pocungku (p. 336) கிறது, பொசுங்கினது, ம், பொசுங்க, v. n. To be singed, toasted, கருக. 2. To be scorched slightly, as grain, தீய. 3. To burn, consume, as hair or paper, மயிர்முதலியனதீய. 4. To be united, to agree together, பொருந்த. 5. [fig.] To be reduced in circumstances, சீர்குன்ற. (c.) இருவருக்கும்பொசுங்காது. There is no agreement between the two. பொசுங்கல், v. noun. Any thing singed, scorched, &c., கருகினது. 2. One who speaks or acts, with hesitation--as பொ சுங்கலாள். 80)