cikā (p. 181) s. [in combination.] A tuft of hair, சிகை. (p.) சிகாச்சேதனம், s. Tonsure, cutting off all the hair of the head as an expression of grief for the loss of a father, &c. 2. The tonsure of a pandarum-guru on entering upon his office. (p.) சிகாமணி, s. The chief gem in a crown as worn on the head, முடியிலேதரிக்குமணி. 2. (fig.) A most excellent or distinguished person, சிரேஷ்டன்--as பண்டிதசிகா மணி, the prince of poets; தேவசிகாமணி, the chief among the gods; பெண்கள்சிகா மணி, A jewel-like woman; [ex மணி, gem.] சிகாமூலம், s. Bulbous-rooted plants, கிழங்குள்ள பூடு; [ex மூலம், root.] W. p. 842. SIKHAMOOLAM. சிகாவர்க்கம், s. A mingling or assemblage of flame, சுவாலைக்கூட்டம்; [ex சிகை.] சிகாவளம், s. A peacock, மயில். (சது.) 26)