ticai (p. 237) s. Region, quarter, point of the compass, direction, திக்கு. W. p. 41. Dis. 2. Influence of a planet on one's life, or fortune, according to the time allotted for it in the horoscope, favorable or unfavorable, கிரகபலம். (See தசை.) 3. Influence excited on the soul in any given period, state, stage, &c., during its transmigrations. (See முத்ததிசை and பெத்ததிசை.) 4. Principality, jurisdiction, princedom, பிர புவின்தேசம். (c.)--Note. The two திசை in the சரநூல் are: 1. இயங்குதிசை, the nostril through which the breath, passes for the time being; sometimes called, பூரணதிசை. 2. சூனியதிசை, the nostril through which the breath does not pass. See சூனியம். அவனுக்குத்திசையடிக்கிறது. A good planet is lavishing its favors on him. திசை, 4. The four cardinal points, also applied by some to the four boundaries of the Tamil country. 1. குண கடல் or கீழ்கடல், the sea to the east. 2. குடகுமலை, a mountain to the west. 3. குமரி, Cape Comorin, to the south, 4. வேங்கடம், a mountain to the north or திருப்பதி. திசைகட்ட, inf. To bind the points of compass by mantras. See திருக்குக்கட்ட. திசைக்காற்று, s. Wind which blows from some one point of the compass. திசைச்சொல்--திசைமொழி, s. Provincial words. See சொல். திசைதப்பிவர, inf. To arrive at a place undesignedly, having missed the proper road. 2. [ironically.] To say to one coming after a long interval as a slight reproof, you must have come by mistake. திசைமுகன், s. Brahma whose four faces are turned toward the four points respectively, பிரமன். திசையடிக்க--திசையடுக்க, inf. To be under the influence of a good planet; to be in fortunate circumstances. திசையுடையவர், appel. n. (Hon.) The principal of a district. See உடையார். எல்லாத்திசைக்கும். All points, the whole hemisphere of horizon. 35) *

palitam (p. 301) s. Fruitfulness, bearing fruit. பலிப்பது. 2. Advantageousness, profitableness, பயன்படுகை; [ex பலம்.] 3. Grey hairs, greyness, old age, நரை. W. p. 519. PALITA. பலிதை, s. An old woman, கிழவி. 58) *

palittam (p. 301) s. [probably from பலிதம்.] Fruit, emolument. (Old Dic.) 59) *

vāṉm (p. 387) s. The atmosphere, firmament, heaven, ஆகாயம். [improp. மானம்.] 2. Rain, மழை; [ex Sa. Vana, water.] 3. [prov.] One of the ornamental lines in a tower, கோபுரத்தினோருறுப்பு. வானஞ்சுருங்கில். If rain be wanting.--see under சுருங்கு. வானசாஸ்திரம், s. Astronomy. வானசோதிகள், s. Heavenly bodies. வானம்பாடி, appel. n. A sky-lark. வானவரம்பன், s. A title of the Sera kings as having a lofty boundary, சேரன்; [ex வரம்பு.] (சது.) வானவர், s. Gods, celestials. வானவருறையுள், s. Residence of the celestials. (c.) வானவர்முதுவன்--வானோர்முதுவன், s. A title of the Sera kings, சேரன். (சது.) 2. An epithet of Brahma, பிரமன். வானவன், s. Any heavenly being of the male sex. 2. (சது.) As வானவர்முது வன். வானவில், s. The rain-bow. வானோர், s. The celestials of different orders. வானோர்கணம், 1. நவவானோர்கணம். The nine orders in heaven according to Romanists: 1. பத்திச்சுவாலிகர், seraphs; 2. ஞானாதிக்கர், cherubim; 3. பத்திராசனர், those who surround the throne of God --These are considered to be invested with, dignity of the first order; 4. நாத கிருத்தியர், those employed on gracious errands, messengers; 5. சத்துவகர் or சத்தி கர், celestial powers; 6. பலத்தவர், those averting evils--These are considered as invested with dignity of the second order; 7. பிதாத்மிகர், principalities or princes of earthly kingdoms; 8. அதிதூதர், archangels; 9. தூதர், angels, ministering spirits. These are of the third order. வி *விகசம், s. [also விகாசம்.] That which is blossoming or opening, as a flower, மலர்ந்தது. W. p. 758. VIKACHA. 16)