poḷi (p. 337) s. A hoe-full, or shovel-full of earth, a piece of turf, பொளிமண். 2. A hole made with a chisel, a mortise, உளிப்பதிவு. 3. [prov.] A bank in a rice-field, &c., வரம்பு. பொளியை வெட்டி இரண்டுதளையையும் ஒன்றாக்கி னான். He removed the bank between the fields and made them one. 71)

poḷi (p. 337) கிறேன், ந்தேன், வேன், ய, v. a. To hew stone, to grave, to pick a millstone, கல்முதலியகொத்த. (c.) 2. To make holes, to open, to puncture--as a blister, துளைசெய்ய. பொளிவு, v. noun. Picking a millstone, graving, hewing. 72)

poḷḷl (p. 337) s. Hole, rent, fissure, பொ த்தல். 2. Hole or hollow in a tree, marks of small-pox, on a person--as சொள்ளை, மரப்பொ ந்து. 3. Various kinds of pastry, அப்பவருக் கம். (சது.) 4. See பொள்ளு. காரியம்பொள்ளலாய்ப்போயிற்று. The matter has failed. 73)

poḷḷu (p. 337) கிறேன், பொள்ளினேன், வேன், பொள்ள, v. a. To bore, to make a hole. 2. To hew, to chisel, பொளிய. 3. v. n. To be rent, or torn, கிழிய. (p.) பொள்ளாமணி, s. [sometimes பொல்லா மணி.] An unbored precious stone. (p.) பொள்ளல், v. noun. Chiseling a stone, பொளிதல். 74)

poḷḷeṉl (p. 337) v. noun. Being sudden, சீக்கிரக்குறிப்பு. 2. An imitative sound, அனுகரணஓசை. (p.) பொள்ளெனப்பறந்தது. It flew quickly away. 75)