cṭṭai (p. 157) s. A made garment, jacket coat, gown, cloak, trousers, &c., தைத்தவுடை. 2. The skin or slough of a snake, பாம்புச் சட்டை. (c.) 3. (fig.) Bodily shape assumed by the soul, or by deity; [ex சடம், body.] See மானுடசட்டை. Compare அங்கி and மெய்ப்பை. 4. [vul.] Esteem, regard, honor, respect, கனம். 5. (R.) A pack, or sack, for a beast of burden, பொதி. 6. (M. Dic.) The தைவேளை plant. அரைச்சட்டை, s. A jacket, a short coat, a waist-coat. கட்டுச்சட்டை, s. [loc.] A jacket with strings. நெடுஞ்சட்டை, s. A gown or robe. தெறிச்சட்டை, s. [prov.] A jacket with buttons. சட்டைகழற்ற, inf. To take off the jacket. 2. To cast the skin--as a snake. (c.) சட்டைக்காரன், s. One in European dress, a Portugnese; a Eurasian. (c.) சட்டைச்சாக்கு, s. A pocket. (Modern.) சட்டைச்சாம்பு, s. [loc.] Cloth seventytwo cubits in the piece; long-cloth. (Limited usage.) சட்டைநாதன், s. [com. சட்டநாதன்.] A name of Siva--as Bhairava. சட்டைபண்ண, inf. To esteem, regard, honor. (c.) சட்டைமுனி, s. [com. சட்டமுனி]. A celebrated author of works on medicine, &c., regarded as a சித்தன். 71) *

cākku (p. 174) s. [vul.] Pretext, color, cloak, excuse, போக்கு. 2. (for.) A sack, a cornbag, தானியப்பை. 3. The pocket in a jacket, சட்டைச்சரக்கு. (c.) 4. (R.) Gold, பொன். Compare சொக்கு. நொண்டிக்குதிரைக்குச்சறுக்கினதேசாக்கு. Stumbling is the excuse of a lame horse. சாக்கிட, inf. [loc.] To make an excuse, போக்குச்சொல்ல. சாக்குப்போக்கு, s. Excuses, pretext. (c.) சாக்குமாண்டி, s. [prov.] A lazy, dull, stupid or ugly person, மண்ணையன். 42) *

celvu (p. 205) v. noun. (used substantively.) Expenses, charges, cost; expenditure of money, time, life, &c., disbursement, பண முதலியவற்றின்செலவு. 2. Consumption of stores, &c., materials used, consumed, worked up, செலவழிகை. 3. Provisions, &c., given out or purchased for daily consumption. சாமக்கிரியை. (c.) 4. [loc] Permission, leave, license, விடை. 5. Way, passage, route, வழி. 6. (p.) Conduct, behavior, நடக்கை. 7. Lapse of time, காலக் கழிவு. 8. Current, issue of a stream, &c., discharge from a sore, &c., நீர்பரவுகை. 9. Removal, detachment, separation, departure, movement, நீங்குகை. (தீ 358.) 1. Going, passing, progress, procedure, procession, course, career, journey, செல் லுகை; [ex செல், to go.] செலவோடுசெலவாய். Together with other expenses. செலவாய்ப்போனான். He has passed away, is dead. செலவுக்கில்லை. I have no money for my expenses. எனக்குஅதுசெலவில்லை. I have no call for it. எச்செலவுந்தள்ளி--எல்லாச்செலவுந்தள்ளி.... Clearing all expenses. செலவழிக்க, inf. v. a. To spend, to consume, to use up--as stores. 2. To give out, give away, to sell off, dispose of, விற்றுப்போட. நான் இந்தப்பல்லக்கைச் செலவழித்துப்போட வேண்டும். I wish to dispose of this palankeen. செலவழிய, inf. v. n. To be spent, exausted, used or worked up, consumed; to be all gone. 2. To be squandered, wasted, lavished, சீரழிய. செலவழிவு, v. noun. Disbursements and expenditures. 2. Loss and gain. செலவுகொடுக்க, inf. To give out stores for consumption. 2. To bear, or pay expenses. 3. [loc.] To give leave, விடைதர. செலவாக--செலவாய்ப்போக, inf. To be spent, exhausted, &c.--as செலவ ழிய, 1. செலவுபெற, inf. [loc.] To take leave. செலவுவாங்க, inf. To buy curry stuffs, &c., for consumption. 2. [loc.] To take leave, to get leave, விடைபெற. செலவாளி--செலவுக்காரன், s. An extravagant man, மிதமிஞ்சிச்செலவுபண்ணு கிறவன். செலவிட--செலவுபண்ண, inf. To expend. 2. To sell off, dispose of, give out--as செலவழிக்க. 3. To give out stores, money, &c., for expenditure. செலவுகிற்றாயம், s. Provisions, &c., as செலவு, 3. (c.) செலவுசொல்ல, inf. To account for sum received by enumerating the expenses. 2. To give directions for the expenditure of a sum. செலவுநடக்க, inf. To be expended, be incurred, as expenditure. (Rare.) செலவையொடுக்க, inf. To curtail expenses. See ஒடுக்கு, v. செலவெடுக்க, inf. [prov.]. To take out provisions, &c., for one day or for some days from a store. செலவோட, inf. [loc.] To run deep, as an ulcer. Compare சிலையோடல். கைச்செலவு. Expense from one's own pocket. சாச்செலவு. Funeral expenses. வீட்டுச்செலவு. House expenses. பணச்செலவு. Expense of money. கலியாணச்செலவு. Wedding expenses. தருமச்செலவு. Expenditure for charitable purposes. வழிச்செலவு. Travelling expenses for provisions. 2 Stores, supplies, or money for a journey. அன்றன்றைச்செலவு--அன்றாடசெலவு. Daily expenses. சில்லறைச்செலவு. Sunday expenses. நாட்செலவு. Daily expenses. 2. (p.) Lapse of days, time, &c. பொருட்செலவு. Expenditure of property. வீண்செலவு. Useless expenses. வரவுசெலவு. Income and expenditure, receipts and disbursements. 2. Debt and credit, in accounts. இதெல்லாம்அவனுக்கொருவரவுசெலவா. Does he care about the receipts and expenditures? சொற்செலவு. The expense of a word, speaking for one, &c, ஒருவருக்காகப் பேசுதல். 8)

coruku (p. 211) கிறேன், சொருகினேன், வேன், சொருக, v. a. (also செருகு.) To stick in, put in, insert, tuck in, side in a thing, நுழைக்க. 2. To fix the eyes as in fainting, or in death, கண்ணைச்சொருக. (c.) பிள்ளையைக்கொண்டுபோய்ச்சொருக. to displace the f&oe;tus in the womb by a paroxysm of coughing. பஞ்சகச்சஞ்சொருக, inf. To tuck up the fold of a cloth in five different ways, as a brahman. (Rare.) மடியிலேசொருக, inf. To tuck a thing into the waist-cloth. வைக்கோல்சொருக, inf. To repair thatch, to tuck in straw. உறையில்வாள்சொருக, inf. To put a sword into its scabbard. கண்சொருகல், v. noun. The involuntary closing of the eyes through sleep, &c. சொருகுகொண்டை, s. Women's hair twisted round and tucked in. (c.) சொருகுதலைப்பு--சொருகுமுன்றானை, s. An end of a garment tucked in. சொருகுதோவத்தி, s. A cloth passing twice round waist, and tucked in. சொருகிக்கொள்ள, inf. To insert in the pocket, bosom, or hair. 2. To be inserted, tucked in, slipped in. 3. To be stuck on, as a fruit on a thorn. 4. (fig.) To entangle one's self, to be inveigled; to become connected with inadvertently--as with some criminal matter, marriage in a low family, &c. வயிற்றைச்சொருகிக்கொண்டிருக்கிறது....It pinches my belly--as hunger; it pains my bowels--as a disease. சொருகிவைக்க, inf. To stick any thing in a roof, &c. 21)

mṭi (p. 340) s. The lap of a person, the belly or bosom, வயிறு. 2. Cloth, garment, வஸ்திரம். 3. A piece of cloth of twenty-four cubits, being either four அங்கவஸ்திரம், of six cubits, or two தோவத்தி, of twelve cubits each. 4. A kind of cloth made of the fibre of trees, worn after ablution, as பொத்தித்தோவத்தி. 5. A fold in the cloth wrapped round the waist, answering for a pocket, மடிந்தது. 6. The udder of an animal; or [according to R.] roundness of the female breast. 7. Ruin, loss, detriment, damage, கேடு. 8. Sloth, idleness, indolence, சோம்பல். 9. [in some connections.] A time, turn, that which is double, தரம். 1. Disease, ailments, நோய். 11. Lie, falsehood, பொய். 12. Nipple, teat, pap, dug, முலைமேற்றிரள். 13. The screw-pine, Cardeira. See தாழை. (சது.) 14. A kind of net, ஓர்விதவலை. 15. (Tel.) Purity. களிமடிமானிகாமிகள்வன். The drunkard, the lazy, the haughty, the lustful, the thief. (நன்.) மடியிற்கனமிருந்தால்வழியிலேபயம். If there be a heavy girdle [from money], there will be fear in the way. கரைமடி, s. A shore-net. தட்டுமடி, s. A deep sea-net. மடிகசக்க--மடிபிசைய, inf. To rub the udder of a cow to fit it for milking. மடிகழுவ, inf. To mollify and wash the udder of a cow after calving. மடிகோல, inf. To make a large lap or fold for the reception of any thing to be given, showing greediness. மடிசுரக்க, inf. To form, as milk in the udder. மடிச்சீலை--மடிப்பை, s. A purse kept in the girdle. மடிபிடி, v. noun. Fisticuffs, scuffle, seizure of one by the waist-cloth. 2. Difficulties and quarrels between persons, சண்டை. மடிபிடிக்க, inf. To seize one by the waist-cloth. 2. To dispute, recriminate. மடிபிடிவழக்கு, s. Mutual complaint, application of two parties at once for redress, &c. மடிப்பிச்சை, s. Alms received in the cloth. 2. Begging very humbly. தெய்வமே இந்தப்பிள்ளையை மடிப்பிச்சையாய்த்தர வேணும். O God! please to give the child [to us] as alms. மடிப்பெட்டி, s. [prov.] A betel-pouch carried in the waist-fold. மடிமாங்காய்போடுதல், v. noun. Charging one falsely, பொய்யாய்க்குற்றஞ்சாற்றல். 2. [prov.] Giving bribes, பரிதானங்கொடுத்தல். மடியிறக்குதல்--மடிவிடுதல், v. noun. Distending of the udder, before calving. மடியிலேகடட, inf. To fasten up in the waist-cloth. 2. To pocket by little and little, dishonestly. மடியிலேபிள்ளையைவைக்க, inf. To take a child in arms. மடியிற்பணம், s. [also மடிப்பணம்.] Money in pocket. மடியேற்குதல்--மடியேந்துதல், v. noun. Receiving alms in one's cloth--as a woman. மடியின்மை--மடிவின்மை, neg. Alacrity, activity, சந்துஷ்டி; [ex இன்மை.] 3)

muṭi (p. 356) கிறேன், ந்தேன், வேன், ய, v. a. To tie, or make a knot, முடிச்சுமுடிய. 2. v. n. To end, terminate, be finished, or completed, முற்ற. 3. To die, சாக. 4. To be possible, capable, கூட. நான்சாப்பிட்டுமுடிந்தது. I have done eating. ஆராதனைமுடிந்தது. The service was over. (Chris. usage.) அதுஉன்னாலேமுடியுமா. Can it be accomplished by you? நான்வரமுடியாது. I cannot come. வேலைஎப்போதுமுடியும். When will the work be finished? அவன்காரியமுடிந்தது. His case is settled, [fig.] he is dead. அதுமுடியாது. It won't do. 2. It is impossible. அதைமுடியப்பார். See how it ends. ஆராய்ந்துமுடியாதகாரியம். It is an unfathomable mystery. அதைமுடிந்துவை. Tie it up in a cloth. நீர்காலால்முடிந்ததை நான்கையாலுமவிழ்க்கமாட்டே ன். The knot tied by your feet, I cannot untie with my hand; see அவிழ், v. முடிந்ததுமுடித்தல், v. noun. The recapitulation of an author, briefly re-stating the points discussed. See உத்தி. முடிந்ததுமுற்றும். Finis, end. (in books.) முடிந்துபோக, inf. To end, to be completed. முடிந்துபோட, inf. To tie up [money &c.] in a cloth. முடிய, inf. [as adv.] Unto the end, finally. See முற்றமுடிய. முடியல், s. All, the whole, எல்லாம். (சது.) முடியாமை, neg. v. noun. Endlessness, முற்றாமை. 2. Impossibility, incapability, கூடாமை. முடிச்சு, v. noun. A knot, a tie; something tied in a bundle. கொடுமுடிச்சு--படுமுடிச்சு, s. A hard intricate knot. See கொடுமை. முடிச்சுமுடிச்சாயிருக்கிறது. It is full of knots. முடிச்சுப்போனது மல்லாமல் இளிச்சவாய்ப்பட்ட முங்கூடக்கிடைத்தது. He has lost his money, and is left to grin. முடிச்சவிழ--முடிச்சுக்குலைய, inf. To become loose, or untied, as a knot, or as hair hanging behind and knotted. முடிச்சவிழ்க்க, inf. To untie a knot. முடிச்சவிழ்க்கி--முடிச்சுமாறி, appel. n. A pick-pocket. திருட்டுப்பையன்கலியாணத்தில்முடிச்சவிழ்க்கிபெ ரியதனம்பண்ணல். In the marriage of a thief, the pick-pocket is the conductor. முடிப்பு, v. noun. A tie, as முடிச்சு. 2. Money wrapt up in a cloth. See கிழி. 3. (p.) End, conclusion, result, completion, &c., as முடிவு. முடிப்புச்செலுத்த, inf. To pay money on a debt, பணங்கட்ட. முடிப்புச்சொல்ல, inf. To conclude a discourse. 2. As முடிவுசொல்ல. முடிப்புரி, s. [improp. முடிப்பிரி.] A receiver of rents, taxes, &c., a shroff, ச ராப்புக்காரன். முடிவு, v. noun. [in gram. முடிபு.] End, termination, close, completion, issue, result, expiration, conclusion, கடை. (சது.) 2. Death, destruction, மரணம். முடிவென்னசொல்லுகிறீர். What do you say of the result? முடிவறிய, inf. To know the result, or end, of a matter, as துறைபோக. முடிவிடம், s. The end, or termination, of a subject or sentence. முடிவிடங்கூறல், v. noun. Giving notice where a point in a discussion terminates. See உத்தி. முடிவிலேபார்க்க, inf. To view abstractly, to consider generically; not to take into consideration individual or particular instances, or determine from immediate causes, but to look to the prime cause, முடிவாய்யோசிக்க. பாரதிதனிலுள்ள செயலெலாமுடிவிலே பார்க்கினி ன்செயலல்லவோ. Are not thine acts in this world, from an abstract, and generalized view of things? (தாயுமான.) முடிவில்லாமை, neg. v. noun. Eternity, that which hath no end. முடிவுசொல்ல, inf. To decide, or pass sentence. முடிவுரை, s. The conclusion of a work, or discourse; the peroration, as distinguished from முகவுரை, the introduction. 110)

muṉ (p. 360) [adj. and adv.] Before, antecedent, previous, முதலான. 2. Beyond, next, future, இனிமேலான. 3. In presence of, in front --oppos. to பின். 4. First in importance, chief, special, முதன்மை. 5. Side, பக்கம். 6. Antiquity, பழமை. 7. The seventh case or local ablative , ஏழனுருபு. 8. Over.--Note. Before the hard letters ன் is sometimes changed to ற் It is declined, as முன்னுக்கு, முன்னாலே, &c. முன்வருங்காரியம். The thing which shall be. கற்றார்முற்றோன்றாகழிவிரக்கம். The learned do not grieve for the past. --Note. Here முன் is the seventh case. வெய்யோன்வெயின்முன்னெரிதீபம்போல. Like a lamp burning in the beams of the bright rayed sun. (p.) முற்காலம், s. Former time; old time. முற்காலத்திலிருந்தமகாத்துமாக்கள். The illustrious of former days. முற்குளம், s. The twentieth lunar mansion. See பூராடம். (சது.) முற்குறிப்பு, s. Prefiguration, prototype. முற்கூரை--முன்கூரை, s. Front-slope of a roof. முற்கூறு, s. Former part, the beginning. முற்கொழுங்கோல், s. The twenty-fifth lunar mansion, பூரட்டாதி. (சது.) முற்கோபம்--முன்கோபம், s. Sudden anger from a slight cause. See கோபம். முற்கோபி--முற்கோபக்காரன்--முன் கோபி, s An irascible person, one who is easily provoked. முற்சனி, s. The tenth lunar mansion, மகநாள். (சது.) முற்பகல், s. The former birth. 2. The preceding day. 3. Former time. 4. The forenoon. முற்பக்கம்--முன்பக்கம், s. The front part. முற்பட, inf. To precede, go before. 2. To come in front, to meet. முற்பவம், s. The former or first birth. 2. Evils done in a former birth. முற்பழி, s. Sin committed in a former birth. முற்பாதி, s. The first half of any thing. முற்பிறப்பு--முன்பிறப்பு, s. The former birth. முன்கட்டு, s. The hands pinioned before. 2. The front rooms or buildings in a house. 3. As கைகட்டு, 2. முன்குடுமி, s. Men's hair-lock tied in front. முன்கை, s. [com. முன்னங்கை.] The arm below the elbow. See நீளு. முன்கைவளை, s. A bracelet worn by females. முன்கொம்பு, s. The pole attached to the front of a palanquin. முன்சந்து, s. The forepart of the hump of a beast. See சந்து. முன்சொல், s. Old sayings. (p.) முன்தட்டு, s. Front beams across the head of a dhoney. முன்தண்டு-முற்படை, s. The van of an army. முன்பனி--முற்பணி, s. The season of evening dew, December and January. See பருவகாலம். முன்பன், s. He who is the first, the chief, முதல்வன்; [ex முன்பு.] (p.) முன்பிறந்தாள், appel. n. The elder sister, அக்காள், (சது.) முன்பின், adv. Before and behind, as usual. எனக்குமுன்பின்ஆளில்லை. I have no one to help me. முன்பின்செய்கிறபடிசெய். Do as usual. முன்பின்விசாரிக்கிறது. Deliberating with one's self about a thing. முன்பு, s. Antiquity, பழமை. 2. Greatness, பெருமை. 3. Strength, வலி. 4. Before, in presence of, முன். (சது.) முன்புருவம், s. [in anat.] Anterior bicipetal ridge. முன்போக, முன்னுக்குப்போக, inf. To go before, to advance. முன்போல--முன்போலே--முன்னைய ப்போலே, As formerly. முன்மடி, s. A tuck or fold in the cloth for a pocket. முன்மறம், s. Precipitate anger, as முற்கோபம். (p.) முன்மறக்க, inf. [improp. for மும்மரிக் க.] To grow vehement or passionate, உக்கிரங்கொள்ள. (R.) முன்மறத்தினாற்பேசுகிறான். He speaks with vehement anger. முன்மாதிரி, s. Precedent, example. முன்முகப்பு, s. The front or fore-part. See முகப்பு. முன்முடுகுவெண்பா, s. A வெண்பா, having a quick measure in the first two feet. See முடுகு. முன்மொழி, s. An antecedent. 2. An old saying, மூதுரை. முன்மொழிந்துகோடல், v. noun. An author's adopting and amplifying what has been stated by other writers. See உத்தி. முன்வளம், s. [prov.] The front, forepart. 2. As அணியம். முன்வாய், s. The lips, உதடு. 2. The opposite side to that whence the wind blows--in winnowing corn, சுளகின்தூற்று வாய். முன்வாய்ப்பல், s. [com. முன்னம்பல்.] Foreteeth, cutters, incisors. முன்றளை, s. Fastening for a beast's fore-leg; [ex தளை.] முன்றாதை, s. A grand-father, பாட் டன்; [ex தாதை.] (சது.) முன்றானை, s. [improp. முந்தாணி.] The skirt of a person's cloth; [ex தானை.] அடிமுன்றானை. The border of a woman's cloth worn inside. மேல்முன்றானை. The edge of it worn upon her shoulders. முன்றானைபோட--முன்றானைவிரிக்க, inf. To spread the skirts, lay open the skirts, as the wife to her husband. முன்றில், s. [com. முற்றம்.] The front yard, or court yard; [ex இல்.] (p.) முன்றூதன், s. A fore-runner; [ex தூ தன்.] (Colloq.) முன்றோன்றல், s. An elder brother, தமையன்; [ex தோன்றல்.] (சது.) முன்னங்கால், s. The fore-feet of a quadruped. 2. The skin or fore-part of the leg. முன்னங்கை, s. The elbow, as முன்கை. முன்னடந்தகாரியம், s. An act of former times. முன்னடி, s. The first part; an entrancehall in a house; [ex அடி.] அதுமுன்னடியிலேயிருக்கிறது. It is at the entrance, not very far. முன்னடியார், s. [pl.] Ancestors. முன்னடியான், s. An image or statue in front of a fane, by which its tutelar god, or goddess, may be known. சுவாமிவரங்கொடுத்தாலும்முன்னடியான்வரங்கொ டான். Though the king may be liberal, the proter will not be [prov.] முன்னடைப்பன், appel. n. An obstruction which prevents chewing the cud. முன்னடையாளம், s. A prognostic, a typical prefiguration--(R.) அடையாளம். முன்னணி, s. The van of an army. முன்னணியிலேவந்தான். He came in the van of the army. முன்னணை, s. Crib, மாட்டுத்தொட்டி. 2. A first-born child, முதற்பிள்ளை. See பின்னணை. முன்னதாக, Before, as முன்னமே. முன்னந்தம், s. The front-view. முன்னந்தொடை, s. A fore-shoulder, or quarter of mutton, &c. See தொடை. 2.The front of the thigh. முன்னமே, adv. Before, afore-time. as முன்னே. நான்முன்னமேவந்திருக்கிறேன்......I came some time ago. ஏன்முன்னமேசொல்லவில்லை. Why did you not say [this] before? முன்னம், s. Before. 2. The fore-part --as முன்னங்கால். 3. Sign, mark, குறிப்பு. முன்னர். Before, முன். 2. s. The beginning, துவக்கம். 3. A place, இடம். (p.) முன்னர்விலக்கு, s. A rhetorical or poetical figure. See அலங்காரம். முன்னவள், s. An elder sister, அக் காள். (p.) முன்னவன், s. An epithet of Deity, applied variously, கடவுள். 2. An elder brother, தமையன். 3. The first, முதலானவன். முன்னவனே முன்னின்றால்முடியாதபொருளுள தோ. Will there be any thing which we cannot perform, God being with us? முன்னவையகத்திணை, s. The rule for prognostication. See அகத்திணை. (p.) முன்னற--முன்னுற, inf. [as adv.] Previously, before-hand, already. முன்னறச்சொல்லியிருக்கிறேன். I have told [him.] beforehand. முன்னாக, inf. To precede, முந்த. [used adverbially.] முன்னாகவைத்தல், v. noun. Placing before; setting before the public. முன்னாடி, As முன்னற. (Colloq.) முன்னாலே, s. Formerly, before. முன்னாள், s. Yesterday, former days; the former birth; [ex நாள்.] 2. As முன் பிறந்தாள். முன்னாளையமனிதன். An ancient man. முன்னாளையிற்பேச்சு. s. Old saying. 2. A talk of yesterday. (R.)

vṭṭuvm (p. 375) s. A kind of purse or bag for betel, areca-nut and lime, for chewing. வட்டுவப்பை, s. A separate pocket in a purse, கள்ளப்பை. 2. A purse of triangular form containing several pockets for medicine, as மருந்துப்பை. 38)