āṇ (p. 38) s. A male of the human race, or inferior animals, ஆண்பாற்பொது. 2. The male of human species, man, ஆண்மகன். 3. (p.) Manliness, eminence, superiority, தலைமை. ஆணங்காய், s. The branched spadix of the flowers of a palm tree, ஆண் பனையின்காய். (c.) ஆணரி, s. Male jackall, ஓரி. ஆணாப்பிறந்தவன், s. A male, one born a male. ஆணாள், s. [in astrology.] The male division of the lunar asterisms, observed in horoscopes, ஆண் நட்சத்திரம். ஆணெழுத்து, s. A short vowel, or a short animated consonant, குற்றெழுத்து. ஆண்கிரகம், s. In the Hindu system of astrology, any one of the three planets, Mars, Jupiter, or the Sun, ஆண் கோள். ஆண்குறி, s. Membrum virile. ஆண்கூத்து, s. A male character in the drama. ஆண்டகை, s. A king, அரசன். 2. A manly person, சிறந்தோன்; [ex தகை, befitting.] (p.) ஆண்டகைமை, s. Manliness, fortitude, inherent bravery, வீரம். (p.) ஆண்டொழில், s. Exploits, mighty deeds, heroism. (p.) ஆண்டொழின்மைந்தன், s. Arjuna, அருச்சுனன். (p.) ஆண்பறவை, s. The cock, the male of any bird, சேவல். ஆண்பனை, s. The male of the palmyra tree. ஆண்பன்றி, s. A hog, boar, ஒருத் தல். ஆண்பாடு, s. The male energy, ஆண்குணம். 2. Man's affair or work. ஆண்பாடுபெண்பாடுபட்டது. The man and woman labored. ஆண்பால், [in grammar.] The masculine gender, male sex, புல்லிங்கம். 2. Masculine qualities, ஆண்டன்மை; [ex பால், class, nature.] (p.) ஆண்பிள்ளை, s. A male child, a boy, a person of the male sex in general. 2. A man of priority, a head-man. 3. A clever man, or a man of capacity. ஆண்பிள்ளைசிங்கம், s. A bold, heroic, intrepid man, one who does bravely, signalizes himself--a term of applause, வீரன். ஆண்மகன், s. An eminent man. 2. A man. 3. A husband. 4. A son. (p.) ஆண்மரம், s. The class of trees whose interior is hard, solid and suitable for timber, உள்வயிரமுள்ளமரம். 2. The செம்மரம். ஆண்மாரி, s. A masculine woman, a scold, a termagant, an amazon. ஆண்மை, s. Manliness, courage, fortitude, intrepidity, energy, manhood. 2. Strength, vigor, virility. 3. (p.) Truth, certainty. நானென்றவாண்மை. Presumption, selfconceitedness, pedantry. ஆண்வழி, s. Family descent in the male line, any peculiarity in the male line. 26)

cṭṭm (p. 157) s. A wooden frame, மரச்சட் டம். 2. Rule, order, regulation, especially written rule, &c., ஏற்பாடு. 3. A copy, commonly a double ola, either written or intended for writing, எழுதுஞ்சட்டம். 4. Exactness, precision, accuracy, neatness, nicety, propriety, திட்டம். 5. Formula, plan, model, delineation, projection, மாதிரிச் சட்டம். 6. Bag in the civet cat, புனுகு சட்டம். (c.) இப்பொழுது புதுச்சட்டமாய் நடக்கிறது. Matters are now ordered according to a new rule. இதுசட்டமாயிருக்கிறது. This is neat and fine. சட்டப்பலகை, s. [prov.] Board frames. 2. A flat ruler. சட்டந்தைக்க, inf. To frame, to put or nail on a frame. சட்டந்திருத்த, inf. To correct writing. (R.) 2. To amend an act, a regulation, &c. சட்டங்கட்ட, inf. To regulate. 2. To appoint one to manage a thing. சட்டதிட்டம், s. Accuracy, preciseness. 2. Code of regulation. (c.) சட்டங்கொழிக்க, inf. [loc.] To talk in a high strain. (R.) சட்டம்பண்ண, inf. [prov.] To legislate, regulate, order, &c. சட்டம்பார்க்க, inf. To inspect the school boy's ola copies. சட்டம்பியார், s. [prov.] A pedagogue, school master, உவாத்தியாயர். சட்டமாய், s. [adverbially.] Handsomely, properly, freely, &c. சட்டமாய்ப் பேசலாம். You may speak whatever you like. சட்டம்பிள்ளை--சட்டாம்பிள்ளை--சட்டம் பிப்பிள்ளை, s. A monitor, an usher. (c.) சட்டவட்டம், s. Accuracy, neatness, fineness, &c. (c.) சட்டவளை, s. [prov.] Cross beams connecting the wall plates. சட்டவாள், s. [prov.] A large saw fixed in a frame. சட்டவிளக்கு, s. [loc.] Rows of lamps in a square frame in a temple, opposite the door, so as to be seen outside. சட்டந்தட்ட, inf. To extract the oil from the dried bag of the civet cat. இருப்புச்சட்டம், s. An iron bar. 2. [prov.] The iron-plate around a wheel. அதிகாரச்சட்டம், s. The regulations, acts, &c., of the Government. தேசசட்டம், s. Law of the country. 62)

crkkuppurkku (p. 166) s. [vul.] A repeated sound produced by the creaking of the shoes, ஒலிக்குறிப்பு. 2. (fig.) Foppishness, pedantry, கோலாகலம். 28)

tāṇṭu (p. 233) s. A leap, a jump, குதி. 2. (fig.) Assuming airs in giving an apology. வெகுதாண்டுதாண்டுகிறான். He plays the pedant. ஒருதாண்டாகத்தாண்டினான். He leaped over at once. 20)

pṉṟi (p. 304) s. A hog, a swine, வராகம், vulgarly, பண்ணி. 2. A Tamil country. See கொடுந்தமிழ்நாடு.--Of hogs are, ஊர்ப்பன்றி, domestic hog; காட்டுப்பன்றி, wild hog; ஏய்ப் பன்றி, முள்ளம்பன்றி, a hedge hog, porcupine, கடற்பன்றி, a sea hog; இனப்பன்றி, கிளைப்பன்றி, wild hog in the herd. பன்றியோடிணங்கியகன்றுமலந்தின்னும். Even the calf, if associated with the hog, will eat excrement. பன்றிபோலேதின்கிறவன், appel. n. One who gormandizes like a hog. பன்றிக்கரணம், s. One of the astrological karna. See காரணம். பன்றிக்கிடை--பன்றிக்கூடு, s. A pig-sty. பன்றிக்கிளி, s. A kind of fish. பன்றிக்குட்டி, s. A young pig, a porkling. பன்றிக்கொம்பு, s. A hog's tusk. 2. Tusk of the sea hog. பன்றிக்கொவ்வை, s. A species of கொவ்வை plant. பன்றிக்கொழுப்பு, s. As பன்றிநெய. பன்றிச்சுருக்கு, s. A mode of punishment by pedagogues--tying the thumbs together under the hams with cord close round the neck, ஓர்தண்டனை. பன்றித்தகரை, s. The larger and stronger species of the தகரை. plant பன்றிநெய், s. Hog's fat, lard. பன்றிநெல், s. A wild species of rice, said to be produced by Rishis, and used by them in oblations, ஓர்நெல். பன்றிப்பத்தல், s. Hog-trough. பன்றிப்புல், s. A grass, Andropogan contortum. பன்றிமயிர், s. Hog's bristles. பன்றிமீன், s. A sea-fish, sy&aena; Portug; peixe porco, a sea-hog. பன்றிமுள், s. Porcupine's quill. பன்றியாட்டம், v. noun. Hoggishness, swinishness. பன்றியிறைச்சி, s. Hog's flesh, pork, bacon. பன்றிவார், s. Solid fat flesh of the hog, as bacon. பன்றிவெட்டுதல், v. noun. Boys in a play beating one going on all fours. 32) *

muṭuku (p. 356) கிறேன், முடுகினேன், வேன், முடுக, v. n. To hasten, or be in haste, as கடுக, சீக்கி ரப்பட. 2. To appear in multitudes; to swarm, to throng, மொய்க்க, நெருங்க. 3. To be strong, வலிமையாக. 4. v. a. To oppose, to resist, எதிர்க்க. முடுகிநட--கடுகநட. Go quickly. முடுகியல், s. An anap&ae;stic measure, with a recurrence of the same termination, in each word, as in quadrupedante sonante; commonly முடுகு, துரிதலயை. See அ ராகம். 2. A part of one kind of poem, கலிப்பாவினோருறுப்பு. முடுகு, v. noun. A quick measure in music, as முடுகியல். முடுகுவெண்பா, s. A species of வெண் பா verse composed in quick measure. It is of two kinds, பின்முடுகுவெண்பா, and முன்முடுகுவெண்பா. 113)