iruḷ (p. 51) --இருளு, கிறது--இருண் டது--இருளும்--இருள, v. n. To become dark --as clouds before rain, to darken, இருட்ட. 2. To grow dark--as at the close of the day; to become obscure--as a heavenly or luminous body, மங்க. 3. To become dark or dim in color, ஒளிமழுங்க. 4. To become obscure or dark--as when over-spread with clouds, இருப்பட. 5. To darken or be dark, as the mind, be in ignorance, illusion, doubt, &c., மருள. மனமிருண்டுபோயிற்று. The mind is obscured or is under the power of illusion. வானமிருண்டது. The heavens grew black. இருண்டகாடு, s. A dark forest. இருண்டசிவப்பு, s. Dark red, red mixed with black. இருண்டமனம், s. A mind that conceals dark and diabolical designs. இருட்சி, v. noun. Darkness, obscurity, cloudiness, gloom, becoming dark, இருள்கை. 2. Mental darkness, ignorance of spiritual things, மருளுகை. 5)

kuruṭu (p. 126) s. Blindness, பார்வையில்லா மை. 2. Dimness (in gems); opacity, obscurity, காந்தியில்லாமை. 3. The worst side of a thing, cloth, &c., the unpolished, undressed, unfinished side, குருட்டுப்பக்கம். 4. A blind or ignorant fellow (in contempt), புத்தியீனன். குருட்டுநாட்டுக்கொள்ளி. A fire-brand in a country of blind people; i. e. a light among the illiterate. குருட்டுப்பூனைவிட்டத்திற்பாய்ந்தாற்போல. As a blind cat attempted to jump at the beam. குருட்டுமாட்டைத்தெய்வங்காக்கிறது--மேய்க்கிறது. The deity tends the blind cow. கோல்எடுத்தபிள்ளைகுருட்டுப்பிள்ளை. That child playing with the sticks is a blind child; i. e. is likely to hurt itself. குருடன், s. A blind person. 2. A name of Venus; lit. the squint-eyed, சுக்கிரன். (சது.) 3. Dhrutarashtra--as congenitally blind, திருதராட்டிரன். குருடன்பெண்டிரைஅடித்தாற்போல. Like the blind man striking his wife; i. e. attempting, but hitting another object. குருடாக்க, inf. To blind; to stupefy. குருடி, s. A blind female, கண்ணில் லாள். குருட்டுக்கண், s. Blind eye. 2. Blindness of the sight. பிறவிக்குருடன், s. A person born blind. மனக்குருடு, s. Mental blindness; ignorance, illusion. குருட்டாட்டம்--குருட்டுத்தனம், s.. Blindness; absence of mind, infatuation. குருட்டாட்டமாடுகிறான். He plays blindman's buff. குருட்டாட்டமாய்ப்பேசுகிறான். He speaks foolishly, without understanding. குருட்டுத்தீர்ப்பு, s. Foolish judgment; judgment passed by an ignorant man. குருட்டுநியாயம், s. Wrong reasoning; wrong judgment. குருட்டுப்பத்தி, s. Superstition, blind zeal, bigotry. குருட்டுமுத்து, s. A dim, defective pearl. குருட்டுக்கல்லு, s. A turbid, dim gem. குருட்டுச்சாயம், s. Faint colors, in dying, மங்கற்சாயம். குருட்டுப்பக்கம், s. [prov.] Blind side, the wrong side of a printed cloth, &c. குருட்டுமைப்பட--குருட்டுமையாக, inf. To be dim or obscure--as the writing on olas, by wiping the coloring off before it is dry. 2. To become obscure--as writing to an aged person. குருடுதடவ, inf. To grope, to search and be unable to find, as if blind (said in reproach). குருட்டடி, s. Success, attained at random; a blind hit. குருட்டடியாய்ச்சொல்லிப்போட்டான். He spoke rightly at random. குருட்டடியடிக்க, inf. To speak at random, yet, commonly, to the point. குருட்டுவாக்கு, s. Acting at random --as a blind man; rashness, temerity, thoughtlessness; random success, a fortuitous hit, &c. குருட்டெழுத்து, s. Dimness of writing, &c., to an aged person. குருட்டுக்கொக்கு, s. A kind of stork; a bird of passage, that allows persons to come very near. குருட்டுவவ்வால், s. The common bat. குருட்டுப்பனங்காய், s. [prov.] A palmyra fruit injured on the tree. குருட்டீ, s. Gad-fly. குருட்டுநாள், s. [in astrol.] A dark, dismal asterism, or nacshatra, in certain positions from the moon or the sun; opposed to திருட்டிநாள். 6)

putai (p. 324) கிறேன், ந்தேன், வேன், ய, v. n. To be buried interred, சேமிக்கப்பட்ட. 2. To sink as the foot, or a wheel, in mud, to enter, to penetrate--as an arrow, புதிய. 2. To be hidden, as treasure; to be covered, concealed, மறைய. 3. To be latent, or obscure--as a meaning, ஆழ. (c.) புதைபொருள் s. A hidden treasure. 2. An obscure speech or writing. புதையல், v. noun. Being hidden. 2. A hidden treasure, நிட்சேபம். 3. That which is hidden in the ground, or the place for hiding, சேமம். புதையலெடுக்க, inf. To discover or take up hoarded treasure. புதையலெடுத்தவனைப்போலே. As happy as one who has discovered a hoard. புதையல்காத்தபூதம். Like a goblin who watches treasures for another--spoken of a rich miser. புதைவாணம், s. A kind of rocket. 21)

mẕungku (p. 346) கிறேன், மழுங்கினேன், வேன், மழுங்க, v. n. To be blunt, or dull--as an edge or point, முனைமழுங்க. 2. To be obscured, be deprived of lustre or glory, காந்தி குறைய. 3. To become dull in feeling, to lose keenness of intellect, புத்திகுறைய. 4. To fade--as a color, the brightness of a jewel, or the glory of a state, ஒளிமங்க. 5. To be dim or obscure--as the sun or moon in an eclipse or behind a cloud, பிரபைமங்க. 6. To pass by without strict examination, inquiry or notice, மறைந்துபோக. (c.) அவன்மழுங்கச்சிரைத்துப்போட்டான். He shaved off all the hair from the head and face. மழுங்கன், s. A plain jewel without any engraving. மழுங்கல், v. noun. Any thing which is blunt, dim, or unpolished. 2. A loggerhead. 3. One devoid of shame. 46)