mukāmai (p. 356) s. [sometimes முகாண்மை.] Headship, superiority, pre-eminence, precedence, தலைமை; [ex முகம்.] (c.) நீ அதற்குமுகாமையாய்நிற்பாயா. Will you be the head? முகாமைக்காரன், s. A head man; president of a society; an agent. முகாமைபண்ண, inf. To superintend, &c., as தலைமைபண்ண. 23)

mukām (p. 356) --முகான், s. [Arab.] A halt, தங்கல். முகாம்போட, inf. To halt. 24) *