aravam (p. 23) s. Sound in general, a rustling, rushing, roaring, &c., ஒலி. 2. A confused noise, clamor as in a bazaar, outcry as in danger; stir, bustle as at a feast, the birth of a child, &c., பே ரொலி. Wils. p. 697. RAVA. 3. Foot-rings with bells, சிலம்பு. (p.) 29)

klmpkm (p. 96) s. Mixture, compound, medley, கலப்பு. 2. A kind of poem composed of various metres, ஒர்பிரபந்தம். 3. Compound perfumed ointments, சாந்து. 4. Miscellaneous sundries, miscellany, கலவை. (p.) 5. [vul.] Confusion, tumult, disturbance, outcry, clamor, war, &c., கலக்கம். கலம்பகமாலை, s. A poem formed of different kinds of verse. See பன்மணி மாலை. 213)

kū (p. 133) A compound letter of க் and ஊ. 2. s. The earth--as கு, பூமி. 3. (Sans. Koo, sounding) Clamor, கூக்குரல். கூகூவென--கூகாவென, inf. To bawl out, to utter loud cries, lamentation, &c. 2. To complain. 3. To be constantly calling, whooping, scolding, driving to work. கூகூவென்றலறியழுதான். He cried with a loud screeching sound. கூக்குரல், s. Whooping, outcry, uproar, bawling, clamor, பேரொலி; [ex குரல்.] கூக்குரலமருகிறது. The great noise ceases. கூக்குரலாய்க்கிடக்கிறது. There is a great clamor, bustle. 2. It is noised. கூக்குரலமர்த்த, inf. To still or quiet the clamor. கூக்குரலிட--கூக்குரல்செய்ய--கூக்குரல் பண்ண, inf. To whoop, clamor, cry out. கூவென, inf. To call, cry out, or bawl, through pain or otherwise. 2. To make a noise; to cry, to whoop--as a signal or answer to one calling; to halloo, to huzza. 3. To utter reiterated cries. 2) *

kūccal (p. 133) s. An outcry, a great noise, கூக்குரல். Wils. p. 238. KOOJA. கூச்சலிட, inf. To make a noise, to cry out. 10)

piraṭṭam (p. 316) --பிரஷ்டம், s. Low, outcast state of any thing, தள்ளுபடி. பிரட்டன்--பிரஷ்டன், s. One fallen, strayed from virtue--as மதிப்பிரஷ்டன். W. p. 629. B'HRASHT'A. 21)