iẕukku (p. 55) s. A fault, defect, deficiency, blemish, ஈனம். 2. Slackness, தளர்தல். 3. A failure, deviation, obliquity, defection, blunder, mistake, folly, தவறு. 4. (p.) Forgetfulness, மறதி 5. Baseness, meanness, degradation, தாழ்வு. 6. Disgrace, reproach, taunt, நிந்தை. 7. Falsehood, பொய். இழுக்குடையபாட்டிற்கிசைநன்று. A good metre will set off an indifferent poem. தன்குலத்துக்கிழுக்குவைத்தான். He has brought disgrace on his family or caste. இழுக்கற, inf. [used adverbially.] Free from imputation. இழுக்குச்சொல், s. Reproach, taunt. 2. Faulty expression, incorrect phraseology. இழுக்குடையான், s. A worthless or mean person. 39)

ceyyuḷ (p. 204) s. Poetry, verse, poesy, the classics, செய்யுணடை. 2. A poem, stanza, கவி. 3. A corn-field, விளைநிலம். (p.) செய்யுட்கருத்து, s. Poetical meaning. 2. The meaning of a verse, or passage in poetry. 3. The meaning of the poet. செய்யுட்கலப்பு, v. noun. Anthology, கலம்பகம். செய்யுட்சொல், s. Words used only in poetry, classical terms. செய்யுட்டாரணை, s. One of the nine தாரணை. See நவதாரணை. செய்யுட்பிரபந்தம், s. Poetry. செய்யுட்பொருத்தம், s. The things to be regarded in the choice of the first word of a poem, addressed to a hero or heroine: 1. மங்கலம், an auspicious word. 2. சொல், a word natural, elegant, unequivocal, and that will scan well. 3. எழுத்து, a word composed of an odd number of letters. 4. தானம், formed of letters taken from any of the first three of the five classes of தானம் (which denote the five stages of life), counting from the first letter of the name of the hero. 5. பால் formed of masculine or feminine letters according to the sex of the person. 6. உண்டி, composed of benign letters. 7. வருணம், of letters appropriate to the caste. 8. நாள், of letters belonging to an asterism, which has no malign aspect on that of his birth. 9. கதி, of letters of the first two families or species. 1. கணம், a word appropriate to some of the first four of the eight கணம், as it regards the feet, &c. செய்யுட்போக்கு, v. noun. Poetic style, idiom, phraseology, classical usage, poetic language. செய்யுணடை, s. Poetic usage, or style. 2. The metre of a verse in respect to its feet, or movement in reading or singing. செய்யுளாக்க--செய்யுள்செய்ய, inf. To put prose into verse, make poetry. செய்யுள்வழக்கு, s. Poetic usage, style, or phrascology, classical usage; oppos. to உலகவழக்கு, or பரவைவழக்கு, common usage. செய்யுள்்்விகாரம், s. Poetical changes. which are nine--as 1. வலித்தல். 2. மெலித் தல். 3. நீட்டல். 4. குறுக்கல். 5. விரித்தல். 6. தொகுத்தல். 7. முதற்குறை. 8. இடைக்குறை. 9. கடைக்குறை, which see in their places. செய்யுளியல், s. The second part of Prosody treating of the different kinds of metre, யாப்பிலோர்பிரிவு. செய்யுளுறுப்பு, s. The constituent parts of poetry, as given in காரிகை. See உறுப்பு. 59)

puṉmai (p. 328) s. [in. combin. புன்.] Meanness, vileness, lowness, ஈனம். 2. Forgetfulness, oblivion, மறதி. 3. Smallness, diminutiveness, சிறுமை. 4. (சது.) A reduced, or suffering state, துன்பம். 5. Poverty, wretchedness, வறுமை; [ex புல்.] புன்காய், s. Small fruits. புன்சிரிப்பு--புன்னகை, s. A smile, smiling. (c.) புன்சிரிப்புக்கொள்ளுதல்--புன்னகை கொள்ளுதல், v. noun. Smiling. புன்செக்கர், s. Dusky evening, மாலைப் பொழுது. (p.) புன்செய், s. [vul. புஞ்சை.] Sterile fields for dry grain. See செய். புன்செய்கை, v. noun. Cultivation of the dry grains. புன்சொல், s. Low words, phraseology not honorable or dignified, அற்பவார்த் தை. (p.) புன்பயிர், s. Young tender grains, as இளம்பயிர். புன்புலால், s. Putrid flesh, இழிவாகிய ஊன். (நீதிநெறி.) புன்மரம், s. Any tubular shrub or tree, உள் வயிரமில்லாதது. புன்மாலை, s. The dusky evening, அந் திப்பொழுது. புன்முருக்கு, s. A plant, ஓர்பூடு. (R.) புன்றுளி, s. Small drops, சிறுதிவலை. புன்றொழில், s. Any vicious, base, or evil action, தீவினை. (p.) புன்னெறி, s. A base or wicked course of conduct, ஈனவழி. 57) *

vẕkku (p. 379) s. Custom, usage, manners, வழக்கம். 2. Style, usage, phraseology, வழக் கநடை. 3. Law-suit, litigation, strife, contention, disputation, controversy, debate, altercation--as one of the three charities, அறப்பான்மூன்றனுளொன்று.--For ஆறுவழக்கு, See Nannûl. அறாவழக்கு, An endless dispute which cannot be settled. ஒருதலைவழக்கு. An ex parte statement. கணக்குவழக்கு. Dealings, accounts, or affairs not yet settled. செய்யுள்வழக்கு. Poetic usage. வழக்கன்--வழக்காளி, appel. n. [sometimes வழக்காடி.] Plaintiff, litigant, disputant, controvertist, wrangler. வழக்காட, inf. To prosecute. வழக்கியல்-வழக்குநடை, s. Colloquial style. வழக்குக்கேட்க, inf. To hear or try a case. வழக்குச்செய்ய, inf. To wrangle, altercate. வழக்குச்சொல், s. [poet. for வழக்கச் சொல்.] Words in common use. வழக்குச்சொல்ல, inf. To state a case in court, to plead, maintain, argue. 2. To claim, to express a claim. வழக்குத்தீர்க்க, inf. To settle a lawsuit, or dispute. வழக்குத்தொடர, inf. To prosecute in law, to commence a law-suit. வழக்குத்தோற்க, inf. To lose a suit. வழக்குப்பேச, inf. To plead a cause. வழக்குப்பொருள், s. The colloquial meaning of a word,--oppos, to செய்யுட் வழக்குறுத்த, inf. To decide a lawsuit; to settle a dispute. வழக்குவெல்ல, inf. To win a cause. வழக்கோரம், s. Partiality in stating, pleading for, or deciding a case. வழக்கோரம்பேசேல். Don't plead with partiality, (Avv.) 14)

vẕūu (p. 379) v. To fail, &c. See வழூவு. வழூஉச்சொல், s. An incorrect word, an objectionable expression, குற்றமான சொல். வழூஉச்சொற்புணர்த்தல், v. noun. Employment of inappropriate terms. See நூற்குற்றம் under குற்றம். வழூஉநிலை, s. Erroneous phraseology, as to gender, number, case, or tense, sanctioned by long usage of the learned --oppos. to வழாநிலை. 41)