uṟcarppiṇi (p. 68) s. A Jaina division of time, a long period described as ten crores of crores of oceans of years; this period alternates with one of similar duration. Wils. p. 144. UTHSARPIN'EE. 2. A period of time symbolized by the waxing of the moon and distinguished by longevity and abundance, opposed to அவசர்ப் பிணி, symbolized by the waning of the moon and distinguished by shortness of life and want, உலகம், வாணாள், போகம்முதலிய வைகளால் வளர்பிறைபோற் பெருகுங்காலம். 24) *

ulaiyiṟpiṇntiṉṉi (p. 66) s. One of the one-hundred-and-twenty kinds of ore, மாமிசபேதி. 33)

kṭippiṇai (p. 87) s. An ear-ornament, காதணி. 61)

capiṇṭar (p. 160) s. Relatives to the sixth degree in the male line who may unite in offering the funeral cake to the manes of deceased ancestors, பிதிர்பிண்டமிடுதற்குரி யோர்; [ex ச common et பிண்டம், cakes of raw pastry.] W. p. 892. SAPIN'D'A. 27) *

capiṇṭi (p. 160) --சபிண்டீகரணம், s. The ceremony of presenting cakes to the manes of the deceased. See சபிண்டர். 28)

cāpiṇm (p. 174) s. An old fellow ready to die.--in contempt. 9)

piṇkkm (p. 315) --பிணக்கு, s. Entanglement--as in a crowd, pressure, நெருக்கம். 2. Twist, plat, platting, பின்னுகை. 3. (c.) Love-quarrel, disagreement, ஊடல்; [ex பிணங்கு, v. பிணக்கன், s. A quarrelsome person, one who is cross. (நன்.) பிணக்குத்தீர்க்க, inf. To remove illwill and restore friendship. 14)

piṇkku (p. 315) கிறேன், பிணக்கினேன், வேன், பிணக்க, v. a. To tie, fasten, entangle, பின்ன. 15)

piṇngku (p. 315) கிறேன், பிணங்கினேன், வேன், பிணங்க, v. n. To be tangled, twisted, linked together, entangled; to be bound-as the soul to matter, பின்னிக்கொள்ள. 2. (c.) To quarrel slightly, to quarrel as lovers, ஊடற்பட. 3. To be dissatisfied, displeased, disaffected, reserved, to be plagued, மனக் குறையாக. 4. To be pressed, to become close, நெருங்க. (சது.) தகப்பனோடேபிணங்கிக்கொண்டுதிரிகிறான். He is at variance with his father. 16)

piṇm (p. 315) s. Corpse, carcass, சவம். (c.) 2. (சது.) Evil spirit, a devil, vampire, பிசாசம். பிணக்காடு, s. Place of cremation, சுடு காடு. 2. The place of battle where many have been slain, யுத்தகளம். பிணஞ்சுட, inf. To burn a corpse. பிணத்தூக்கம், s. Deep sleep. பிணநாற்றம், s. Bad smell of a corpse. பிணநெய், s. Fat extracted from corpses and used in magic. பிணந்தின்னி, appel. n. One who feeds on corpses. பிணந்தின்னிப்பிச்சி--பிணந்தின்னிப் பேய், s. A puny devil living on corpses. பிணப்பறை, s. A funeral drum, as சாப்பறை. பிணமெடுக்க, inf. To take up a corpse for burning or burying. பிணம்போலேகிடக்க, inf. To be motionless, as a corpse when asleep or feigning sleep. 2. To be indifferent to harsh treatment. பிணம்வீழ்களம், s. A burning or burying place, for the dead, மயானம். 2. As பிணக்காடு, 2. பிணவறையன், s. [prov.] A dull, heavy, lazy person, பருத்தவன். [in displeasure.] பிணவெடில், s. [prov.] As பிணநாற்றம். 17)

piṇr (p. 315) s. Roughness, unevenness, coarseness, சருச்சரவடிவு. 2. The silk-cotton tree, as கோங்கு. (சது.) 18)

piṇvu (p. 315) s. [poet. form of பிணா.] The female of the dog, pig or deer. (சது.) 19)

piṇā (p. 315) s. The female of the dog, pig, deer and bosgrunniens, பிணவு. 2. The female of beasts in general, விலங்கின்பெண் பொது. 3. A female in general, பெண்பொது. (சது.) 20)

piṇārm (p. 315) s. [prov.] Bulkiness of beasts, பெரியஉடலுள்ளது. 21)

piṇi (p. 315) s. Disease, malady, distemper, sickness, நோய். (c.) 2. Suffering, affliction, துன்பம். 3. A fastening, binding, link, tie, கட்டு. 4. [prov.] Higher or lower row of threads in a weavers loom, as raised or lowered to admit the shuttle, நூற்படை. பிணி, 3. The three kinds of temperament; 1. வாதம், flatulency, inducing melancholy; 2.பித்தம். bile, bilious distempers; 3. சிலேட்டுமம், phlegm, a phlegmatic temper. (சது.) See சரீரக்கூறு. பிணிக்குறை, s. Attack of an evil spirit on a child, causing disease, பேயி னால்வருந்தோஷம். பிணிதெறித்தல், v. noun. The disease being remedied. See தெறி, v. பிணிப்பேய், s. [prov.] A devil which attacks children. பிணிமிதிக்க, inf. To tread the loom, as a weaver, நூற்படைமிதிக்க. பிணியன், s. As பிணியாளன். (நன்.) பிணியாளன்--பிணியாளி, s. A sickly, or diseased man. பிணியுழற்றல், v. noun. Suffering from disease. (p.) பிணியோலை, s. An ola amulet tied on a child to prevent demoniacal influence. See ஓலை. 22)