pāyccl (p. 311) v. noun. [improp.. பாச்சல், used substantively.] Bounding, galloping, leaping, prancing, plunging, பாய்தல். 2. Jump, leap, spring, start, gambol, prance, குதிப்பு. 3. A current, stream, torrent, நீரோட்டம். 4. An issue, a discharge, a gush, as of pus, tears, blood, சொரிகை. 5. Over-flowing of a river, பெருகுகை. 6. Butting, முட்டுகை. 7. (fig.) Disobedience, துள்ளுகை. 8. Gorging, உரு வுகை. 9. [prov.] Rude, uncivil treatment, வெடுவெடுப்பு. பாய்ச்சலிலேபோக, inf. To gallop as a horse, &c. பாய்ச்சல்காட்ட, inf. To cause a dog, or a butting goat to spring, leap, or butt at one's self; or to set them on each other. 2. (fig.) To tantalize, ஏய்க்க. பாய்ச்சல்விட--பாய்ச்சலில்விட. inf. To gallop, to ride in a gallop. 65)

pāycci (p. 311) s. Dice, சூதாடுகருவி. See பாச்சி. 2. [in combin.] A kind of wooden shovel. See கூராம்பாச்சி. 66)

pāyccikai (p. 311) --பாய்ச்சிக்கை, s. Dice, சூதாடுகருவி. See பாச்சிகை. சூதுபாய்ச்சிக்கை--சொக்கட்டான்பாய் ச்சிகை, s. A pair of dice. (Old Dic.) 67)

pāyccu (p. 311) s. A thin, rough kind of lath, used in roofing huts, also for hedging, வரிச்சல். பாய்ச்சுக்கட்ட, inf. To tie on laths. 68)

pāyccu (p. 311) கிறேன், பாய்ச்சினேன், வேன், பாய்ச்ச, v. a. To put in, thrust into, stick in, plunge into, குத்த. 2. To infuse, inject, introduce--as poison into weapons or into bites, புகுத்த. 3. To lead or conduct water to irrigate, நீர்ப்பாய்ச்ச. -- The compounds in common use are அக்குள்பாய்ச்ச, தண்ணீர்பாய்ச்ச, மரக்கால்பாய்ச்ச, &c., which see. (c.) பாய்ச்சுலக்கை, s. Exchange of the pestle at every stroke, when two use the same. பாய்ச்சுவலை, s. A fishing net let down perpendicularly, and then drawn to shore. தாறுபாய்ச்ச--தாறுபாய்ச்சிக்கட்ட, inf. To dress, by carrying the inner corner of the cloth between the thighs and fastening it behind: (R.) சீலைபின்பாய்ச் சிக்கட்ட. படுகுழிபாய்ச்ச, inf. To make a pitfall. 69)