிறைக்குஞ்சால். 3. A furrow in ploughing, உழவுசால். (c.) 4. The track of a sower in passing and repassing in sowing grain, விதைச்சால். 5. (p.) [ex சாலு, v.] Greatness, abundance, intensiveness, மிகுதி. சாலடிக்க, inf. To make a furrow. (c.) சால்வளைக்க--சால்விட, inf. [prov.] As சாலடிக்க. சால்கட்ட, inf. To plough the first furrow in a field. 2. To pass or repass, as a sower in sowing grain. கைச்சால், s. A hand bucket. ஏற்றச்சால், s. A large iron bucket used in ஏற்றம், which see. சால்வயிறு, s. [prov. fig.] A large-belly, pot-belly. 16)

cilli (p. 186) s. A hole in a tile, a pot, or any vessel, இல்லி. 2. [ex சில்.] A species of cricket, சிள்வண்டு. 3. A carriage wheel, தேருருளை. 4. A circle, வட்டம். 5. A kind of pot-herb, சிறுகீரை. (சது.) 6. [prov.] Small pieces, shivers--as சல்லி. சில்லிக்காது, s. A bored-ear; oppos. to தொள்ளைக்காது. (R.) சில்லிக்குடம், s. A pot with holes-as இல்லிக்குடம். சில்லிமூக்கு, s. A bleeding nose. (c.) சில்லிமூக்குடைய, inf. To be hurt in the nose. சில்லிவாயன், s. [prov.] One who divulges secrets; (lit.) leaky mouthed. 92)

tṭā (p. 221) s. A large mouthed pot, பானை. 2. A very large pot, மிடா; [ex தடம்.] (p.) 76) *

tiṟ (p. 241) க்கிறேன், ந்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To open, to make an opening, an avenue or passage, &c., வழியுண்டாக்க. 2. To unclose, lay open, to disclose, reveal, வெளிப் படுத்த. 3. To unlock, unbar, unbolt, தாழ் திறக்க. 4. To open, as the eyes, a book, a letter, விரிக்க. 5. To open the mouth in speaking or singing; to emit a loud sound, அங்காக்க. 6. To broach, to tap, துளைக்க. 7. (Beschi.) To form a precedent--as இதற்கு வழிதிறவாதே. of this do not set an example. 8. v. n. (க்கிறது, ந்தது, க்கும், க்க.) To form as a gap, chasm, passage, breach, பிளவுபட. 9. To become distended, விரிய. 1. To become loud, as the voice, ஒலியாக்க. (c.) காரியங்களைத்திறந்துகாட்டினான். He has divulged the affair. திறந்தமனம், s. A candid mind. திறந்தறை, s. [prov. An open desolate house or barren country. காவலில்லாஇடம். 2. [vul.] A divulger of secrets, அந்தரங்கததைவெளியிடுவோன். திறந்தவாய், s. Gaping, open mouthed, as an idler. 2. Broaching secrets, disclosure of private matters. 3. Gap, aperture--as of a wound, or abscess. திறந்துகாட்ட, inf. To lay open, to present of expose fully. 2. To explain to illustrate. 3. To expose one's person. திறந்துசொல்ல, inf. (sometimes வெ ளிவிட்டுச்சொல்ல.) To disclose, to reveal. to divulge. திறந்தவெளி, s. An open place, a plain. திறந்துவிட, inf. To open, to disclose, to show defects. திறபட-திறவுண்டுபோக, inf. [prov.] To he opened, 2. To be disclosed, revealed. வெளியாக. கண்டந்திறக்க, inf. To become open, as the throat of a person just before death. 2. To become clear or shrill. as the voice. 3. To glut, to eat to excess, (Said in contempt.) கண்திறக்க. inf. To open the eyes. 2. To open the eyes of idol, giving it the appearance of sight. 3. To cut open the three eyes of the cocoa-nut. மனந்திறந்துசொல்ல, inf. To unbosom one's self, tell one's mind freely. வாய்திறக்க, inf. To lower one's self by asking favors of a mean person. திறவு--திறப்பு, v. noun. An opening, aperture. 2. Way, means, வழி. திறவறிய, inf. To know how to reveal secret things. 2. (R.) To be experienced, அனுபவப்பட. திறவுகோல், s. [prov. திறப்பு.] A key, சாவி. 48)

tūtuḷai (p. 253) s. [com. தூதுவளை.] A shrub, three-lobed nightshade, Solanum trilobantum, L. தூதளங்கனிவாயாள். The தூதளை mouthed (red mouthed) damsel. (p.) தூதுளங்காய்வற்றல், s. The fried berry of the above, used as curry, or a relish with food. தூதுளம்பழம், s. The ripe berry of the தூதுளை. தூதுவளைநெய், s. Ghee medicated with the juice of the தூதுளை berry, used for coughs, &c. 29) *

nāṟu (p. 275) கிறது, நாறினது, நாறும், நாற, v. n. To yield a smell, usally bad, மணக்க. 2. To stink, துர்க்கந்தம்வீச. (c.) 3. To be fragrant, நற்கந்தம்வீச. 4. To arise, come into being, begin to exist, தோன்ற. 5. The spring forth, to shoot up, முளைக்க. (சது.) நாறுகரந்தை, s. Sweet basil. See கரந் தை. நாறல், v. noun. Stinking; being offensive in smell, corrupt, or putrid. 2. A stinking thing, a stench, நாற்றமுடையது. நாறற்சரீரம், s. The vile body. நாறற்சோறு, s. Stale and spoiled rice. நாறற்சோற்றுக்குப்பதம்பார்ப்பானேன். Why taste spolied rice; i. e. why take pains to improve what is past recovery? நாறற்பாக்கு, s. Areca-nut soaked to improve the taste till the husk begins to purify. நாறல்மீன், s. Spoiled fish, stinking fish. நாறல்வாயன், s. A person with stinking breath. 2. (fig.) One who uses obscene language. நாறல்வாயன்தேடக் கர்ப்பூரவாயன் கைக்கொண் டான். What the stinking mouthed (the miser) has sought, the camphor mouthed (the benevolent) has obtained. 45)

pku (p. 287) கிறது, [p. பக்கது.] ந்தது, ம், பக, v. n. To part, divide, separate into branches, to ramify, as a tree or a family, கிளைக்க. (குறள்.) 2. To be at variance, to be disunited, பிரிய--as இழைபகஅம்பெய்தான், he shot as arrow so as to split a thread. (Beschi.) பகாப்பதம், s. [neg. பகா.] A primitive, indivisible word, as வில், a bow. பகாப்பொருள், s. [neg. பகா.] An epithet of God, the indivisible. பகுபதம், s. A compound word of one which may be divided--oppos. to பகாப் பதம்.--Note. It is of two kinds, பெயர்ப் பகுபதம், a compound noun as பொன்னன், and வினைப்பகுதம், a compound verb, as நடந்தான். பகுபதவறுப்பு, s. The six constituent parts of a word; பகுதி, விகுதி, இடைநிலை, சாரியை, சந்தி, விகாரம், which see. பகுவாய், s. A large mouth, an open mouth, அகன்றவாய். 2. A large mouthed vessel, தாழி. (சது.) பகுவாய்க்கொள்கலம். A vessel with a large mouth. பகுவாய்ப்பறை. A large drum. 20)

ptlai (p. 293) s. A hill, a mountain, மலை. 2. A little hill, a mount, சிறுமலை. 3. The drum, மத்தளம். 4. A wide faced drum, வாயகன்றபறை. 5. A large mouthed pot for churning, தாழி. (சது.) 6. One faced drum, ஒருகட்பறை. 7. (R.) a boat, தோணி. 19)

piḷ (p. 318) க்கிறது, ந்தது, க்கும், க்க, v. n. To be split, cleaved, rent; to gape, to crack, கிழிய. 2. To be blasted, to be blown up, தகர, 3. To be pierced, penetrated, துளைபட. 4. [fig.] To be mortified, cut to the heart, to be heart-broken, through sorrow, remorse or shame, உள்நெகிழ. 5. v. a. க்கிறேன், ந்தேன், ப்பேன், க்க. To split with force, to cleave, rend, rive, to tear open, to crack, to fracture, to chop, கீள. 6. To blast, as rocks, to blow up, வெடிக்கச்செய்ய. 7. To cut, to part asunder, to break through, to force through--as an army, போழ. 8. To pierce, penetrate as a weapon, to perforate, துளைக்க 9. [fig.] To dissipate, disperse--as darkness or ignorance, நீக்க (c.) பேச்சிலேபிளந்துவிட்டான். He has cut him up, beaten him in controversy. அவன்வாயைப்பிளந்துவிட்டான். He is dead. பிளந்தவாய், s. An open mouth, a large mouth. 2. Open mouthed--as oysters, or muscles. 3. The mouth or orifice of a wound. பிளந்தெறிதல்,v. noun. Beating in controversy. பிளப்பு, v. noun. Splitting, blasting, tearing open; cutting through; piercing, perforating, as the verb. 2. Crevice, or cleft, as பிளவு. 6)