aṭu (p. 8) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. [used with the accusative.] To approach, approximate, come in contact with, கிட்ட. 2. To be near, close, adjacent, proximate, to propinquate, சேர. 3. To adhere, unite with, apply for protection, சார. 4. v. n. (with dative.) To belong, pertain, relate to, be fit for, suitable to, deserving of, conformable to, becoming, உரித்தாக. 5. To happen, occur, சம்பவிக்க. எனக்கடுத்தவர்கள், The people associated with or belonging to me, out own people, kindred. அவள் இவனுக்கடுத்தபெண். She is a suitable woman for him. ஒரு சொல்லிரண்டுமூன்று நான்கெல்லை முறைய டுக்கும். The same word will be repeated twice, thrice, or four times. (Nun.) அடாதது, appel. n. That which is improper, unfit. அவனுன் வீட்டிலே வால் அடாது. It is bad for you to have him come to your house. அடாநிந்தை, s. Injustice, unfounded reproach. அடுகிடை--அடுகிடைபடுகிடை, v. noun. [prov.] Lying down at a person's house determined not to leave till the thing asked is obtained, எழும்பாக்கிடை. அடுக்க, inf. [used adv.] Near, near at hand. அடுத்தடுத்துச்சொல்ல, inf. To reiterate. அடுத்ததண்டனை, s. Deserved punishment. அடுத்ததின்றன்மையான்மாவாகும். The associations of the soul determine its character. (In வீராகமம்.) அடுத்தவீடு, s. The next house. அடுத்தார், s. Adherents, relations, சேர்ந்தார். அடுத்தாற்போலே. Very high, next to, near. அடுத்திருந்து கழுத்தறுக்க, inf. To kill one by treachery. அடுத்துவர, inf. To follow closely, come immediately after, in time or place, நெருங்கிவர. 9)

kiẕmai (p. 111) s. Propriety, right, the appertaining of duties to individuals. உரிமை. 2. Relation, connexion, alliance, சம்பந்தம். 3. Duty, obligation, கடமை. 4. Quality, property, attribute, குணம். 5. Excellence, eminence, dignity, மாட்சிமை. 6. [in gram.] Possession, ownership, relation of one thing to another, as denoted by the possessive case or the local ablative. The relation is of two kinds; தற்கிழமை, that between a whole and its parts or attributes--as in தலைமயிர் and ஆட்டுக்கால்; and பிறிதின்கிழமை, that between different things--as in மலை யாடு, அவன்வீடு. 7. A day of the week, வாரத் திலொருநாள். 8. A week, வாரம். கிழமைபடவாழ். Live so as to be useful. கிழத்தி, s. A mistress, a lady, தலைவி. 2. A lady in an agricultural district, மரு தநிலத்தலைவி. 3. A woman who bolongs to or is peculiarly adapted to--as in காமக் கிழத்தி, சொல்லின்கிழத்தி, பாலைக்கிழத்தி, மனைக்கி ழத்தி. கிழமைக்குக்கிழமை. From week to week, weekly. கிழமைதோறும். Weekly, every week. கிழமைச்சூனியம், s. [in astrol.] An inauspicious, unpropitious day when the moon is in a nacshatra, unfavorable to that day of the week. கிழமைபிறந்தநாள், s. [in astrol.] The lunar day peculiarly related to a given day of the week; lit. the lunar day on which the day of the week is born. கிழமைவட்டம், s. A week. கிழவர், s. (pl. of கிழவன்.) Proprietors, relations, &c., உரியோர். See கிழவன் under கிழம், infra. ஞாயிற்றுக்கிழமை, s. Sunday. பெருங்கிழமை, s. Entire or sole right, absolute title, prerogative, முழுவுரிமை. 2. Being connected or related in all possible ways, close friendship, intimacy or familiarity, மிகுநேயம். 39)

cavuram (p. 173) s. [prop. சௌரம்.] Shaving the head, face, or other parts of the body --as சவரம், சிரைத்தல். 2. What belongs or pertains to the sun, சூரியசம்பந்தமானது. (p.) சவுரமாதம், s. Solar month. சவுரமானம், s. Solar year. 2) *

cel (p. 205) --செல்லு, கிறேன், சென்றேன், வேன், செல்ல, v. n. To go, pass, as water, money, a vehicle, the eye, the mind, &c., போக. 2. To lapse, or expire--said of time, life, &c., கழிய. 3. To be protracted, delayed. procrastinated, நேரஞ்செல்ல. 4. To extend or reach, to arrive at, to gain access to, சேர. 5. to be used up, to be required or wanted for any purpose, ஒழிய. 6. To be current-as a coin, a bill, &c., to be valid as a bond, or a point in law, வழங்க. 7. To be in force, to take, have influence, as one's word, &c., to extend as authority, அதிகாரஞ்செல்ல. 8. To be due to one, appertain to--as a right, தருவதாயிருக்க. 9. To follow--as the passions. அன்புமுதலியனசெல்ல. 1. (in the past tense) To die, சாவ. 11. (with the instrumental ablative.) To be able, possible, practicable, இயல. (c.) செல்லவா. Come by and by, after a time. [prov.] நேரஞ்செல்லவந்தான்-நேரஞ்சென்றுவந்தான். He came late, a little after the time, &c. அவர்சென்றுபோனார். He is dead. முன்னாளில்நபாபுக்குஅதிகாரஞ்சென்றது. At that time the Nabob had power. தவணைசென்றது. The term is expired. அவருடையஆட்டங்களிங்கேசெல்லாது. His influence does not extend here. 2. His tricks will not pass in this place. சிங்காசனமேறல்அரசர்க்குச்செல்லும். It is proper for kings to ascend a throne. அவனுக்குச்செல்லவேண்டியகடன். Debts due to him. அவனுக்கிதுசெல்காலம். It is the time of his influence, power, &c. அங்கேபோகஎத்தனைநாள்செல்லும். How many days will it take to get there? அந்தப்பணம்இங்கேசெல்லாது. That coin will not pass here. அவனுக்குச்சாப்பாடுசெல்லவில்லை. He cannot eat much. ஆயிரம்ஓடுசெல்லும். It will require one thousand tiles. சென்மின். Go ye. (p.) செல்லுஞ்சீட்டு, s. An authentic hand writing. 2. As செல்லுச்சீட்டு. செல்லுஞ்சுதந்திரம், s. Inheritance due. செல்லுஞ்செலவு, v. noun. Requisite expenses, stores, &c. செல்லுஞ்சொல், s. See செல்லும்பேச்சு. செல்லுமதி, s. A due. செல்காரியம், s. The matter in hand. செல்காலம், s. Time of one's Influence. 2. Time past. 3. Past tense. செல்லக்கட்ட, inf. To liquidate, pay up arrears, &c., கடனிலுவைதீர்க்க. செல்லாக்காசு, s. Coin that will not pass. 2. (fig.). One who has lost credit or influence நம்பிக்கையற்றவன். செல்லாக்காலம், s. (neg.) Time when one's influence is gone by loss of office, reputation, &c. செல்லும்பேச்சு--செல்லுஞ்சொல், s. A right, appropriate, or acceptable sentiment or expression. 2. Influential or authoritative words, language, &c. செல்லல்--செல்லுகை, v. noun Going, circulating, &c. 18)

cēr (p. 208) --சேரு, கிறேன், ந்தேன், வேன், சேர, v. n. To join; unite or associate with, கூட. 2. To draw near, to arrive at; to approach, திட்ட. 3. To be near, adjacent, contiguous, அடுத்திருக்க. 4. To come together, assemble, collect, muster, ஒருமிக்கச்சேர. 5. To belong to, be dependent on, or attached to, be connected with, அடுக்க. 6. To fit, suit, be adapted to--as the mortise to the tenon, &c., இணங்க. 7. To be in close friendship or union, to have a liking for a person on account of congeniality of temper or from habit, &c., பொருந்த. 8. To mach, equal, correspond with, ஒக்க. 9. To be added, become aggregated, அதிகரிக்க. 1. To become mixed incorporated, blended, கலந்துபோக. 11. To be incident to, co-existent with, appertain to, as a quality--&c., உரித்தாக. 12. To be received or admitted into a society, or an institution, சம்பந்தப்பட. 13. v. a. To approach, to join, அணுக. 14. To unite in sexual embrace, புணர. 15. To attain, obtain, acquire, அடைய. 16. To have recourse to; to side with, ஓர்பட்சத்தைச்சேர. (c.) இதுஅதற்குச்சேராது. This will not be a suitable match to that. சேரிடமறிந்துசேர். Discriminate in your choice of places; i. e. associate with the wise. (Avv.) இவன்மனுஷரோடேசேருகிறதில்லை. He does not associate with others. அதெங்களைச்சேராது. That does not affect us. சேர, s. [used adverbially.] At once, altogether, wholly, ஏகமாக. 2. Along with, in company with, கூட. 3. Near to, அணித்தாக. சேரப்போ. Go near. 2. Go along with. சேரவாருங்கள். Come near. 2. Come together. சேரக்கட்ட, inf. To tie together, as the hands, &c., சேர்த்துக்கட்ட. 2. To deliver, give over, remit, transmit, செலுத்துவிக்க. சேரப்பார்க்க, inf. To seek admittance. 2. To find whether the parts of a frame work fit each other, பொருத்திப்பார்க்க. சேரமண்டலம், s. A small halo around the moon. (R.) சேரமண்டலந்தூரமழை,தூரமண்டலஞ்சேரமழை. A small halo denotes rain to be distant, a large one, indicates it to be near. சேராச்சேர்த்தி, s. [prov.] A disproportioned match, not a pair; inequality, as of a married couple, of ploughing bullocks. palankeen bearers, &c., இசைவின்மை. 2. Bad company, associating with improper persons beneath one's rank, &c., தகா தகூட்டுறவு. 3. Confusion, disorder, தாறு மாறு. சேருந்துறை, s. The destined port, the place to which one is bound. 2. (fig.) A person of rank, or dignity, worthy to be associated with in marriage, &c., one able to assist, &c. சேர்ந்தகைமை--சேர்ந்தலை, s. [prov. corrup. of சேர்க்கை.] Closeness of connexion, union of friends, of husband and wife, pairs of animals, &c. சேரும்பாடும், adv. [prov.] Promiscuously, altogether, in confusion, topsy turvy, higgledy piggledy, கூட்டாக்குழப் பமாய். சேரும்பாடுமாய்விழ, inf. To fall promiscuously on each other, as people in a quarrel, or as trees in a storm, &c. சேர்கால், s. [prov.] The hampered feet of beasts, தளைகால். சேர்காலிட, inf. To hamper. சேர்ந்த, (past rel. part.) Joined, united, belonging to, &c. அந்தநிலமவனைச்சேர்ந்தது. That land is his. சேர்ந்தமுதல், s. Stock. See முதல். சேர்ந்தவன், appel. n. An applicant for aid. 2. A person under one's protection, a dependant. 3. A relative. 4. A partisan, an ally, associate. இவன்நம்மைச்சேர்ந்தவன். He is on our side. சேர்ந்தார், s. Friends, partisans, connexions. 2. Relatives, உற்றார். சேர்ந்தார்க்கொல்லி, s. Fire, (lit.) that which kills those in contact with it, நெருப்பு. See கொல்லி. (சது.) சேர்ந்தார்சினேகிதர், s. Friends and associates. சேர்ந்துகழுத்தறுக்க, inf. To abuse and betray confidence. Compare சிரித்துக்கழுத் றுக்க. சேர்ந்துகாரியம்பார்க்க, inf. To associate with for one's own interest. சேர்ந்துகொள்ள, inf. To associate; to herd together--as beasts. 2. To be attached to--as a child to its nurse. 3. To take firm hold of--as disease. சேர்ந்துநடக்க, inf. To live or act in unity, concord, harmony and peace. சேர்ந்துவிட, inf. To unite as a broken bone, to knit. 2. To reach a place, as a traveller. 3. To be admitted into a class, company, society. 4. To come to hand, to be received, கைக்குவர. மனுஷரோடேசேர்ந்துவிட்டான். He is grown or risen so as to come into society. சேர்மானம், s. Union, combination, association, ஐக்கம். 2. Compound, commixture, கலப்பு. 3. Addition, a thing added, accompaniment, சேர்ந்தது. சேர்விலங்கு, s. [prov.] Fetters for the feet or hands. சேரல், v. noun. Drawing near, கிட் டல். 2. s. [prov.] Rice not well cleaned in pounding, கொழியலரிசி. சேரலர்-சேரலார்-சேரார், s. Enemies, பகைவர். (சது.) 42)

cauram (p. 213) s. One of the eighteen secondary Puranas, ஓருபபுராணம். 2. (Sa. Kshoura.) Shaving in general, சௌளம். 3. W. p. 947. SOURA. What belongs or appertains to the sun, சூர்யசம்பந்தமானது. See சவுரம். 5)

tku (p. 220) கிறேன், ந்தேன், or தக்கேன், வேன், தக, v. n. To be fit, meet, suitable requisite, proper, decent, adequate, practicable, consistent, தக்கதாக. (c.) 2. To be worthy, eligible, ஏற்க. 3. To be proportionate, according to, commensurate with, பொருத் தமாயிருக்க. 4. To be lawful, just, equitable, right, உரிமையாக. 5. To be peculiar to, appertain to, be proper for, இயல்பாயிருக்க. எண்டகுசெல்வம். Requisite prosperity. வியத்தகுகல்வி. Admirable erudition. (p.) தகுந்தாற்போல. As convenient, as proper. செய்யத்தகுங்காரியம். The thing proper to be done. 2. A possible or practicable thing. தகுந்தமட்டும். As far as in one's power. தகாத, adj. Improper, unsuitable, unfit. தகாதது, appel. n. That which is unfit. தகாதவன், s. An improper, unsuitable, indecent, unfit, incompetent or despicable person. தகாமை, v. noun. (neg.) Unfitness, unsuitableness, inadequacy, impropriety, inability, unworthiness, incompetency, inexpediency, incongruity, தகு தியின்மை. தகுந்தகாதென்றறிய, inf. To know whether a thing is proper or not. தகுமானபுள்ளி--தகுமானமனிதன், s. A worthy, responsible, competent man; a man of substance or wealth. (c.) தகுந்த அவுழ்தம், s. Proper remedy. தகுந்தசெலவு, v. noun. Proper expenditure. தகுந்தபிராயம், s. Proper age. தகுமானஏது, s. A reasonable cause. தகுமானவேளை--தகுந்தவேளை, s. Due time, proper time. தகும, (third per. neuter.) It is proper, necessary. தகும்படி, adv. Properly, decently, orderly, &c. 2)

teyvikam (p. 256) --தெய்வீகம், s. That which is divine, which appertains to God, திவ்வியம், (Sa. Daivika.) 2. Divine affairs, events, injunctions, divine providence, தெய்வச்செயல். 3. Transcendence, magnificence, super-eminence, as an august or splendid scene, மகிமை. 4. [vul.] Chance, தற்செயல். இராசீகதெய்வீகம், s. Earthly or divine power. See under இராசன். இராசீகதெய்வீகம்எப்படியோதெரியாது. How it will be, we cannot tell. தெய்வீகத்தாற்பிழைத்தேன். I providentially escaped. தெய்வீகமாய்மண்டபம்இடிந்துஅவன்தலைமேல் விழுந்தது. By chance the pavilion fell upon his head--Note. This form is used for chance, but implies a divine providence. தெய்வீகமானார். He has obtained likeness to God, is beatified. தெய்வீகபுருஷன், s. A divine man. 55)

vāṉaram (p. 387) s. An ape, a monkey--as having a man's face and living in the woods, குரங்கு; [ex Sa. Vana, pertaining to the woods, et Ra. to get or Rama, to play.] 2. A sylvan; [ex. Sa. Va. resemblance et நரம், a man.] W. p. 751. VANARA. வானரக்கொடியோன், s. An epithet of Arjuna, as having on his banner a picture of Hanuman, அருச்சுனன். 20)

viruttam (p. 398) s. Any thing circular, a circle, வட்டம். 2. An order of architecture. See சிற்பநூல். 3. One of the three kinds of verse. See பாவினம். 4. Contrariety, change, வேறுபாடு. 5. [Sa. Vruddha.] Mature age, மூப்பு. 6. Antiquity, பழமை. விருத்தசேதனம், s. [Chris. usage.] Circumcision; [ex சேதனம், cutting.] விருத்தர், s. The aged, கிழவர். 2. Great men, மேலோர். (சது.) விருத்தர்கதியைக்காத்திலர். They who notice not the aged. விருத்தவிலக்கணம், s. A poem in which the nine different things which pertain to the prosperity of a king are explained. விருத்தன், s. An aged man, one above the age of sixty-four. விருத்தாசலம், s. A hill-town with a Saiva fane, south of Madras, ஓர்சிவஸ்தலம். விருத்தாப்பியம், s. Old age, seniority, an advanced stage in life, முதுமை. (c.) 18) *