cūrpṉmṉ (p. 200) --சூரபதுமன்--சூரபற் பன், s. A king of the Asuras who was cut in two by Skanda in battle. The two parts still living, came against the victor, who seized and transformed them into a cook and peacock, making the former his banner, and the latter his vehicle, சூரன். 40) *

pṉmpārṉār (p. 304) s. One of the twelve disciples of Agastya, so named as he lived in the town பனம்பாரம். (சது.) பனம்பாரனார்சூத்திரம், s. An able treatise on Grammar, a preface to தொல் காப்பியம். 15)

pṉmpū (p. 304) . See பனை. 16)

pṉmai (p. 304) s. Plurality--oppos. to ஒரு மை, ஒன்றன்மை. 2. Many, multiform, multifold, பலவற்றின்றன்மை. 3. Any thing of middling quality, what is general, பொது மை. 4. Indefiniteness, indeterminateness, குறிப்பின்மை. 5. Connivance, கண்டிப்பின்மை. பன்மைச்சொல், s. A word in the plural number. பன்மைபண்ண--பன்மையாய்விட, inf. [prov.] To connive at a fault, to reprove or punish but slightly. பன்மைப்பால், s. [in gram.] The plural number, properly of the irrational class. பன்மைப்பொதுப்பெயர், s. A plural noun common to both the rational and irrational classes. பன்மையாய்ப்பேச, inf. To speak generally, indefinitely; not pointedly or particularly. பன்மைவிகுதி, s. A plural termination, commonly neuter. 31)

viṟpṉm (p. 398) --விற்பன்னம், s. Harrangue, discourse, பிரசங்கம். 2. Science, learning, கல்வி. [Sa. Vyutpanna.] விற்பன்னர், s. [sing. விற்பன்னன்.] Learned men, those eminent for learning, கற் றோர். 2. Poets, bards, புலவர். (சது.) 166)

stmpṉm (p. 214) s. The suppression of any faculty by magical means. See தம் பனம். W. p. 949. STAMBHANA. 8)

stāpṉm (p. 214) s. Attention of mind. &c. See தாபனம். W. p. 952. STHAPANA. 15)