viṟai (p. 398) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. n. To become stiff with cold; to become numb--as a limb; to be amazed, to be overcome by surprize or fear; to be paralyzed, மரத்துப்போக.--In பிங்கலந்தை, used for கோபிக்க. விறைப்பு, v. noun. Numbness, caused by cold; stupor. விறைய, inf. [vul. for விறைக்க.] To grow stiff from cold, குளிர. 163)