ilai (p. 55) s. A vegetable leaf, foliage, அடை. 2. (p.) Miserly character, உலோ பத்தனம். 3. Betel-leaf, வெற்றிலை. இலைகிள்ள, inf. To cut or nip leaves in different figures with the nails --an amusement of women. See கைத் தொழில். இலைக்கதவு, s. [vul.] A venetian door, or window. இலைக்கலம், s. Leaves stitched together and used as plates. (p.) இலைக்கள்ளி, s. A medicinal plant, Euphorbia neriifolia, L. See கள்ளி. இலைக்கறி, s. Herbs or leaves fit for food, அடகு. இலைக்காம்பு, s. Stalk of a leaf. இலைக்கிளி, s. A grasshopper with leaf-like wings. See கிளி. இலைக்குறடு, s. A goldsmith's tongs. See குறடு. இலைக்கொடி, s. The betel-creeper, வெற்றிலைக்கொடி, Piper betel. இலைக்கொழுக்கட்டை, s. A kind of thin pastry like a leaf. See கொழுக் கட்டை. இலைதைக்க, inf. To stitch leaves together to be used instead of plates. இலைத்திரி, s. A roll of leaf inserted in the perforation of the ear to cure the sore occasioned by piercing. இலைநரம்பு, s. The fibre of a leaf. இலைபறிக்க, inf. To pluck off leaves. இலைப்பாசி, s. A kind of plant. See பாசி. இலைப்பொல்லம், s. [prov.] Sewing leaves together, இலைதைக்கை. 2. A piece of leaf, commonly plantain, to eat from, வாழையிலைத்துண்டு. இலைமூக்கரிகத்தி, s. A kind of knife for cutting the stem of the betelleaf, வெற்றிலைக்காம்பரிகத்தி. இலையறுக்க, inf. To cut off leaves. இலையுதிர்வு, s. The fall of leaves, இலைவிழுகை. 2. An ancient forest, முது காடு. இலைவாணிகம்--இலைவாணிபம், s. Cultivation of, and trade in vegetables. இலைவாணிபர், s. Sellers of betelleaf, vegetables, &c.--one of the eighteen குடிமக்கள். இலைத்தல்--இலையிலைத்தல், v. noun. [prov.] Being tasteless--as unseasoned food, or as vegetable curry, by being kept too long, சுவைகுறைதல். 2. Losing its taste--as the mouth in sickness, வாய் அரோசித்தல். 3. Growing green, பச்சை நிறமாதல். 18) *

uṟvi (p. 67) s. A spring, a fountain, ஊற்று. 2. A well, கிணறு. 3. An emmet, எறும்பு. 4. Relationship, சுற்றம். 5. Life, soul, உயிர். 6. A Smith's forge, உலைக்களம். 7. A moth, ஓர்புழு, Varrata Port. (சது.) (p.) உறவியொன்றாடகக்கற்குழித்து. An emmet perforating the golden mountain-- (சேதுப்.) 72)

kātu (p. 104) s. Ear, செவி. 2. The eye of a needle, ஊசியின்காது. The pan of a gun, துப்பாக்கிக்காது. 4. The bottom of a tobacco leaf near the stem, (See சோணை.) 5. The top of an ola bond, as far as the hole through which it is filed; also the stamped part of an indenture or bond, which is nipped off, when the bond becomes null and void, உடன்படிக்கையின்காது. 6. Eye of an umbrella wire, which plays round the whale bone, குடைக்கம்பியின்காது. 7. The ear of a machine or vessel--as இராட்டினக்காது. 8. A small wedge to hold a tenon, handle or peg in its place, இறுக்கலாப்பு. காதுக்கிட்டால்முகத்துக்கழகு. Rings, &c., put in the ear are ornaments to the face. காதுங்காதும்வைத்தாற்போல். With the utmost secrecy, ear to ear, &c. எனக்குக்காதுகேளாது. I am deaf. காதடி, s. [vul. காதவடி.] The back part of the cheek, செவியடி. காதடைப்பு, v. noun. Deafness occasioned by a fall, blow, disease, &c. காதணி, s. An ear-ornament; of this there are sixteen kinds: viz., கடிப் பிணை, கம்பி, கன்னப்பூ, கன்னாவதங்கம், குணுக்கு, குண்டலம், குழை, கொட்டை, செவிமலர், தாட ங்கம், தூக்கம், தொங்கல், தோடு, மஞ்சிகை, வல் லிகை, வேடம். காதற--காதறுந்துபோக, inf. To have the perforated part of the ear cut or torn off. காதறுக்க, inf. To rend the ear by tearing off the ear-rings. 2. To cancel a bond, commonly by mutilating it. காதறுத்தகூலிகைமேலே. Tearing the ear and getting booty; i. e. doing injustice and getting money. காதறுப்பான், s. A sore that appears round the ear, காதைச்சுற்றிவரும் இரணம். காதறை, s. One whose ear has been cut off, or mutilated. 2. The cavity of the ear. காதற்றமுறி, s. A cancelled ola bond. காதார, adv. With one's own ear. காதாரக்கேட்க, inf. To hear with one's own ears. காதாரக்கேட்டசாட்சி, s. An ear-witness. காதிலேசொல்ல, inf. To whisper in the ear. காதிலேயடிபட, inf. To be uttered in one's hearing. காதிலேயோத, inf. To whisper in the ear. 2. To initiate a disciple by whispering a மந்திரம் in the ear. 3. To give private advice. காதிலேவிழ, inf. To reach the ears, to be heard. காதுகடிக்க, inf. To whisper, to buzz in the ear. காதுகுத்த, inf. To bore, perforate or pierce the ear. நீயெனக்குக்காதுகுத்துகிறாயா. Do you pierce my ear? (Do you teach me?) காதுகுளிர, inf. To be gratifying to the ear--as good news, a good voice, sweet music, &c. காதுகேளாதவன், s. A deaf man. காதுகொடுக்க, inf. To give ear, to hearken, to listen, to give attention. என்சொல்லுக்குக்காதுகொடுத்தான். He has given ear to my words. காதுக்கின்பமான, Pleasing to the ear. காதுக்குடைச்சல், s. An itching, tingling sensation in the ear. காதுக்குத்து--காதுநோய், s. Ear-ache. காதுக்குறும்பி, s. Ear-wax, cerumen. காதுச்சோணை--காதுத்தண்டு, s. The lobe of the ear. காதுதூர, inf. To close the perforation of the ear. காதுத்துவாரம்--காதுத்துளை s. A perforation or hole in the ear intended for jewels. காதுப்பூ, s. A flower-shaped ear-ornament, for females. காதுப்பூச்சி, s. [prov.] A small kind of centipede, said to be very dangerous if it get into the ear, செவிப்பாம்பு. காதுமடல், s. The gristles of the ear, காதின் இதழ். காதுமந்தம், s. Dullness of hearing, காதடைப்பு. காதுமந்தன், s. A person dull of hearing. காதுமுருத்து, s. [prov.] The hard gristles of the ear. காதுவளர்க்க, inf. To promote the proper growth of the lobe of the ear for wearing jewels. காதுவிடாய், s. Weakness or lassitude in hearing, occasioned by hunger or sickness. காதுவெட்ட--காதுநறுக்க--காதுகிள்ள, inf. [prov.] To tear or nip off the stamped part of an ola bond, or otherwise to mutilate it as an indication of its being cancelled, உடன்படிக்கையின் காத றுக்க. காதெழுச்சி, s. A sore in the ear, கா தில் வரும் ஓர்நோய். காதைநெறிக்க, inf. To prick up the ears. காதைப்பொத்த, inf. To stop the ear. காதோதி, s. A malicious whisperer. காதோலை, s. An ear-ornament, often a rolled ola, colored red; used also to enlarge the perforation, whence the name, காதுக்கிடும் ஓலை.--Note. A person is considered naked with nothing in the ear. இல்லிக்காது, s. Ears with the hole very small--opposed to தொன்னைக்காது. கீழ்க்காது, s. The lower part of the ear. சோணைக்காது--சோணை பெருத்த காது, s. Large ear-laps, not perforated. தொள்ளைக்காது--வடிகாது--வார்காது, s. Ears with the hole much enlarged. மேற்காது, s. The upper part of the ear. வடுகக்காது, s. Large ear-laps artificially made. 23)

kiṭai (p. 109) s. Comparison, simile, உவமா னம். 2. A school for reading the Vedas, வேதம்பயிலிடம். 3. A porous shrub, கிடைச்சி, Aeschynomene, L/ A kind of cork-tree used for making artificial flowers, toys, &c. A plug of it is worn in the perforation of the ear, to enlarge and fit it for jewels, சடை. See under கிட. செங்கிடை, s. The red-flowered கிடை. பெருங்கிடை, s. A large species of கிடை. வெண்கிடை, s. The white-flowered கிடை. 17)

kuṇukku (p. 118) s. An ear-ornament for females, மாதர்காதணியிலொன்று. 2. A ring of lead or brass suspended in the ears to enlarge the perforation, குதம்பை. 3. Lead for a fish-net, வலையில்தொடுத்திருக்குமீயக்குண்டு. 4. (M. Dic.) Silver, வெள்ளி. குணுக்குத்தடி, s. A club or a heavy stick with an iron ferrule. 27)

kutmpai (p. 119) s. An earthen ear-ring, worn to enlarge the perforation, காதிடுசடை. 2. A kind of ear-ring, ஓர்காதணி. குதம்பைபோட--குதம்்பையிட, inf. To put earthen rings in the ears to enlarge the perforation. 17)

kumiẕ (p. 123) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. n. To grow into a conical shape; to be spherical, globular; to form--as bubbles, திரள. குமிழ்ப்பு, v. noun. Bubbling up, குமிழ்க்கை. 2. Momentary swelling at the root of the hairs of the body, accompanied with horripilation, புளகம். குமிழ்வண்டு, s. A perforating beetle. See குடைவண்டு. 8)

curi (p. 196) s. A male jackal, ஆணரி. (சது.) 2. A screw, a spiral winding, சங்குச்சுரி 3. [prov.] Thin mud, mire, சேறு. 4. (Beschi) The perforation through ola books, ஏட்டுத்தொளை. (p.) See சுரி, v. சுரிப்புறம், s. The chank, the conch, சங்கு, 2. Snails with shells, நத்தை. (சது.) 3. The left part of an ola-book with a single hole, துவாரமுள்ளபுறம். சுரிமண், s. [prov.] [com. சொரிமணல்.] Loose, muddy soil; a kind of quick sand. சுரிமுகம், s. The chank--as being spiral, or having a spiral head, சங்கு. 2. A snail, நத்தை. See சுரிப்புறம். சுரியாணி, s. A screw. Compare சங் குச்சுரி. சுரியூசி, s. [prov.] An instrument for boring ola-books, தமரூசி. 11)

tkkai (p. 221) s. A plug or roll put into a perforation of the ear to enlarge it, குதம் பை. 2. [prov.] A roll of cloth or paper used instead of a cork, அடைக்குந்தக்கை. (c.) 3. A float, a raft, தெப்பம். 4. A kind of drum, பம்பை. 5. A drum in general, பலவாத்தியம். இரத்தக்கட்டிதக்கைதக்கையாய்விழுந்தது, The blood fell in congealed masses. [prov.] தக்கைவைக்க--தக்கைபோட, inf. To put a plug into the hole made in the ear to widen it. கெட்டித்தக்கை, s. The soft wood of Esehynomene. See கெட்டி. 14)

tiriyēṟṟ (p. 239) inf. To introduce a seton into an issue, abscess, &c. 2. To insert a twist in the auns of a child, as an injection. 3. To insert a roll into the perforation of the ear. 34)

tuḷai (p. 251) s. [also written, தொளை.] Hole, orifice, aperture, perforation. துவாரம். (c.) 2. Gateway, passage, thoroughfare, opening. வாயில். 3. The hollow of a tube, உட் டுளை. 4. Bambu, மூங்கில். See தூம்பு. துளைக்கருவி, s. Wind instruments, one of the five kinds. துளைக்கை, s. Elephant's trunk, தும் பிக்கை. 2. See துளை, v. a. துளைச்செவி, s. Ear of an animal that has no external ear, உட்செவி. 2. An animal with the internal ear only, without any auricle; one of the two great classes of animals according to the Hindus, உட்செவியுள்ளது. துளைபோட-துளையடிக்க-துளையிட, inf. To make a hole, commonly with a chisel and mallet, to punch. 6)

tuḷai (p. 251) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. (also தொளை.) To make a hole, bore, drill, punch, துவாரஞ்செய்ய. 2. To perforate, pierce, pierce with arrows, &c., ஊடுருவ. துளைப்பு, v. noun. Boaring, drilling, perforating. 8)

tuvāram (p. 249) s. A hole, aperture, perforation, தொளை. 2. Passage, avenue, thoroughfare, opening, outlet, வழி. 3. A gate-way or main entrance, வாயில். 4. Any of the passages, apertures, or pores of the body. See நவத்துவாரம். W. p. 432. DVARA. (c.) துவாரபாலகர், s. (St.) Door-keepers, warders. 2. Gigantic figures, or images placed at the gate of a heathen fane. துவாரமடைக்க, inf. To stop up a hole. துவாரம்பண்ண, inf. To make a hole. துவாரம்விட, inf. To leave holes or openings in a building. துவாரம்விழ, inf. To form an orifice of itself, as a turmor. சிறுதுவாரம், s. [in astron. or bot.] Capillary tube. 81)

tūr (p. 255) --தூரு, கிறது, தூர்ந்தது, தூரும், தூர, v. n. To become filled up, stopped up, choked up, as a well, &c., to fill up, with flesh, close as the perforation of the ear, &c., நிரம்ப. (c.) கிணறுதூர்ந்துபோனது. The well is closed up with rubbish, &c. தூரல், v. noun. A filling up, நிரம்புதல். தூர்வு, v. noun. Filling or closing up, as the perforation of the ear, a well, &c. 6)

toḷai (p. 262) s. [also துளை.] Hole, orifice, aperture, perforation, bore, துவாரம். 2. Gateway, passage, thoroughfare, opening, வாயில். 3. The hollow of a tube, உட்டுளை, 4. Bambu, மூங்கில்; [ex தொள்.] 118)