amiẕ (p. 20) கிறேன், ந்தேன், வேன், அமி ழ, v. n. To be immersed, plunged; to sink, ஆழ. துக்கசமுத்திரத்திலமிழ்ந்துவிட்டான், He sunk in a sea of sorrow. 13)

aẕuntu (p. 33) கிறேன், அழுந்தினேன், வேன், அழுந்த, v. n. To become pressed, be impressed, pressed close or hard, அமுங்க. 2. To become firm, close, fast, compact, to be pressed together, உறுதியாயிருக்க. 3. To be immersed, to sink, be overwhelmed, ingulphed, plunged, (in sorrow, joy, disease,) அமிழ. 4. To be enchased, inlaid, imprinted, பதிய. (c.) நரகத்திலேயழுந்துவான். He will suffer long and greatly in hell. இன்பசாகரத்திலேயழுந்தினார்கள். They were immersed in an ocean of joy. நன்றாகவழுந்தவெழுது. Write so as to indent well, (on the ola.) காலின்கீழழுந்த. To be trodden under foot, pressed into the earth. அழுந்தக்கட்ட, inf. To tie fast. அழுந்தல்--அழுந்துதல், v. noun. Depression, humiliation the state of being sunk, sinking, suffering by a disease, pain, &c. 8)

āẕu (p. 43) --ஆழ், கிறது, ஆழ்ந்தது, ஆழும், ஆழ, v. n. To be depressed, be deep, profound, &c., அழுந்த. 2. To sink, be immersed, be overwhelmed, to plunge, தாழ. 3. To be intense, severe, உரக்க. ஆழ்துயர்க்கடலினாழ்ந்தான். He plunged into a sea of the deepest affliction. அவனாழ்துயிலுற்றபின். After he has fallen into deep sleep. (பாரதம்.) ஆழ்ந்தகருத்து, s. Deep sense--as of a verse, not easily made out by ordinary minds. ஆழ்ந்தசமுத்திரம், s. The deep ocean. ஆழ்ந்தவறிவு, s. Deep knowledge, profound wisdom. ஆழல், v. noun. Becoming deep. 52)

āẕttu (p. 43) கிறேன், ஆழ்த்தினேன், வேன், ஆழ்த்த, v. a. To sink into the earth or water, to immerse, plunge, involve, தாழ்க்க. 2. To bind or build, கட்ட. செருக்காழ்த்திவிடல். Do not plunge into pride. (நன்னெறி.) 53)

uy (p. 63) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To put in motion, cause to go, discharge, let go, let fly, send, emit, cast, throw, செலுத்த. 2. To ride, drive a carriage, &c., வாகனமூர. 3. To effect, accomplish, bring about, collect, gather together, காரியத்தைமுடிக்க. 4. To carry on, conduct literally, or morally, lead an army, &c., to manage, guide, direct, influence, operate, நடத்த. 5. To place, put in, shoot in, throw or cast in, plunge into, அமிழ்த்த. 6. To cause to arrive at, சேர்க்க. 7. To place, வைக்க. 8. To enjoy, experience, அனுபவிக்க. (p.) (குறள்.) உய்த்துச்சொரியினும்போகாதம. That which is apportioned by fate, though rejected, will not leave. (p.) (குறள்.) காதலகாதலறியாமையுய்க்கிற்பின். If (a king) enjoy the objects of his desire, (his foes) being unacquainted with those desires-(குறள்.) உய்த்துணர, inf. To discern, to distinguish, exercise thought, &c., ஆ ராய்ந்தறிய. உய்த்துணரவைப்பு, s. The use of such terms, descriptions, or definitions in a written work, as may require the exercise of thought, reference to other parts, &c., in order to comprehend them, ஆராய்ந்தறியவைக்கை--one of the thirty-two உத்தி in நன்னூல். உய்த்தலில்பொருண்மை, s. Poetry composed in such terms only as are necessary to express the author's meaning, கருதியபொருள்தோன்றப்பாடப்படுவது. உய்ப்பு, v. noun. Discharging, emission, accomplishment, &c., including all the meanings of the verb, உய்க் கை. 25)

kāmiyam (p. 104) s. A thing desired, an object of desire, that which is done for some particular object--as religious ceremonies, &c.--opposed to நிட்காமியம். Wils. p. 212. KAMYA. 2. One of the three evil passions, the principle of lust, &c. See கான்மிகம். காமியகன்மம், s. Works done to obtain some benefit, பயனைவிரும்பிச் செய்யுங் கிரியை. காமியக்கல், s. One of the nine precious stones, கோமேதகம். காமியமரணம், s. A voluntary death; suicide by plunging into the Ganges, &c., forbidden to the Brahman, but meritorious in the other castes. 74) *

kuti (p. 120) க்கிறேன், ப்பேன், க்க, v. n. To jump, leap, spring, bound, skip; to leap from, to rebound, பாய. 2. To spirt out, splash up--as water; to spring, to be brisk or active--as quicksilver, இரச முதலியனருசிக்க. 3. (fig.) To be boisterous, frolic, haughty, arrogant, பெருமையிலேதுள்ள. 4. v. a. to pass over, to leap over, கடக்க. 5. To surpass, overcome, to escape from, கடந்துபோக. குதித்துக்குதித்துமாவிடித்தாலும்புழுக்கைக்கொருகொ ழுக்கட்டையே. Though the poor maidservant beat flour ever so hard and briskly, she will have but a small கொழுக்கட்டை cake. குதித்துப்பாய, inf. To leap over, to leap down from a carriage, &c. 2. (fig.) To be insolent or wanton, to be unjust, cruel, &c. குதித்துவிழ, inf. To jump into, to plunge, to dive. 2. To jump down from a height. குதி, v. noun. A jump, a leap, jumping, குதிப்பு. 2. Energy, exertion, முயற்சி. குதிகொள்ள, inf. To frisk, to leap, to play about, to revel, sport, frolic, &c., through intoxication or excessive mirth; to be jolly, high-spirited, ஆனந்தக்கூத் தாட. 2. To dwell and sport with one-as the goddess of prosperity; to abound--as prosperity, felicity, செல்வமுதலியதேங்க. 3. To be excessive, to exceed bounds, to overflow, அளவுகடக்க. கூற்றங்குதித்தலுங்கைகூடும். It is possible even to overcome the god of death. (p.) குதிப்பு--குதியன், v. noun. Jumping, leaping; a jump, குதிக்கை. 2. (fig.) A display of haughtiness and arrogance. மற்றையர்க்கெல்லாம் வெஞ்சமற்குதிப்பரிது.... Others will find difficult to escape from the cruel Yama. 2)

kuḷi (p. 130) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. n. To bathe, exclusive of the head; to wash, to bathe, நீராட. 2. To dive for pearls, &c., முத்துசங்குமுதலியனகுளிக்க. 3. (fig.) To set, descend below the horizon--as the sun, அஸ்தமிக்க. 4. (fig.) To plunge or bathe, to be daubed or covered with, மூழ்க. 5. (Rott.) To hide, to be hid, மறைய. முக்காலுங்காகமுழுகிக்குளித்தாலும் வெள்ளைக்கொக்கா குமோ? Will a crow by bathing three times become a white crane? அவன்பால்தயிரிலேகுளித்துக்கொண்டிருந்தவன்.... [prov.] He was brought up to eat (bathe in) milk and curds. குளிக்கவார்க்க, inf. To pour water on another for bathing. குளிப்பாட்ட, inf. To bathe or wash a child, &c., except the head; to wash animals, &c. குளிசீலை, s. The fore-lap or under-cloth, principally used in bathing, கோவணம். குளிப்பு, v. noun. Washing, bathing, &c. குளி, v. noun. Diving for pearls or chanks, முத்துக்குளி, சங்குக்குளி. குளிகாரன்--குளியாள், s. A diver for pearls, chanks, &c. குளிசங்கு, s. Chanks fished in the sea. குளியோட, inf. To seek for pearls, chanks, &c., in the water. சங்குகுளிக்க, inf. T dive for chanks. தீக்குளிக்க, inf. To bathe in the fire, to be burnt--as a widow at her husband's death. 2. To bathe in or be covered with coals of fire--as some women to defend their chastity. மஞ்சட்குளிக்க, inf. To daub with a thin paste of turmeric--as women in bathing. புழுதிகுளிக்க, inf. To become covered with dust--as children in play, or persons in a dust storm. குளிகுளிக்க, inf. [local.] To be delivered of a child, பிள்ளைப்பெற. குளிதோஷம், s. A disease of infancy, குழந்தைப்பற்றினஓர்வியாதி. குளிப்பிடப்பாறுகள், s. [prov.] The banks of a pearl fishery.

ceṟi (p. 206) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To secure, put in safe custody, keep safely, deposit securely, காக்க. 2. To fasten, close, நெருக்க. 3. To immerse one's self, plunge into water, &c., மூழ்கச்செய்ய. 4. To press, bruise, crush, நெரிக்க. 5. To destroy, அழிக்க. 6. To kill, கொல்ல. (p.) செறிப்பு, v. noun. Securing, fastening, செறித்தல். 17)

tī (p. 242) s. Fire, நெருப்பு. 2. Elementary principle of fire and heat, caloric, பஞ்ச பூதத்தொன்று. 3. Hell, நரகம். (சது.) 4. As தீக்கணம்--Note. A three-fold class of elementary fire is given in சதுரகராதி. 1. உயிரி லுள்ளதீ. principle of fire in the sentient soul, and animal body, being a source of warmth, and energy or principle of fire in the stomach, assisting digestion, causing appetite and hunger. It is seated in the peritoneum, 3. சினத்திலெழுந்தீ, fiery principle developing itself in anger. Instead of the first, other authorities give காமத்தீ, the heat or fire of venereal appetite.-Note 2. A three-fold class of sacred fire, வேதாக்கினி, is also given. 1. காருகபத்தியம், the sacrificial fire of the Brahmanical houesholder, received from his ancestors. and kept alive. 2. தட்சிணாக்கினியம், a fire kindles from the standing fire on the southern side of the house, &c. 3. ஆக வனீயம், consecrated fire, taken from the standing fire, for sacrificial purposes. தீக்கஞ்சி, s. A kind of camphor. See தீபக்கொடிச்சி. தீக்கடன், s. (sometimes தீக்கருமம்.) The duties of the son of heir to one deceased, such as cremation and other funeral rites performed with fire. தீக்கடைகோல், s. Sticks for producing fire by friction. See கடைகோல். தீக்கதிக்கும்பச்சை, s. A precious stone, as நாகப்பச்சை. தீக்கதிர், s. A smith's poker, உலையா ணிக்கோல். (R.) தீக்கரண்டி, s. A little cup or bowl for taking up fire, தீயெடுக்குங்கருவி. தீக்கல், s. Flint, தீத்தட்டிக்கல். தீக்காய, inf. (com. குளிர்காய.) To warm one's self at the fire. தீக்குடுக்கை, s. See குடுக்கை. தீக்குதிக்க, inf. To leap into a pit of fire for self-destruction, as தீக்குளிக்க. தீக்குருவி, s. The Ostrich. See தழல் விழுங்கி. தீக்குவெறுங்குகை, s. Soap, சவுக்காரம். (R.) தீக்குழி, s. A pit with coals of fire on which persons walk. தீக்குழிபாய, inf. As தீக்குளிக்க. 2. To pass through burning coals, as a ceremony. தீக்குளிக்க, inf. To plunge into fire, for self-destruction. See குளி, v. தீக்கூர்மை, s. Rock-salt, இந்துப்பு. 2. Salt extracted from sesamum, as திலாசாரம். (R.) திக்கையோன், s. Siva, as holding fire in his hand. 2. See தீக்கை. தீக்கொளுத்த, inf. To kinde a fire &c., to set fire to any thing. தீ தீச்சட்டி, s. A vessel of coals, for warming one's self, or heating any thing; a chafing dish, கும்பிடுசட்டி. 2. A vessel for fire carried on one's head in performance of a vow. தீத்தட்டிக்கல், s. [prov.] (sometimes தீத்தட்டி.) A flint. தீத்தாங்கி, appel. n.. A fire-fender, தீம றைக்கும்பலகை. தீத்திரள், s. The deluge of fire, வடவா முகாக்கினி. தீத்தீண்டல், v. noun. s. A marriage ceremony, ஒருசடங்கு. தீத்தெய்வம், s. The god of fire. தீநா, s. [in seamen's language.] A lighted torch, held up in a vessel, or on shore, as a signal, அடையாளப்பந்தம். தீப்பறக்க, inf. To flash as fire, to be red hot. (c.) தீப்பற்ற, inf. To kindle, as fire. தீப்பொறி, s. A spark of fire. தீப்போட, inf. To set fire to any thing. தீமுறுகல், s. A kind of prepared arsenic, ஓர்பாஷாணம். தீயிறைக்க, inf. To belch fire. 2. To persecute with wrath. தீயெச்சம், s. See எச்சம். தீவட்டி--தீவத்தி, s. [prop. தீவர்த்தி.] A torch, a flambeau. (c.) தீவட்டிக்காரன், s. Torch-bearer. தீவட்டிக்கொள்ளை, s. Plundering one's house, as robbers with torches. தீவட்டிபிடிக்க, inf. To carry a torch. தீவலஞ்செய்தல், v. noun. Worshipping fire, as in the marriage ceremonies, by passing around it to the right, அக் கினிப்பிரதட்சணஞ்செய்தல். தீவளர்க்க, inf. To kindle or argument a fire, more especially the sacred fire as one of the duties of the Brahmanical house-holder, or a fire for a widow to plunge into. தீவளர்ப்போர், appel. n. Brahmans. தீவறை, s. [prov.] A hole dug in the ground for a fire, குழியடுப்பு. தீவிழ, inf. To be consumed by fire, as form heaven; used in cursing, or lively description. தீவிளங்கும்வயிரம், s. Ambergris, மீன ம்பர். (R.) தீவேட்க, inf. To perform a sacrifice. யாகஞ்செய்ய. 2. To marry a wife, கலியா ணஞ்செய்ய; [ex வேட்க, to sacrifice, &c.] தீவேள்வி, s. A wedding, கலியாணம். (சது.) தீக்காலி, s. A hag, a mischievous woman. See துடைகாலி. 3)

tōy (p. 264) கிறேன், ந்தேன், வேன், தோய, v. n. To plunge in water, நீரில்மூழ்க. 2. To bathe, commonly in cold water, and without anointing, குளிக்க. 3. To become wet, soaked, sopped, steeped, நனைய. 4. To mix, to blend, mingle, to commingle, to unite with, as in company, கலக்க. 5. To touch to come in contact with, to be trailed on the ground as a garment or tail, நிலத்திற் பதிய. (நாலடிசிறப்புப்பாயிரம்.) 6. To copulate, to cohabit, புணர. 7. To be implied, hinted, at, alluded to; to be contained or included in, as a meaning by implication, குறிக்கப்பட. 8. (c.) To be curdled, as milk by design, உறைய. 9. To commit one's self in speaking, commonly in the negative, அகப்பட்டுக் கொள்ள. 1. v. a. [prov.] To temper heated metal, by dipping it in water, துவைச்சலிட. (c.) நச்செழுத்துத்தோயப்பாடினான். He has tempered his verses with malign letters. தோயாமற்பேச, inf. To speak in ambiguous terms, so as not to commit one's self, or divulge a secret. (c.) தோயப்பம், s. A pan-cake, தோசை. தோயல்--தோய்வு, v. noun. Mixing, கலத்தல். 2. Bathing, dipping, குளித்தல். 3. As துவையல், which see. தோயல்வாய்த்தல், v. noun. Being properly heated and tempered by dipping in water. 2. [fig. prov.] Availing, as a good opportunity, (lit.) a good dipping. 41)

pāy (p. 311) கிறேன், ந்தேன், வேன், பாய. To spring, to leap, as grass-hoppers; to bound, to jump, to gallop, to prance, to pitch, to plunge, to flounder, குதிக்க. 2. To move suddenly, to spring--as the needle attracted by the loadstone, தாவ. 3. To flow, to issue or gush out, as blood, &c., to stream, to rush down--as mountain streams; to ooze out, in drops, to flow gently, as milk or sap, நீர்முதலியபாய. 4. To settle or fasten on--as the sight, the mind, the imagination, வரவ. 5. To glide along, to beam forth, as light, கதிர் விரிய. 6. To sally forth, to shoot forward, to just out, புறப்பட. 7. To fly, to dart, to flit across, to plunge into, to penetrate --as a missile- weapon, a nail, or thorn, உருவ. 8. To flow and spread as water, darkness, light, &c., to extend, or diffuse itself, பாவ. 9. (fig.) To migrate, to elope, ஓட. 1. To butt, to spring at, to pounce on, to attack, மூட்ட (c.) தோட்டத்துக்குத்தண்ணீர்பாய்ந்தது. The garden is watered. பாய்ந்துபிடிக்க, inf. To spring up and catch. 2. To be drawn and adhere --as the needle to the magnet. 3. To light on, to grasp, as the mind. பாய்ந்துவிட, inf. To flow abroad, as water in irrigation. 2. To elope, to migrate. பாய்ந்துவிழ, inf. To fall upon, as a tiger or a serpent. 2. To attack with abuse, harsh language; to accost roughly. பாய்ந்தேற, inf. To spring and mount a horse or carriage; to spring up and climb a tree; to jump on, and cling to, as a child. 2. To fly and penetrate, as an arrow. பாய்மா, s. A leaping animal, as a horse, குதிரை. 2. A tiger, &c., புலி. (சது.) 63)

pāyccl (p. 311) v. noun. [improp.. பாச்சல், used substantively.] Bounding, galloping, leaping, prancing, plunging, பாய்தல். 2. Jump, leap, spring, start, gambol, prance, குதிப்பு. 3. A current, stream, torrent, நீரோட்டம். 4. An issue, a discharge, a gush, as of pus, tears, blood, சொரிகை. 5. Over-flowing of a river, பெருகுகை. 6. Butting, முட்டுகை. 7. (fig.) Disobedience, துள்ளுகை. 8. Gorging, உரு வுகை. 9. [prov.] Rude, uncivil treatment, வெடுவெடுப்பு. பாய்ச்சலிலேபோக, inf. To gallop as a horse, &c. பாய்ச்சல்காட்ட, inf. To cause a dog, or a butting goat to spring, leap, or butt at one's self; or to set them on each other. 2. (fig.) To tantalize, ஏய்க்க. பாய்ச்சல்விட--பாய்ச்சலில்விட. inf. To gallop, to ride in a gallop. 65)

pāyccu (p. 311) கிறேன், பாய்ச்சினேன், வேன், பாய்ச்ச, v. a. To put in, thrust into, stick in, plunge into, குத்த. 2. To infuse, inject, introduce--as poison into weapons or into bites, புகுத்த. 3. To lead or conduct water to irrigate, நீர்ப்பாய்ச்ச. -- The compounds in common use are அக்குள்பாய்ச்ச, தண்ணீர்பாய்ச்ச, மரக்கால்பாய்ச்ச, &c., which see. (c.) பாய்ச்சுலக்கை, s. Exchange of the pestle at every stroke, when two use the same. பாய்ச்சுவலை, s. A fishing net let down perpendicularly, and then drawn to shore. தாறுபாய்ச்ச--தாறுபாய்ச்சிக்கட்ட, inf. To dress, by carrying the inner corner of the cloth between the thighs and fastening it behind: (R.) சீலைபின்பாய்ச் சிக்கட்ட. படுகுழிபாய்ச்ச, inf. To make a pitfall. 69)

putai (p. 324) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To bury--as a corpse, to inter, சேமிக்க. 2. To hide--as a treasure, to hide in the earth, to cover, to conceal, மூட. 3. To plunge into mud, &c. (c.) 4. (fig.) To speak or write obscurely, or in parables. புதைத்துவைத்தல், v. noun. Burying for safety. புதையிருள், s. Obscuring, or concealing darkness, காரிருள். (poetic.) புதைப்பு, v. noun. Burying, interment, immersion, ஆழ்த்துகை. 2. Hiding, covering, மறைப்பு. 3. Obscuring, darkening, கருகச்செய்கை. 22) *