uparākam (p. 62) s. An eclipse of the sun or moon, or the time of an eclipse considered propitious in regard to oblations and other religious duties, கிரகணம். Wils. p. 157. UPARAHA. 25) *

parākaṇṭam (p. 297) --பராகண்டிதம், s. Carelessness, negligence, recklessness, inattention, அசட்டை. (Colloq.) 46) *

parākam (p. 297) s. Dust, தூளி. 2. Pollen or farina of a flower, மகரந்தம். 3. Fragrant powder, வாசனைத்தூள். W. p. 55. PARAGA. 47) *

parākkatam (p. 297) s. Valor, prowess, heroism, bravery, தைரியம். (தொல்.) 48) *

parākkiramam (p. 297) s. Valor, bravery, prowess, martial courage, வீரம். 2. Vigor, strength, power, force of a wild beast, of fire, &c., வலி. W. p. 55. PARAKRAMA. பராக்கிரமசாலி--பராக்கிரமன்--பராக்கி ரமி, s. A valiant man, a hero, a person whose physical powers are capable of great endurance. 49)

parākku (p. 297) s. [in sans, crooked.] Inattention, heedlessness, அசட்டை. 2. Diversion, amusement, pastime, விளையாட்டு 3. Object in view, a purpose, நோக்கம். 4. [in dram, performances.] An interjection. calling attention, commonly pronounced by the usher--as சாமீபராக்கு. 5. A kind of song addressed to a deity each stanza ending with this word, ஓர்பிரபந்தம். 6. [For பிராக்கு.] Past--Common in Tamil and Telugu. பராக்காயிருக்கல், v. noun. [prov. பராக் குப்பண்ணல்.] Being engaged about something else, being inattentive. பராக்குக்காட்ட, inf. [vul. பராக்காட்ட.] To amuse a child, &c. பராக்குப்பார்த்தல், v. noun. Having the attention diverted, being attracted or engaged about other things to the neglect of the object in hand. 51) *

puṭparākam (p. 323) --புஷ்பராகம், s. [also புஷியராகம்.] A topaz. See இரத்தினம். W. p. 546. PUSHPARAGA. 8)