cmukkā (p. 163) s. [for.] (also சமுக்காக்கு ழல்.) Telescope, தூரதிருஷ்டிக்கண்ணாடி. 2. [prov.] The mariner's compass, காந்தப்பெ ட்டி. 47)

cmukkāḷm (p. 163) s. [Hind. vul.] A kind of carpet, a striped kind of cloth for sleeping on, நூற்கம்பளம். சமுக்காளக்கோட்டுப்புலி, s. A royal tiger, (lit.) a carpet-striped tiger. (R.) ரத்தினச்சமுக்காளம், s. A carpet richly variegated. (c.) 48) *

mukkāṭu (p. 356) s. [gen. முக்காட்டின்.] A veil, or part of a cloth, worn as a hood by females. (c.) வெட்கமேகெட்டு வெளிப்பட்டமுண்டைக்கு முக்கா டேது. Why does an impudent, bald-headed widow want a veil? முக்காடிட--முக்காடுபோட, inf. To veil, or cover the head by pulling up a part of the cloth. முக்காடுவாங்க, inf. To uncover the head. முக்காட்டங்கி--முக்காட்டுச்சீலை, s. A hood worn by females. முக்காட்டுக்கூறை, s. See கூறை. நிறைமுக்காடு, s. Covering the whole body from head to foot, as the Mohammedan women. 48)

mukkāṭṭukkūṟai (p. 136) s. A garment which the parents give to the bride to cover her head. 32)

mukkāṇiyr (p. 356) s. [pl.] A class of brahmans, ஓர்வகைப்பார்ப்பார். (p.) 49)

mukkārm (p. 356) s. A bolt, a bar, தாழ்ப்பாள். 2. [also உங்காரம்.] The bellowing, or roar of bulls, &c., எருதினுக்கிரசத்தம். 3. [vul. for முஷ்கரம்.] Stubbornness. இவள்முக்காரம்போட்டுக்கொண்டிருக்கிறாள். She is stubborn in her conduct. முக்காரம்போடுதல், v. noun. Bellowing, as fighting bulls. 50) *