payittiyam (p. 296) s. Madness, derangement, delirium, insanity, phrensy. See பைத்தி யம். 2. [fig.] Folly, foolishness, absurdity, stupidity, மதிகேடு. 3. Infatuation, rashness, மிண்டுத்தனம்; [ex பித்தம்.] (c.) பயித்தியகாரன், s. [also பைத்தியங்கொ ண்டவன்.] A mad man, a crazy man. 2. A foolish, inconsiderate person, a fool. பயித்தியத்தனம், s. Idiotism. பயித்தியப்பட்டங்கட்டுதல், v. noun. Dubbing one a fool. 2. Perplexing or distracting one so that he knows not what to do; stupifying one. பயித்தியம்பிடித்தல், v. noun. Being seized with madness. 5) *

pittam (p. 315) Bile, gall, bilious humor, முப்பிணியிலொன்று W. p. 356. PITTA. 2. Aberration of the senses, bewilderment, delirium, மயக்கம். 3. A variety of dance, கூத்தின்விகற்பம்.-- Of bile are அருசிப்பித்தம், aversion to food, &c.; இரத்தபித்தம், that which causes the spitting of blood; வறட் சிப்பித்தம், dryness of humors; கரும்பித்தம், black bile. பித்தஉபரி, s. As பித்தாதிகாரம்; used in the south. பித்தகாங்கை--பித்தகாரகம்--பித்தச்சூடு, s. Heat caused by bile. பித்தகாசம், s. A kind of bilious disease, causing great irritation. See காசம். பித்தகாமாலை, s. Jaundice from excess of bile. பித்தகாலம், s. The middle stage of life, when the bilious humor is supposed to be predominant from the age of 33 1/3 to 66 2/3. 2. The second and third of the twelve hours, both by day and night. பித்தகுணம், s. Delirium, slight derangement. பித்தகுன்மம், s. Dispepsia, disease in the stomach from excess of bile. See குன்மம். பித்தக்காய்ச்சல், s. As பித்தசுரம். பித்தக்கிராணி--பித்தகிராணி, s. A looseness of the bowels. See under கிரணி. பித்தக்கிறுகிறுப்பு--பித்தகிறுகிறுப்பு. v. noun. Giddiness in the head, from bilious affections. பித்தக்கொதி, s. [prov.] Feverish state of the system from derangement of the bilious humor. பித்தசரீரம், s. An emaciated body from excess of bile, a bilious temperament. See சரீரம். பித்தசிலேட்டுமம்--பித்தசிலேற்பனம், s. A temperament of body in which bilious and phlegmatic humors prevail. பித்தசுரம், s. Bilious fever. பித்தசூலை, s. Arthritic diseases from bilious humors. See சூலை. பித்தசோகை, s. A bilious heat, Leucophlegmatis, a kind of jaundice. பித்தச்சுழற்சி, s. As பித்தக்கிறுகிறுப்பு. பித்தச்சூடு, s. As பித்தகாங்கை. பித்ததிகாரம்--பித்தாதிகாரம்-பித்தாதிக் கம், s. Preponderance of bile in the system, பித்தஅதிகரிப்பு. பித்தத்தின்வீடு, s. The stomach. (R.) பித்தநாடி, s. The bilious pulse, as felt by the middle finger. See நாடி. பித்தநீர், s. Bilious humor. பித்தபாண்டு--பித்தபாண்டுரு, s. A sallow kind of jaundice, inducing great languor. பித்தமயக்கம், s. Delirium. 2. Giddiness, dizziness. பித்தமிறக்க, inf. [intrans. பித்தமிறங்க.] To reduce bile in the system. See இறக்கு. பித்தமெடுக்க, inf. To cast up bile. பித்தம்பிடித்தவன், appel. n. A deranged person, as பித்தன். பித்தரோகம், s. Bilious disease. பித்தவாயு, s. Wind in the body from heat. பித்தவெடிப்பு, v. noun. A chapping of the hands and feet. பித்தவெறி, s. Intoxication, phrensy. பித்தன், s. [fem. பித்தி, pl. பித்தர், பித்தர்கள்.] a crazy man, a mad man, an idiot. See திரவியம். 2. Siva, as eating intoxicating drugs and dancing with devils, சிவன். 3. Bhairava, வயிரவன். 4. A thief, rogue, robber, கள்ளன். (சது.) பித்தனுக்குத்தன்குணநூலிலுஞ்செம்மை. Even to the mad man, his own wisdom is straighter than a line. பித்தாதிசாரம், s. Vomiting and purging; [ex அதிகாரம்.] 49) *

mykkm (p. 344) --மயக்கு, s. Mental delusion, stupor, infatuation, stupidity, drowsiness, intoxication; aberration of mind from ignorance, fascination, fainting or other disturbing cause; a besotted state, உன் மத்தம். 2. Confusion in nature--as in the blending of sexes among animals or vegetables, கலப்பு. 3. [in gram.] Combination of letters, coalescence, சையோகம்; also உட னிலைமயக்கம், இடைநிலைமயக்கம். மயக்கமின்மை, v. noun. neg. Absence of delusion, infatuation, intoxication, &c. 2. Clearness of understanding, intellectual brightness, mental illumination, தெருளுடைமை. மயக்கம்பூணுதல்--மயக்குறல், v. noun. Being overcome by intoxication, infatuation, &c., being phrenzied. மயக்கவணி, s. [in rhetoric.] A fault in speech, mistaking one object for another; [ex அணி.]--Note. According to a work called குவலையானந்தம், it is one of a hundred rhetorical figures. 2)

vāṭu (p. 383) கிறேன், வாடினேன், வேன், வாட, v. n. To wither, to fade, to die--as a plant, சோம்ப. 2. To be emaciated, to become weak, இளைக்க. 3. To shrink, desicate, grow dry, வதங்க. 4. [fig.] To pine away. அவன்முகம்வாடவில்லை.......His face is not turned pale. சேவகர்க்குவாடாதவன்கண்வனப்பு. Soldiers are adorned by unshrinking bravery. (Ell. 292.) பீடைவரினும்வாடாதிரு. Though affliction betide thee, pine not. (Avv.) வாடாக்குறிஞ்சி, s. A plant. See குரவ கம். வாடாமஞ்சள், s. The unfading saffronshrub. வாடாமல்லிகை, s. An amaranth, Gomphrena globosa; [ex மல்லிகை.] வாடல், v. noun. Withering, dying, becoming lean, fading. வாடல்வெற்றிலை, s. A dried betel-leaf. 40)