muẕkkm (p. 358) s. A great noise, a roaring. குமுறுகை. 2. A clamor either joyous or mournful, ஆரவாரம். 3. Sound of drums beaten for victory, போர்ப்பறையினார்ப்பு. 4. Thunder-bolts, இடிமுழக்கம்; [ex முழங்கு.] அவன்வீட்டிலேமுழக்கமாய்்க்கிடக்கிறது. There is a sound of festivity in his house. 20)

muẕkku (p. 358) கிறேன், முழக்கினேன், வேன், க்க, v. a. To sound, to beat a sounding instrument, தொனிக்கச்செய்ய. அவன்நன்றாய்முழக்கிவிட்டான். He spake eloquently, (lit.) he thundered. முழக்கு, v. noun. Sound, ஒலி. 2. Beating a sounding instrument, as கொட் டுமுழக்கு. முழக்கச்சொல்லு. Tell [them] to sound. 21)