pūrvīkam (p. 331) --பூருவீகம், s. Antiquity, old times, பழைமை. 2. Origin of a thing, மூலம். (c.) பூர்வீகஇதிகாசம்--பூர்வீகசரித்திரம், s. Ancient history. பூர்வீகர், s. [pl.] Those of old time, ancients. பூர்வீகன், s. The founder of a thing, முன்படைத்தோன். (Old Dic.) 36) *