pārapattiyam (p. 312) s. [Tel. பாரபத்யமு.] vul. பராபத்தியம்.] An inspection or oversight of the produce of fields, stewardship, மேல்விசாரணை. (Old.Dic.) 2. Judicial coguizance, அதிகாரம். See பரபத்தியம். பாரபத்தியக்காரன், s. An overseer, a bailiff, a collector of village revenue, அதிகாரி. 2. A controller. 3. [prov.] An உடையார், or tithing officer. பாரபத்தியம்பண்ண, inf. To survey the produce of a field. 5) *