aḷḷu (p. 33) கிறேன், அள்ளினேன், வேன், அள்ள, v. a. To take up a handful, lade, bale, take up in the hollow of the hand-as water, sand, grain, &c., கையான்முகக்க. 2. To sweep away as a flood, carry off in large quantities or great numbers as an epidemic, famine, thief, &c., to ravage, plunder, pillage, spoil, devastate, வாரிக் கொள்ள. (c.) அள்ளாதுகுறையாது சொல்லாது பிறவாது. If nothing be taken, nothing will be wanting; if nothing be spoken, nothing will be rumored; i. e. there is no rumor however vague, but has some truth in it. அரிசியள்ளுகிறகாகம்போலே திரிகிறான். He wanders about as greedy (of gain) as the crow is of the rice which it steals. கையையள்ளிப்போட்டது. It has grazed or taken off the skin of my hand (whether a bow, hot iron, or any thing else.) அள்ளிக்கொட்ட, inf. To take up from a quantity and shoot down elsewhere. 2. To give liberally. அள்ளிருள், s. Thick darkness, or darkness so dense that it may be grasped. அள்ளுகொள்ளை, s. Great waste, profusion, extravagance or taking more than what is right, பெருங்கொள்ளை. அள்ளு, v. noun. A handful of grain, &c., given to the man who measures, அளவுகூலித்தானியம். அள்ளெடுக்கிறவன், s. The man who receives the handful of grain for measuring. அள்ளுதல், v. noun. Being narrow, close, நெருங்கல். 2. Taking up a handful of water, rice, grain, &c., getting water in a basket, pot, &c., taking out rice, milk, &c., by a spoon from a cup, &c., அள்ளுகை. 43)

kvr (p. 98) --கவரு, கிறேன், கவர்ந்தேன், வேன், கவர, v. a. To seize, grasp, catch, capture, bereave, take by force or stealth, பறிக்க. 2. The ravish, charm, captivate, attract, arrest, கிரகித்துக்கொள்ள. 3. To rob, steal, plunder, pillage, கொள்்ளையிட. 4. To embezzle, appropriate by force or stealth, திருட. 5. To engross, usurp, grasp in large quantities, மிகச்சேர்க்க. 6. To carry off வார. 7. (p.) To lust after, இச்சிக்க. 8. To churn, turn by trituration or attrition, கடைய. கண்கவர்வனப்பு, s. Beauty that captivates the sight. கவர்ச்சி, v. noun. Seizure, grasp, captivation, bereavement, attraction. கவர்தல், v. noun. Plundering, கொ ள்ளையிடல். 2. Stealing திருடல். 3. Inflamed desire or lust, ஆசைப்பெருக்கம். 4. Churning, கடைதல். 5. Carrying off, வாருதல். கவர்வு, v. noun. Seizure, grasp, &c. 2)

koḷḷai (p. 147) s. Robbery, plunder, pillage. devastation, depredation, sacking, பிறர்பொருளைக்கவர்கை. 2. Excess, abundance, copiousness, plenty, மிகுதி. (சது.) 3. An epidemic, a pestilence, a plague, பெருவாரி நோய்; [ex கொள்.] கொள்ளைக்கடிக்கப்போனேன். [prov.] I have been working without pay, for that bad man--spoken as an imprecation. கொள்ளைக்கும்ஊழிக்குந்தப்பு. Flee from devastating armies, and from epidemics. கொள்ளைக்குப்போனாலுங் கூட்டாகாது. One who intends to pillage, should not associate with others. கொள்ளாகொள்ளை, s. [prov.] Great abundance, plenty. கொள்ளைகொடுக்க, inf. To be plundered. 2. To allow plunder--as a general to his troops. கொள்ளைகொள்ள, inf. To plunder, to ravage, to spoil. 2. To usurp, to monopolize. 2. (p.) To engross the mind, affections, desires, &c. கொள்ளைக்காய்ச்சல், s. Epidemic fever. கொள்ளைக்காரர், s. Plunders, murderers. கொள்ளைநோய், s. As கொள்ளை. 3. கொள்ளைபோக--கொள்ளையாய்ப்போக, inf. To be plundered. கொள்ளையடிக்க--கொள்ளையாட--கொ ள்ளையிட--கொள்ளையெடுக்க, inf. To rob, plunder, sack, pillage, devastate. 2. To commit burglary. கொள்ளையாய்க்காய்க்க, inf. To yield abundantly--as trees, &c. (c.) கொள்ளையாய்க்கிடக்க, inf. To be in a state of devastation--as a town. 2. To be abundant. கொள்ளையுடைமை--கொள்ளைப்பொருள், s. Booty, spoil. ஒருகொள்ளை, s. A great abundance, or great number. See ஒரு. 22)

cūṟai (p. 201) s. Whirlwind, சுழல்காற்று. 2. Highway robbery, ஆறலைத்தல். 3. Plunder pillage, கொள்ளை. (c.) சூறைக்காற்று, s. Whirlwind. சூறைகொள்ள, inf. [prov.] To plunder --as சூறையாட. சூறைக்காரர், s. Highway robbers, freebooters. 2. Plunders, pillagers. (Rare.) சூறைத்தேங்காயுடைத்தல், v. noun. Breaking cocoa-nuts before a shrine, in fulfilment of a vow. (c.) Compare சிதறு தேங்காயுடைக்க. சூறையாட, inf. To plunder, pillage, sack. (c.) 2. (fig.) To swim--as the head; to be dizzy through disease, hunger, &c., தலைசுழற்ற. சூறையிட, inf. To plunder, spoil, sack. சூறைவிட, inf. To permit persons or an army to pillage a town or any one's property, &c., (c.) 2. To give over one's things to be shared in common. 35)

pṭṭi (p. 291) s. Cattle-fold, or hurdle of which the fold is made, ஆட்டுக்கிடை. 2. [loc.] Batel-leaf folded with areca-nut, lime, &c., for guests, பாக்குவெற்றிலைச்சுருள். 3. A list, அட்டவணை. 4. Prime minister and half brother of Vicramaditya, of Qugein, விக்கிரமாதித்தன்மந்திரி. 5. Theft, robbery, pillage, damage by wild beasts, களவு. (சது.) 6. Looseness of conduct, a loose woman, நெகிழ்ச்சி. 7. A harlot, prostitute, வேசி. 8. Small sea shells, பல கறை; also வட்டி. 9. A kind of shrub, ஓர்செடி. 1. Float, raft, தெப்பம். 11. A child, பிள்ளை. 12. A stripe as பட்டை. 13. [prov.] A measure of land sufficient for a sheep-fold. நிலத்தின்அளவு. பட்டிக்காவல், s. Watch for folded cattle. பட்டிக்குறி, s. [prov.] The mark of the family or tribe branded on cattle, as distinguished from பேர்க்குறி. பட்டித்தனம், s. Fraudulence. deceitfulness. பட்டித்தொழுவம்--பட்டித்தோழம், s. A pound for cattle. பட்டிபெயர்த்தல், v. noun. Removing cattle. பட்டிபெருகுதல், v. noun. Increasing, as one's cattle. பட்டிப்படி, s. Allowance to a boy for folding, and watching cattle. பட்டிப்பொங்கல், v. noun. Boiling rice in the fold, and adorning the cows with flowers, &c., at the Pongul feast. பட்டிமரம், s. A club tied to the neck of mischievous cattle, to prevent their going astray, கொண்டிமாட்டுக்கட்டை. பட்டிமாடு, s. A cow or bullock that strays. See கொண்டிமாடு. பட்டிமுறிக்க, inf. To break out of the fold, கட்டுக்கடந்துபோக. 2. [fig.] To forsake or leave one's company, கூட்டத் தைநீக்க. பட்டிமேய்தல், v. noun. Straying as cattle or wild beasts, and doing damage. பட்டியாய்த்திரிய--பட்டியாய்ப்புறப் பட, inf. To play the whore, to be a prostitute. பட்டியெடுக்க--பட்டிவாங்க, inf. To take a fine a poundage. பட்டியூண், s. [prov.] Hire for folding a flock or herd, to manure another's land, taken at harvest, பட்டிப்படி. பட்டிவாயாட, inf. To scold, to be loose in behaviour and talk, as a prostitute. 138) *