aparam (p. 16) s. The end, after part, பிற்பக்கம். 2. The back, முதுகு. 3. The hind quarter, or hind leg of an elephant, யானைப் பின்கால். 4. Variance, discord, பிணக்கு. 5. The west, மேற்கு. Wils. p. 44. APARA. 6. Hell, நரகம். 7. The stern of a ship, கப் பலின்பிற்பக்கம். 8. Coat of mail, கவசம். (p.) அபரசன், s. A younger brother, பின்னோன்; [ex ஜ, born,] also written, அவரசன், which see. அபரஞானம், s. Limited and superficial knowledge obtained by the senses, &c., and subject to interruption, oblivion, &c., பொறிகளாலறியுமறிவு. அபரநாதம், s. One of the five powers or தத்துவம் belonging to Siva. (உப. 157.) அபரபக்ஷம்--அபரபக்கம்--அபர பட்சம், s. The second fortnight of the moon, the moon in its decrease, தேய் பிறை. அபரமுத்தி, s. An inferior heaven, பதமுத்தி. அபரராத்திரம், s. The last watch, கடைச்சாமம். Wils. p. 44. APARARATRA. அபரவயசு, s. Advanced age. (தீ. 229.) அபரவாக்கியம், s. A resulting equation, or correction following a calculation. 2. [in Hindu Astronomy.] The equation of a given tabular number or argument answering to the preceding one. அபரவிந்து, s. One of the five powers or தத்துவம் of Siva. (உப. 157-158, ஞானவா. 33.) அபராசிதன், s. A name of Siva and Vishnu, (lit.) the unsurpassed. Wils. p. 44. APARAJITA. அபராணம், s. The afternoon, the fourth part of the day or from twelve minutes past one till thirty-six minutes past three, பின்னேரம். Wils. p. 44. APARAHNA. 14) *

ēmilāntu (p. 79) கிறேன், ஏமிலாந்தினே ன், வேன், ஏமிலாந்த, v. n. [prov.] To despond, despair, to stand aghast, be at one's wit's end, திகைத்துநிற்க. 2. To stare about, not knowing what to do--as when a great catastrophe has happened, மயங்கிநிற்க. 3. To be amazed, absent-minded, thinking of something else, நினைவுசிதற. ஏமிலாந்தி, s. [prov.] One who is despondent, aghast, thunder-struck, &c., திகைத்துநிற்பவன். 2. An oblivious person, மதிகேடன். 3. An absent staring person, மயக்கமுடையவன். 38)

cōngku (p. 212) s. A heron, நாரை. 2. [prov.] A boat, a ship, a vessel, a dhoney or junk, மரக்கலம். (Compare சலங்கு.) 3. Forgetfulness, oblivion, மறதி. 4. [prov.] A gunstock, துப்பாக்கிக்கட்டை. 5. A place among hills thickly clustered with trees, and watered by streams or cataracts, மலையின் கண்சோலை. 6. [improp for கோங்கு.] The silk-cotton, இலவசம். சோங்குவெட்டு, v. noun. [prov.] Cutting in the rough, as rafters, &c., making a slant at the end, &c., சரிந்தவெட்டு. 36)

toṭittlaiviẕuttṇṭiṉār (p. 262) s. One of the forty-nine professors of the Madura college, whose encomiastic stanza on the Cural has preserved his name from oblivion, சங்கப்புலவரொருவர். 37)

puṉmai (p. 328) s. [in. combin. புன்.] Meanness, vileness, lowness, ஈனம். 2. Forgetfulness, oblivion, மறதி. 3. Smallness, diminutiveness, சிறுமை. 4. (சது.) A reduced, or suffering state, துன்பம். 5. Poverty, wretchedness, வறுமை; [ex புல்.] புன்காய், s. Small fruits. புன்சிரிப்பு--புன்னகை, s. A smile, smiling. (c.) புன்சிரிப்புக்கொள்ளுதல்--புன்னகை கொள்ளுதல், v. noun. Smiling. புன்செக்கர், s. Dusky evening, மாலைப் பொழுது. (p.) புன்செய், s. [vul. புஞ்சை.] Sterile fields for dry grain. See செய். புன்செய்கை, v. noun. Cultivation of the dry grains. புன்சொல், s. Low words, phraseology not honorable or dignified, அற்பவார்த் தை. (p.) புன்பயிர், s. Young tender grains, as இளம்பயிர். புன்புலால், s. Putrid flesh, இழிவாகிய ஊன். (நீதிநெறி.) புன்மரம், s. Any tubular shrub or tree, உள் வயிரமில்லாதது. புன்மாலை, s. The dusky evening, அந் திப்பொழுது. புன்முருக்கு, s. A plant, ஓர்பூடு. (R.) புன்றுளி, s. Small drops, சிறுதிவலை. புன்றொழில், s. Any vicious, base, or evil action, தீவினை. (p.) புன்னெறி, s. A base or wicked course of conduct, ஈனவழி. 57) *

mṟ (p. 346) க்கிறேன், ந்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To forget, அயர்க்க. 2. To be diverted from a course of conduct, so as to cease from it, விட்டுவிட. 3. To neglect, disregard, அசட் டைபண்ண. 4. [with முலை.] To be weaned, முலைமறக்க. (c.) நான்மறந்துபோனேன். I have forgotten. மறந்துதூங்குகிறது. Sleeping soundly. 2. Being unoccupied. மறந்துபோகாதே--மறவாதே. Don't forget. மறதி--மறப்பு, v. noun. Forgetfulness. 2. Obscuration or beclouding of the understanding or the spiritual faculties; oblivion as to the events of a former birth. See முக்குணம். அசதிமறதியாயிராதே. Be not careless and negligent. மறதிக்காரன், s. A forgetful person. 56)