avāvu (p. 30) கிறேன், அவாவினேன், வே ன், அவாவ, v. a. To desire, want, விரும்ப. 2. To desire intensely, crave, covet burn with lust, பேராசைகொள்ள. 3. (fig.) To approach, கிட்ட, 4. v. n. To descend, இறங்க. (p.) அவாய்நிலை, s. An elliptical form, needing some thing to complete the sense. 2. Agreement of words--as of a nominative with a verb. (நன்னூல், and குறள்.) அவாவுதல், v. noun. Descending, இறங்குதல். 2. Desiring, விரும்புதல். 17) *

ācāram (p. 36) s. The performance of prescribed rites, walking according to sacred rules, ordinary conduct, அனுட்டானம். Wils. p. 16. ACHARA. 2. Purity, ceremonial or personal cleanliness, சுத்தம். 3. Custom, practice, usage, the rule or distinctions of a caste, propriety, order ஒழுக் கம். 4. Civility, respect, politeness, manners, reverence, courteousness, courtesy, affability, complaisance, urbanity, salutation, உபசாரம். 5. Ordinances, observances, நெறி. 6. (p.) Consecration, பிரதிஷ்டைபண் ணுகை; [ex ஆ, et சர to go.] 7. A king's residence, அரசிருக்கை. 8. Cloth, சீலை. 9. A heavy shower, பெருமழை. ஆசாரக்கள்ளன், s. A flatterer, fawning rogue, flattering impostor, முகத் துதிசெய்பவன். 2. A person who walks externally according to rule, but who is privately irregular and vicious, மாயக் காரன். ஆசாரக்கள்ளி, s. A base woman who outwardly appears faithful to her husband. ஆசாரச்சாவடி, s. King's court, கொலுமண்டபம். ஆசாரத்துடனிருக்க, inf. To remain uncontaminated, unpolluted after ablution. ஆசாரபோசன், s. A person of very respectable and dazzling appearance. ஆசாரப்பிழை, s. Ill-manners. 2. Want of cleanliness. ஆசாரப்புடவை, s. Silk cloth, or some other, worn when the daily rites are performed. The former is deemed the more sacred and not needing to be dipped in water for purification. Those unable to keep silk for the purpose, wear cotton cloths and dip them every time to purify them. ஆசாரவாசல்--ஆசாரவாயில், s. The outer hall in a king's court, where his subjects may assemble. 2. A room at the outer gate, or place of entrance of a house, தலைவாசல். ஆசாரோபசாரம், s. Civilities, politeness, compliments. 48)

iṟuku (p. 57) கிறது, இறுகினது, ம், இறுக, v. n. To become tight--as a bandage, knot, &c., to be strained, be close, hard, compact, &c.--as land dried by the sun, அழுந்த. 2. To grow thick in consistency, to coagulate, to be inspissated, be clotted, உறைய. 3. To congeal, become hard--as wax, metals, &c., to become dry--as mortar, clay, &c., கட்டியாக. 4. To become firm--as a loose tooth, பெலக்க. 5. To be close, rich, luxuriant--as growing corn, fruitful trees, &c., செறிய. எண்மண்டையிறுகிப்போயிற்று. My head feels day (needing oil and bathing). சளியிறுகிற்று. The phlegm (in the throat) is become hard. இறுகக்கட்ட, inf. To brace or fasten tight, close, compact, &c., அழுந் தக்கட்ட. இறுகத்தழுவ, inf. To hug, embrace closely, இறுகவணைக்க. இறுகப்பிசைய, inf. To knead hard, make close by kneading, அழுந்தப்பி சைய. இறுகப்பிடிக்க, inf. To hold fast, grasp tight, அழுந்தப்பிடிக்க. 2. To be stingy, parsimonious, tenacious, செலவு செய்யாதிருக்க. இறுகவிறுக, [adverbially.] Very tight, drawn tighter and tighter, அழுந்த வழுந்த. இறுகினகை, s. Close-fistedness, parsimony, ஈயாதகை. இறுகினதேகம், s. A firm, compact body. இறுகினமனம், s. An unrelenting heart, a close or parsimonious mind. இறுக்கம், v. noun. Tightness, closeness, compactness, hardness, tenacity, அழுத்தம். 2. Closeness of weather, sultriness, ஒடுக்கம். 3. Parsimoniousness, niggardliness, tenaciousness, கையழுத்தம். 4. Strictness, rigidness, pressure, நெருக்கம். இறுக்கமானகாலம், s. Sultry weather. 2. Hard times. 23)

otukku (p. 82) கிறேன், ஒதுக்கினேன், வே ன், ஒதுக்க, v. a. To cause to recede or retire, to take or put on one side or out of the way, as the hair--as cattle, &c., meeting one in the road, to drift floating or other bodies to the shore, to push into a corner, to one side, to a hedge, &c.--as dry leaves, &c., to shove away, ஒதுங்கச்செய்ய. 2. To take under shelter as a protege or one needing aid, to protect, to shelter as a bird its young. to brood, சேர்க்க. 3. To gather or tuck up the clothes--as in pass ing through a river, &c., வஸ்திரத்தையொ துக்க. 4. To despatch a business, to settle an affair, or thing in hand so as to get it out of the way, to pay arrears, make a final settlement, to settle amicably, கடன்தீர்க்க. சேவல்சிறகொதுக்குகின்றது. The cock shows its gallantry by walking round the hen with one wing extended to the ground. அவனெல்லாவற்றையுமொதுக்கிப்போட்டான். He squandered all his property. பட்சிசிறகுகளைக்கோதிக்கோதியொதுக்கும். Birds adjust their feathers with their beaks. திரைமுத்துக்களையொதுக்கிற்று. The waves washed the pearls ashore. என்பயிருக்குந்தண்ணீரொதுக்கு. Make the water run into my field also. கப்பலைக்குடாக்கடலிலொதுக்கினான். He ran the ship into harbor. காரியத்தைத்தங்களிலொதுக்கிக்கொண்டார்கள்..... They have settled the affair amicably without going to law. கோழிகுஞ்சுகளைச்செட்டைகளுக்குள்ளொதுக்குகின் றது. The hen protects its chickens under its wings. காற்றொதுக்கிக்கொண்டுபோயிற்று. The wind has drifted or driven it away to a corner, a hedge, the shore, &c. ஒதுக்கிப்போட, inf. To settle. ஆடுமாடொதுக்க, inf. To take cattle to shelter from rain. 2. To separate flocks of cattle which have been feeding. மயிரையொதுக்க, inf. To adjust the hair with the hand, smoothing it back, out of the way. 2. To shave the margin of the hair. புடவையொதுக்க, inf. To tuck or gather up the clothes. ஆள்களையொதுக்க, inf. [in com. usage.] To kill people. 2. To impoverish. பொருளையொதுக்க, inf. To get away one's property by unfair means, by little and little. முன்றானையொதுக்க, inf. To gather up the front of the cloth--as a woman. கரையிலொதுக்க, inf. To cast on shore. 5)

pācam (p. 307) s. Tie, bandage, fetter, கட்டு. 2. Cord, கயிறு. W. p. 531. PASA. 3. The rope, or noose, as a weapon of Siva, Brahma, Yama, and Varuna, ஓராயுதம். (See நாகபாசம்.) 4. Love, attachment, kindness, அன்பு. 5. Mail, coat of mail, கவசம். 6. Eye of a needie, ஊசித்தொளை. 7. Demon, vampire, பேய். (சது.) 8. [in the Agama phil.] One of three eternal uncreated principles, பசு, பதி, பாசம், being the illusive power, ensnaring the soul. It includes the three மலம், original and moral evil, and matter in all its forms. See பசு and பதி. பாசகரன், s. Yama, the god of death, இயமன். 2. The messenger of Yama; (lit.) the rope-armed, காலன். (p.) பாசக்கட்டு--பாசபந்தம்--பாசப்பிணி, s. Entanglements of the soul, as connected with births. பாசசம்பந்தம், s. Bondage of the soul, union with matter. பாசசாலம், s. The vast illusions by பாசம். See சாலம். பாசஞானம், s. Knowledge of the entanglements of matter. Compare பதிஞா னம் and பசுஞானம். பாசதரன், s. Yama as holding the cord of death, சமன். பாசதரிசனம், s. As பாசஞானம். See தரிசனம். பாசநாசம், s. Annihilation of the three evil principles in the soul, by the தீட்சை, of the guru, or of the deity in the form of a guru. பாசபந்தம்--பாசக்கயிறு, s. A rope with a noose. [usage.] பாசபந்தர்--பாசபந்திகள்--பாசபெத் தர்--பாசபெந்தர், s. [pl.] Those engrossed, or bound by the entanglements of matter, the senses, &c. பாசபாணி, s. Varuna, வருணன். 2. Messenger of Yama, இயமதூதன்; (lit.) the rope-armed. 2. Yama, the god of death, நமன்; [ex பரணி, hand.] பாசமோசனம்--பாசவிமோசனம், s. Release of the soul from earthly entanglements. பாசம்வீச, inf. To cast the noose, as Yama, to capture the soul at death; to cast a noose, on the foe in battle. பாசவிருள், s. The darkness of illusion from மும்மலம், or the threefold defilements, ஆணவம், மாயை, and காமியம். பாசவைராக்கியம், s. Settled hatred of the principle of evil in the senses, leading to self-denial and rigid austerities, பாசத்தைவெறுக்கை. பாசன், s. The soul as subject to births and mundane attachments, சீவன். (சது.) 2. Yama, நமன். பாசாங்குசன்--பாசாங்குசதரன், s. Ganesa as armed with a noose, and an elephant-hook, கணேசன்; [ex அங்குசம்.] 3)