pñcurm (p. 291) s. A tune, a melody, ஓர் பண். 2. The minor lute of hilly districts, குறிஞ்சியாழ்த்திறம். 3. A kind of melody adapted to wild tracts, பாலைநிலத்திராகம். See இராகம். (சது.) 24)

pñcuruṭṭāṉ (p. 291) --பஞ்சுருத்தான், appel. n. A little green bird, ஓர்பசுங்குருவி. [Port. Picapas.] (c.) 25)