muracam (p. 357) s. A small or large drum, tabor, முரசு. W. p. 666. MURAJA. 2. Drums or musical instruments in general, வாச்சியப்பொது. (சது.) முரசக்கொடியோன், s. An epithet of Dharma Raja, as having on his banner the sign of a drum, தருமராசன். முரசபலம், s. The jack-tree, பலா. (Sa. Murajaphala.) முரசறைய, inf. To proclaim, பறை யிட. (p.) 50) *

muracu (p. 357) s. Drum, a tabor, as முரசம். 2. A war-drum, போர்ப்பறை. 3. [prov.] The gums, பல்லினடித்தசை. 4. The twenty-sixth lunar mansion of the Hindus, உத்திரட்டாதி நாள். முரசுவைத்தல், v. noun. Possessing or being allowed to keep drums, as men of rank. 51)