nimiṇṭu (p. 277) கிறேன், நிமிண்டினேன், வேன், நிமிண்ட, v. a. To rub between the hands, as ears of corn, நிமிட்ட. 2. To pick with the fingers as a boil, a scab, &c., கிள்ள. (c.) 3. [prov.] To carry away privately, to be light-fingered, சிறிதுசிறிதாகக்கவர. அவன்தொடையைப்பிடித்துநிமிண்டினான். He pinched the thigh. நிமிண்டி, appel. n. A sly thief, a pilferer. 54) *