pkkuppkkeṉl (p. 288) v. noun Throbbing rapidly, as the heart through fear, அச்சக்குறிப்பு. 2. Being in excess, abounding, மிகுதிக்குறிப்பு. (c.) பக்குப்பக்கென்றுசிரித்தான். He laughed excessively. பக்குப்பக்கென்றுவயிறுபற்றுகிறது. The belly is throbbing greatly as by hunger or sorrow. பக்குப்பக்கென்றெரிகிறது. It burns with a blaze. 14) *