murṇṭu (p. 357) s. Perversity, obstinacy, மாறு பாடு; [ex முரண்.] (c.) முரண்டன், s. An obstinate fellow. முரண்டுபண்ண, inf. [sometimes முர ண்டடிக்க.] To oppose, to dissent. முரண்டுத்தனம், s. As முரண்டு. 56)

murṇṭu (p. 357) கிறேன், முரண்டினேன், வேன், முரண்ட, v. n. To be obstinate, to resist; to be intricate; to be entangled in a business. அவன்முரண்டிக்கொண்டிருக்கிறான். He is obstinate. உன்னாலானமட்டுமுரண்டிப்பார். Resist as much as you can. முரண்டவைக்க, inf. To hook in, to fasten. 57) *