aṭi (p. 8) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To beat, lash, smite, scourge, stamp, blow or beat as wind, வீச. 2. To defeat, overcome, wash away, carry away as waves, flowing water, &c., to flap, (as with wings) மோத. 3. [vul.] To kill, slay, slaughter, கொல்ல. 4. To fasten, make firm, drive in, அறைய. 5. To act with force and energy, make thorough work of, முயற் சியுடன்செய்ய. 6. v. n. To emit as a scent, வாசனையடிக்க--Note. This word joined to other verbs increases their intensity, as, மழையடித்துப்பெய்கிறது, It rains very hard. பேச்சிலேயடித்துவிட்டான், He confuted by argument,--spoke with fluency and overwhelming eloquence. அடித்துச்சொல்லிக்கொண் டுபோ, Speak fast, forcibly, fluently, &c. Added to neuter infinitives, it makes them active, as, சிதறடிக்க, to disperse. அடிகாற்று, s. [prov.] A very powerful wind, a strong gale, a tempest. அடித்துக்கொள்ள, inf. To beat one's self. அவனுக்கு அதிஷ்டம் அடிக்கிறது. Good fortune abounds to him. 4)

aẕuntu (p. 33) கிறேன், அழுந்தினேன், வேன், அழுந்த, v. n. To become pressed, be impressed, pressed close or hard, அமுங்க. 2. To become firm, close, fast, compact, to be pressed together, உறுதியாயிருக்க. 3. To be immersed, to sink, be overwhelmed, ingulphed, plunged, (in sorrow, joy, disease,) அமிழ. 4. To be enchased, inlaid, imprinted, பதிய. (c.) நரகத்திலேயழுந்துவான். He will suffer long and greatly in hell. இன்பசாகரத்திலேயழுந்தினார்கள். They were immersed in an ocean of joy. நன்றாகவழுந்தவெழுது. Write so as to indent well, (on the ola.) காலின்கீழழுந்த. To be trodden under foot, pressed into the earth. அழுந்தக்கட்ட, inf. To tie fast. அழுந்தல்--அழுந்துதல், v. noun. Depression, humiliation the state of being sunk, sinking, suffering by a disease, pain, &c. 8)

āẕu (p. 43) --ஆழ், கிறது, ஆழ்ந்தது, ஆழும், ஆழ, v. n. To be depressed, be deep, profound, &c., அழுந்த. 2. To sink, be immersed, be overwhelmed, to plunge, தாழ. 3. To be intense, severe, உரக்க. ஆழ்துயர்க்கடலினாழ்ந்தான். He plunged into a sea of the deepest affliction. அவனாழ்துயிலுற்றபின். After he has fallen into deep sleep. (பாரதம்.) ஆழ்ந்தகருத்து, s. Deep sense--as of a verse, not easily made out by ordinary minds. ஆழ்ந்தசமுத்திரம், s. The deep ocean. ஆழ்ந்தவறிவு, s. Deep knowledge, profound wisdom. ஆழல், v. noun. Becoming deep. 52)

keṭi (p. 137) s. Fame, greatness, glory, கீர்த்தி. 2. Terror, fright, alarm, dread, பயம். 3. Jurisdiction, province, the limits of a ruler's authority, அதிபத்தியம். 4. (Rott.) A hill-fort, துருக்கம். கெடியடிபட, inf. To be famed--as a great man. 2. To be dreaded. கெடியன், s. A bold, undaunted person, அஞ்சாதவன். 2. A man of valor, who spreads terror, கெடிவீரன். 3. A clever, skilful, competent person; a powerful speaker, திறமுள்ளோன். கெடிகொள்ள, inf. To be overwhelmed with fear. கெடிபண்ண, inf. To meanace threaten, frighten. கெடிமண்ட, inf. To be frightened, terrified; to be overwhelmed with fear. கெடிகலங்க, inf. To be agitated with fear. கெடிஸ்தலம், s. A notorious place or town. மரணக்கெடி, s. Dread of death. 5)

cāmpu (p. 177) கிறேன், சாம்பினேன், வேன், சாம் ப, v. n. To wither, fade, decay, droop, கூம்ப. 2. To languish, pine away; to become reduced, to grow less, to be emaciated, ஒடுங்க. 3. To decline, சாய. (p.) சானகிநகுவளென்னுநாணத்தாற்சாம்புகின்றான். He (Ravana) was overwhelmed with shame at the thought that Sita would rejoice, (at his disaster.) (இராமா.) 64)

tukkam (p. 245) s. Sorrow, distress, grief, sadness, regret, dejection, விசனம். 2. Pain, anguish especially of the mind, உபத்திரவம். (c.) W. p. 413. DUHKHA. 3. Hell, நரகம். 4. Defect, fault, natural or moral, குற்றம்.-Note. துக்கத்திரயம், three species of sorrow are mentioned, for which see தாபத்திரயம். துக்கஉடுப்பு, s. A morning dress. துக்ககன், s. One who is sad, one who is of a melancholy temper. (R.) துக்கக்காரன், s. A mourner. துக்கக்கோலம், s. A morning state. துக்கங்கொண்டாட--துக்கங்காக்க, inf. To mourn, express sorrow by exterior marks, to lament. துக்கசாகரம், s. A sea of grief. துக்கசாகரத்தில்முழுகினான். He is overwhelmed with grief. துக்கநிவாரணம்--துக்கநிவிர்த்தி, s. Comfort, removal of affliction. துக்கமாயிருக்க, inf. To be sorrowful. துக்கமுகம், s. A sorrowful, dejected, down-east countenance. துக்கராகம், s. A mournful tune. துக்கவீடு, s. A house of morning, a funeral house. 2)

nilvu (p. 277) --நிலாவு, கிறது, நிலவினது, நிலா வினது, ம், நிலவ, நிலாவ, v. n. To emit rays, to shine, பிரகாசிக்க. 2. To exist, be in use, in vogue, in circulation--as a word; to be practised--as a religion; to be extant, be in force, வழங்க. 3. To spread, extend, pervade, பாவ. (p.) நிலவக்கோட்டினாள். She made a splendid drawing. நிலாவுமரபினையுடையது. It has the credit of usage. (p.) உண்ணிலாவியதுயரம். Grief which overwhelms the heart. 153)

neñcu (p. 279) s. The mind, the heart; [in popular use.] Consciousness, thought, reason, judgment and will, மனம். 2. Conscience, மனச்சாட்சி. 3. Breast, bosom, chest, மார்பு. 4. Throat, தொண்டை. 5. (fig.) Boldness, courage, daring heroism, தைரியம். 6. Audacity, venturousness, துணிவு. (c.) மறவாதேநெஞ்சே. Forget not O my soul! எனக்குநெஞ்சைக்கரிக்கிறது. I feel a nausea in the throat. இத்தனைநெஞ்சுனக்கிருக்கிறதோ. Are you so bold? நீசெய்ததுஎன்னெஞ்சிலிருக்கிறது. What you have done is remembered. நெஞ்சிலேமிதிக்கிறான். He treats me with great disrespect. நெஞ்சைத்தட்டிப்பார். Ask your own breast. நெஞ்சையொழித்தொருவஞ்சகமில்லை. There is no fraud in which the heart is not concerned. (Avv.) உன்னெஞ்சிற்சிறாயெடுத்துப்போடுவேன். I will reduce your pride. உன்நெஞ்சுகல்நெஞ்சு. Your breast is a stony breast. நெஞ்சடைத்துக்கொள்ள, inf. To be choked, or stifled in the throat. நெஞ்சடைப்பு--நெஞ்சடைவாதம், s. Obstruction in the chest, ஓர்நோய். நெஞ்சழிதல், v. noun. Failing or being overwhelmed, as the heart with sorrow, or fear. 2. Loss of consciousness, through sorrow, fear, drunkenness, &c. 3. Being overcome with lust; losing self-control. நெஞ்சறிய, inf. [as an adverb.] Consciously. நெஞ்சறியப்பொய்சொல்லலாமோ. Can you knowingly lie? நெஞ்சறிவிளக்கம், s. A treatise. நெஞ்சன், s. [in combin.] A hard-hearted person. See கன்னெஞ்சகன், வன்னெஞ்சகன். 2. [prov.] A bold, daring person, துணி வுடையோன். 3. A person of self-importance, இடும்பன். நெஞ்சாங்கட்டை, s. The breast-bone, as நெஞ்செலும்பு. 2. A log placed across the breast of a corpse to prevent its rising while burning, பிணத்தின்நெஞ்சுக்கட் டை. 3. (fig.) A plot to destroy one, தூராலோசனை. இதுவுனக்குநெஞ்சாங்கட்டைக்கோ. Is this for your breast log? a curse imprecating death. நெஞ்சாங்குலை--நெஞ்சாங்கொழுந்து, s. The viscera. 2. See குலை. நெஞ்சாங்குழி--நெஞ்சுக்குழி, s. The pit of the throat. நெஞ்சிடித்தல், v. noun. Throbbing of the heart, from fear, &c. நெஞ்சிலேகல்--நெஞ்சிற்கல், s. (fig.) A heavy calamity, பெருந்துக்கம். நெஞ்சிலேகல்லுப்போட்டீர். You have put a stone in my breast, used in lamentation for the dead. நெஞ்சிலேதெண்டல், v. noun. [prov.] Affecting the breast--as wind, spasm, or cramp, நெஞ்சிற்றடுக்க. நெஞ்சிளைக்க, inf. To become fearful, timid, cowardly. நெஞ்சிற்பாரம், s. (fig.) Burden or weight of responsibility oppressing the heart. 2. Sorrow of heart. நெஞ்சுகரிப்பு--நெஞ்சுக்கரிப்பு, v. noun. A nausea in the throat. நெஞ்சுகாய, inf. To become dry, gnawing, &c., as the breast in disease, causing thirst, &c. 2. [prov.] To faint as the heart through sorrow, fear, &c. நெஞ்சுக்கட்டு-நெஞ்சுக்கோழை, s. Pectoral disease from phlegm, as asthma. நெஞ்சுக்குத்து--நெஞ்சுவலி, s. Pain in the chest. நெஞ்சுதட்ட, inf. To tap the breast in defiance, as a challenge. 2. To tap the breast with a boast of doing an exploit. நெஞ்சுதுடித்தல், v. noun. Throbbing of the heart from fear. 2. Sympathizing with one in affliction, பரிதாபப்படல். நெஞ்சுத்தடிமல், s. Catarrh seated in the breast, cold and cough. நெஞ்சுத்துணிகரம்--நெஞ்சுத்துணிவு, s. Boldness of heart, heroism, intrepidity. நெஞ்சுநெஞ்சென்றுகுத்துதல், v. noun. Striking the breast with the tips of the fingers, in bewailing the dead, &c. See மார்படித்தல். நெஞ்சுநோ, s. Pain in the breast. 2. (fig.) Grief of heart. நெஞ்சுபக்கிடுதல், v. noun. Being struck with sudden fear or sorrow. நெஞ்சுபதறுதல், v. noun. Fluttering of the heart at the sight of a distressed object, of unjust suffering in another, or of danger of injustice to one's self. நெஞ்சுபுண்ணாக--நெஞ்சம்புண்ணாக, inf. To be grieved, wounded at heart. நெஞ்சுப்பள்ளம், s. [prov.] Pit of the stomach. நெஞ்சுரம், s. Bold-heartedness. நெஞ்சுரப்பானவன், appel. n. A hardhearted man. See உரம். நெஞ்சுவறட்சி, s. Dryness of the chest when cough causes no expectoration. நெஞ்சுவிடுதூது, s. A poem in which the heart is personified as a messenger to a lover, ஓர்பிரபந்தம். 2. One of the fourteen treatises of the Agama philosophy. See சைவசித்தாந்தம், under சித்தாந் தம். நெஞ்சுறைப்பு, s. Boldness of heart, intrepidity. நெஞ்செரிதல், v. noun. Envying, பொ றாமைப்படுதல். நெஞ்செரிப்பு, v. noun. Nausea from eating to excess, or from eating acids, sweets, &c. 2. Pain in the stomach, heart-burn. 3. (fig.) Envy, பொறாமை. நெஞ்செலும்பு, s. The sternum. See எலும்பு. நெஞ்சைக்கல்லாக்க, inf. To harden one's own or another's heart. நெஞ்சைக்குமட்டல், v. noun. Nausea. See குமட்டு. நெஞ்சைப்பிடிக்க, inf. To take by the throat. நெஞ்சைப்பிளக்க, inf. To split the breast. 2. (fig.) To cause great grief. நெஞ்சையுவட்ட, inf. To loathe. See உவட்டு, v. நெஞ்சோர்மம், s. Bold-heartedness, as நெஞ்சுத்துணிவு; [ex ஓர்மம்.] 47)

viẕuttu (p. 398) கிறேன், விழுத்தினேன், வேன், விழுத்த, v. a. [poetice. வீழ்த்த]. To cause to fall, to involve, to overwhelm. 110)

vīẕttu (p. 398) கிறேன், வீழ்த்தினேன், வேன், வீழ்த்த, v. a. To cause to fall, to involve, overwhelm, as விழுத்த. (p.) 261)