ayaṉ (p. 22) s. Brahma, பிரமன். 2. The son of Raghu, and father of Dasharatha, தசரதன்றந்தை. Wils. p. 12. AJA. 3. Argha, god of the Samanar, அருகன். (p.) அயனாள், s. The fourth lunar mansion, உரோகணிநாள். 2. The age of Brahma, பிரமன்வாழ்நாள். அயனூருவிலுதித்தோர், s. Those who proceeded from the thigh of Brahma, the agricultural and mercantile tribes, வைசியர். அயன்பதத்திலுதித்தோர், s. Those who sprang from the feet of Brahma-Sudras, the sevile tribe, சூத்திரர். அயன்மனைவி, s. Saraswati, the wife of Brahma, சரச்சுவதி. அயன்முகத்துதித்தோர், s. Those who came from the face of Brahma-Brahmans, பிராமணர். அயன்றோளுதித்தோர், s. Those who came from Brahma's shoulders-the military tribe, க்ஷத்திரியர். 14)

āṭu (p. 38) கிறேன், ஆடினேன், வேன், ஆட, v. n. To move, wave, shake, vibrate, swing, அசைய. 2. To dance, play, sport. gesticulate, to act a part in play, கூத்தாட. 3. (p.) To wash, bathe, play in water, குளிக்க. 4. To war, fight, join in battle, பொர. 5. To copulate, புணர. 6. [in combination.] To do, to act, செய்ய. 7. To speak, சொல்ல. பணத்துக்காடுகிறான். He is urgently soliciting money. ஆடவை, s. Place of dancing, நிருத்தசபை. ஆடி, s. A dancer. ஆடித்திரிய, inf. To make much ado about a thing. 2. to go around or be too much in company. ஆடுகால், s. The supporters of a lever for a well-sweep. ஆடுதொடை, s. The inner fleshy part of the thigh. ஆடுமாலை, s. [prov.] A gay, lively, laughing girl, young woman. ஆடல், v. noun. Moving, shaking, rocking, &c. 2. Fighting, battle, war. 3. Being powerful. 4. Victory. 5. Playing. 6. Coition. 7. Dancing. 8. Washing, bathing. 9. Boasting, friendly word or conversation. 1. Saying. ஆடல்பாடல், s. Singing and dancing. ஆடற்றரு, s. A dancing song used in comedies. ஆட்டம், v. noun. Motion, vibration, agitation, vacillation, rocking, swinging, rolling or pitching (at sea, &c.), அசைவு. 2. Dance, play, game, prank, an act of play, a turn-about, a turn, once playing the game, விளையாட்டு. 3. Likeness, the assumption of a character, profession, conduct, shape in imitation, தன்மை. 4. Moving about, energy, vigor, action, முயற்சி. (c.) அங்கேபோக ஆட்டமாடுகிறான். He insists on going there, (contrary to advice.) இந்த ஆட்டத்துக்கெல்லாமவனசையான். He will not be moved by this agitation. அவன் ஆட்டந்தீர்ந்தது. He power, bustle, agitation, harassing, &c. has come to an end. அவனிரண்டாட்டம் விளையாடினான் ஓராட்டந் தோற்றுப்போனான். He played two games and lost one of them. ஆட்டமடித்தல், v. noun. A play among children in which the புள்ளு, or small stick, being swung round so as to fly t a distance, is struck by the கிட்டி, or larger stick. ஆட்டமெடுக்க, inf. To enter on a rash or odd enterprise, to beat another in the above play. 10)

uṉ (p. 69) --உன்னு, உன்னுகிறேன், உன் னினேன், உன்னுவேன், உன்ன, v. a. To think, consider, exercise volition, to be anxious, நினைக்க. 2. To exert force--as in rising, leaping, &c., விரைந்தெழும்ப. 3. To pull, இழுக்க. 4. [prov.] To propel a swing by the joint effort of two persons stationed on opposite sides, உந்த. குதிரையுன்னிப்பாய்ந்தது. The horse sprang and leaped. பேசவுன்னுகிறான். He is just on the point of speaking (his mouth open, the words on his tongue, &c.). ஊ, s. One of the long vowels, நெட்டுயிரெழுத்திலொன்று. 2. A termination of the gerund in poetry, வினையெச்சவிகுதி-as உண்ணூ. 3. Flesh, meat, தசை. (p.) 4. (c.) An exclamation--as of pain, ஓரொ லிக்குறிப்பு.

eṉ (p. 75) கிறேன், றேன், பேன், என்ன, v. a. To say, name, pronounce, express, do, indicate, either by words or signs, expressed, or implied, என்றுசொல்ல. This is the common form for quotation, in which sense it generally occurs in all its various uses. In the infinitive and other parts it is commonly found with one ன் only. என்கு. I say. என்கும். We say. என்ப--என்பர்--என்மர்--என்மனார்--என்றிசினோ ர். They say, they may say, some say, &c. அப்படியென்கிறான். So he says. 2. He does so (the speaker making the sign or sound intended). இல்லையென்கிறேன். I say no-implying impatience, displeasure, emphasis, &c. பணமில்லையென்கிறான். He says he has no money. போவென்கிறேன். I tell you to go, lit. I say go, and implying I have said so before. அவனைப்போவென்னப்போகிறான். When I say go, he goes. காமதேனுவென்கிறபசு. The cow (of the supernals) called Kamadhanu. நானென்னுமெண்ணம். Self conceit, consequence. என்பவன், appel. n. He who says so. 2. He who is called so. பெரியானென்பவன். Perian, or he who is called Perian. ஆவென்ன, inf. To open the mouth, lit. to say ஆ. ஈயென்ன, inf. To show the teeth, lit. to say ஈ. என்பிக்க, inf. To cause another to say, to prove, சொல்லுவிக்க. அதையவன்வாயினாலேயுமக்கென்பிப்பேன். I will prove it to you from his mouth. என்று. The gerund of the verb என், used instead of என the infinitive (which is the poetic usage in this connexion), it serves to end a quotation and to connect it with the following part of the sentence, in which case it often corresponds to the conjunction that, வினையெச்சம். அவனையடித்தேனென்றுசொன்னான். He said that he struck him, lit. he said, I struck him. Note 1st. In connexion with appropriate verbs, என்று, and என often mean to expect, to think, imagine, to suppose, to pretend, to desire, எண்ணுதல் or some such verb being implied; பணந் தெய்வமென்றுநடக்கிறான், he makes money his god; அதுபுகையென்றிருந்தேன், I thought it was smoke, I took it for smoke; அவர்வருவாரென்றிருக்கிறேன், I expect him to come; அவன்சொன்னானென்றுவந்தாயா, have you came because he told you?--Note 2d. According to நன்னூல், என்று and என are இடைச்சொல் or particles, with several specific uses, the other parts of the verb are or may be included. 1. With பெயர் or names; அழுக்காறெனவொரு பாவி, the sinner called envy. (குறள்.) 2. With குறிப்பு or symbolic forms; சிக்கென வூன்றியவேர், the root which has taken firm hold; திடீரெனவந்தான், he came suddenly. 3. With இசை or (imitative) sounds; ஒல்லெனவொலித்தது, it sounded ஒல்; அடுக் கு or repititive symbolic terms are included in this class; படபடென்றுநடுங்கி னான், he trembled (shook, shivered, &c.) greatly; சுஃஃறென்னுந்தண்டோட்டுப்பெண் ணை, the palmyras whose green leaves rustled (emitted the sound of சுஃஃறு). 4. With எண் enumeration, in which they are equivalent to the copulative conjunction; சாத்தனெனக்கொற்றனெனப்பூதனெ னமூவரும்வந்தார், Sattan, Kottan and Bhuta came; தேனென்றுபாலென்றுவமையில்லாமொழி, words unequalled (in sweetness) by honey or milk. 5. With பண்பு or symbolic terms expressive of quality and intensity; சிவேரெனச்சிவந்தது, it reddened to a crimson; வெள்ளெனவா, come in the grey of the morning; வெள்ளெனவி ளர்த்தது, it became very white.--Note 3d. என்று and என also serve to express similitude, like, as, &c.; புலியெனப்பாய்ந் தான், he sprang like a tiger; காந்தளெனக் கைநீட்டி, extending her காந்தள்-like hand. --Note 4th. என and என்று are also used to express pre-eminence, &c.; இன்னதென் றில்லை, it is no matter which; ஆரென்றுநி னைத்தாய், who do you suppose I am? I am not to be treated thus, &c., உயிரென் றுபார்க்கவில்லை, he does not (or did not) regard even life; அவனுக்கின்னாரென்றில்லை, it is no matter to him who; குருவென் றுபேணுகின்றிலன், he does not respect even the guru; எவ்வளவென்றில்லை, it is no matter how much. 2. How much soever, how little soever. 3. It is illimitable, undefined, the quantity is unknown; வாய்வயிறென்றுபார்க்கிறதில்லை, he does not give himself time to eat.--Note 5th. என and என்று are also used with reiterative symbolic terms; மடம்டென்றொலித்த து, it sounded மட, மட; அடியடியென்றடித் தான், he beat him soundly; தலைதலையென்ற டித்துக்கொண்டான், he beat his head greatly through rage, grief, despair, &c.; lit. saying, 'Head, head;' வாய்வாயென்றடிக்க, to beat one's mouth greatly--in sorrow, despair, &c.; எறியெறியென்றெறிந்தான், he threw many times; lit. he threw, saying, 'Throw, throw.'--Note 6th. என and என்று, with a dative imply, designed or appointed for, sacred or devoted to, for the sake of, &c.; சுவாமிக்கென்றுநேர்ந் தது, it is vowed (devoted) to God; தன்பிள்ளைக்கென்றுவைத்துக்கொண்டான், he kept it for his child; எனக்கென்றெடுக்கமாட் டேன், I will not take it for myself-Note 7th. The subjunctive என்றால் joined to verbs or used when verbs are implied forms the subjunctive of those verbs.--Note 8th. The subjunctive என் னில், poetically, என்னின், if, is contracted into எனில் and எனின், and in classical usage to எல் and என்: உம் joined to those forms makes them though; they are added to other verbs or to nouns; ஓரடி யென்கிலும்நட, walk, if it be but one step. 40)

kattari (p. 92) s. A pair of scissors, shears, snuffers, &c., கத்தரிக்கோல். Wils. p. 196. KARTARI. 2. The brinjal, egg-plant, வழு துணை, Solanum melongena. 3. A species of snake, ஓர்பாம்பு. 4. The hot period from the twenty-third of சித்திரை, to the seventh of வைகாசி, அக்கினிநட்சத்திரம். This they call முன் னேழுபின்னேழுகத்தரி. There are some particular ceremonies performed at this season, during which the brahmans are allowed to indulge themselves in potions of sherbet. கத்தரிக்காய், s. Brinjal fruit, வழு துணங்காய். கத்தரிக்காயிலேகாலுங்கையும்முளைத்தாற்போலே. As the feet and hands sprang up in a brinjal; i. e. dwarfish. கத்தரிப்புழு, s. A small worm or insect in brinjals, ஓர்புழு. முட்டைக்கத்தரி, s. One of the species. கொத்துக்கத்தரி--நித்தக்கத்தரி, s. a plant, Solanum stramonifolium. நீலக்கத்தரி, s. A blue species of brinjal. காரற்கத்தரி, s. A plant, Solanum insanum, L. 6)

kāḷam (p. 106) s. Blackness, darkness. 2. Poison, venom, விடம். 3. A trumpet, சிறுசின் னம். 4. Cloud, மேகம். Wils. p. 216. KALA. 5. [in astrological meteorology.] One of the nine classes of clouds; also its indication, நவமேகங்களிலொன்று. காளகண்டன், s. Siva, whose neck is of an azure colour, சிவன். Wils. p. 216. KALAKANDA. காளகந்தரி, s. Parvati, பார்வதி. காளகூடம்--காளகூடவிடம் s. Poison, venom--commonly spoken of the poison that sprang from the sea of milk, which Siva swallowed for the preservation of the davas, நஞ்சு. Wils. p. 216. KALAKUDA. காளமூதுகிறவன்--காளம்பிடிக்கிறவன், s. A trumpeter. 11)

kūttu (p. 134) s. (from Sans. Goorda, play, Wils. p. 239.) Dance, dancing; action, performance; ball, நடனம். 2. Dramatic play, comedy, நாடகம். 3. Dance or sport of the deity--as the creation, preservation, and destruction of the universe are considered by Hindu philosophers, திருக் கூத்து. 4. Expression or exhibition of the feelings of the soul in its conscious states, as manifested in the actions and organic functions of the body, according to Hindu psychologists, ஆத்துமசேட்டை. 5. Frolicking, leaping and frisking about, like young boys and girls, விளையாட்டு. 6. Display, pomp, parade, &c.--as viewed by ascetics, பிரபஞ்சநடிப்பு. 7. A strange event or phenomenon, நூதனசெய்கை. 8. Presumption, assumption, vanity--as of young persons--one new in office, &c., spoken in contempt, கோலாகலம். 9. A droll or ludicrous action or performance--as a pantomime, &c., பரிகாசக்கூத்து. 1. (fig. little used.) The instigating or moving cause of an action, தூண்டுகாரணம். கூத்துக்குமீசைசிரைக்கவா. Why shave off the mustaches for mere play; i. e. why do a thing without an object? ஏதேனுங்கூத்துநடக்கும். [prov.] Some disastrous event will happen--said after a bad omen. நாலுநாட்கூத்து. A four day's dance-spoken of worldly prosperity, elevation to office, &c. கூத்தன், s. Dancer, actor, performer, comedian, &c., நாடகன். 2. Soul, life, spirit--as the directing cause of the various corporeal functions and actions, உயிர், ஆத்துமா. (நாலடி.) 3. The deity--as the operating cause in the universe, கட வுள். (p.) கூத்தாட, inf. To dance or play, to exhibit pranks, to take a part in play, நடனஞ்செய்ய. 2. To persist in an improper request, &c., சோலிபண்ண. 3. To be elated by promotion, wealth, &c.; to assume too much, &c., பெருமைகாட்ட. 4. (little used.) To act merely for form's sake, in religion, civilities, mourning, &c., ஒப்புக்குச்செய்ய. கூத்தாடி, s. (fem. கூத்தாடிச்சி.) A dancer, player, an actor, a comedian, நடன். 2. A pole-dancer, கழைக்கூத்தன். கூத்தாட்டு--கூத்தாட்டம், v. noun. Dancing, acting, playing, &c., நடிப்பு. கூத்தாட்டுச்சிலம்பம் படைவெட்டுக்குதவாது. The fencing of the actor will not do in battle. கூத்தி--கூத்திச்சி, s. A female actor or dancer; a dancing girl, நாடகப்பெண். 2. A courtezan, a strumpet, a prostitute, வேசி. 3. A concubine, கூத்தியார். கூத்துக்களரி, s. The area or hall for play; a ball room; a theatre; a circus, &c., நடனசாலை. கூத்துக்காரன், s. (fem. கூத்துக்காரி.) An actor, a dancer, கூத்தாடுவோன். 2. A dancing master, கூத்தாட்டுவோன். 3. A buffoon; a ludicrous, comical person; a mimie, விகடக்காரன். கூத்துப்பயிலிடம், s. A dancing school; a place where dancing is practised. கூத்துப்பாட்டு, s. Dancing tunes, and songs. கூத்துவகை--கூத்தின்விகற்பம், s. The two divisions of dancing, commonly by woman. 1. தேசிகம், modes of dancing in different countries. 2. மார்க்கம், modes of dancing--as laid down in the shastras. கூத்துப்பண்ண, inf. To make fun, sport, &c. 2. To do a droll, funny, action. 3. To confound; to derange. கூத்துவிட, inf. To introduce the actors in a play. 2. [prov.] To say something odd, or droll; to do a funny, humorous thing, pleasing to a company. கூத்துவைக்க, inf. To give a dance, or ball--modern. 7)

cakaraṉ (p. 153) s. A celebrated sovereign of Oude, one of the seven liberal kings of the first order, முதலேழுவள்ளலிலொருவன். W. p. 879. SAGARA. சகரர், s. The sixty thousand sons of Sagara, (சகரன்) by his wife Sumati. It is said that they dug into the earth to search for a horse that had escaped from them, when the water sprang up from the abyss and formed the ocean. whence the name சாகரம், for ocean. (நைட.) 29)

campam (p. 164) s. The thunderbolt, as the weapon of Indra, வச்சிராயுதம். W. p. 831. SAMBA. 2. [com ஜம்பம்.] Ostentation, prank, frolic, merriment, இடம்பம்; [ex Sa. Jhampa, jumping.] 3. (சது.) Solid timber, the hard or solid part of a tree, மரவயிரம். அவன் அதிகஜம்பக்காரன். He is very ostentatious. 12) *

cilmpm (p. 186) s. Fencing, sword-playing, படைக்கலம்பயில்கை. 2. (fig.) Tricks, stratagem, தந்திரோபாயம். 3. Menace, threat, hector, பயப்படுத்துகை. See சிரமம். (c.) சிலம்பங்கட்ட, inf. To brandish sticks, in vaunting or sport. சிலம்பமடிக்க, inf. To fence, to play with sword. 2. (fig.) To play tricks. சிலம்பக்காரர், s. Fencers, gladiators. 2. Fencing masters, வஸ்தாதுகள். சிலம்பக்கூடம், s. Fencing school. சிலம்பக்கூத்தாடி, s. One who fences in sport. சிலம்பங்காட்ட, inf. To menace, threat, vaunt, அச்சுறுத்த. சிலம்பமாட, inf. [prov.] To fence, brandish, parry. சிலம்பம்பண்ண, inf. To fence, to ward off, parry, prandish. 2. To make the motions of a boxer, or warrior; to brandish sticks. சிலம்பம்பழக, inf. To learn to fence. சிலம்பம்பழக்க, inf. To teach fencing. சிலம்பவரிசை, s. The rule of fencing. கூத்தாட்டுச்சிலம்பம், s. See under கூத்து. 25)

cēṭṭai (p. 207) --சேஷ்டை, s. Coming into existence, or operation; production, evolution, appearance, or modification in nature, இயக்கம். 2. Moving, motion, gesture, gesticulation, அசைகை. 3. Action, operation, doing, performance, செய்கை, W. p. 331. CHE'SHTA. 4. (c.) Useless, o idle habits--as carrying the head on one side, shaking the leg, &c., making faces. grimace, அங்கச்சேட்டை. 5. Unpleasant, disagreeable or indecent actions, habits, gestures, liberties taken, &c., கோரணி. 6. Trouble, annoyance, தொந்தரவு. 7. Caprice, whim, fancy, freak, மனச்சேட்டை. 8. Fanciful trick, prank, antic, gambol, குதி ப்பு. 9. (p.) Elder sister, அக்காள். 1. The goddess of misfortune, மூதேவி. 11. A matron, a lady, a woman of distinction, பெரு மையிற்சிறந்தவள். 12. The sixteenth lunar asterism, விசாகநாள். 13. The eighteenth lunar asterism, கேட்டைநாள். 14. (R.) A winnowing fan, முறம். சேஷ்டாதேவி, s. The goddess மூதேவி. சேஷ்டைகல்லி, s. Different gesticulation of young children, as in fondling. (Rare.) Compare சஷ்டகல்லி. குரங்குச்சேட்டை, s. Mimicry. See குரங்கு. கைச்சேட்டை, s. Ungraceful gestures of the hand. See கை. தருமச்சேட்டை, s. A fan full of corn, set aside at the threshing floor in order to be given to the poor. (R.) மரணசேஷ்டை, s. Convulsions at the approach of death. சேட்டைக்காரன், s. A man full of tricks, gestures, &c. 2. One of indecent gestures, &c. 3. One who plays roughly, &c., 4. A caperer, one who makes ludicrous gestures, &c. சேட்டைபண்ண, inf. To make idle or indecent gestures. 2. To play pranks, to caper, gambol, gesticulate. 3. To play roughly with a disease. 5. To trouble, annoy. 6. To form, create, produce, evolve--as words, from primituve matter. வியாதியடிக்கடிசேட்டைபண்ணுகிறது. The disease shows itself, or annoys, again and again. சேட்டைப்பட, inf. To be formed or created, to rise, or come into existence --as the universe; be evolved out of primitive atoms. (தீ. 176.) 32)

pāy (p. 311) கிறேன், ந்தேன், வேன், பாய. To spring, to leap, as grass-hoppers; to bound, to jump, to gallop, to prance, to pitch, to plunge, to flounder, குதிக்க. 2. To move suddenly, to spring--as the needle attracted by the loadstone, தாவ. 3. To flow, to issue or gush out, as blood, &c., to stream, to rush down--as mountain streams; to ooze out, in drops, to flow gently, as milk or sap, நீர்முதலியபாய. 4. To settle or fasten on--as the sight, the mind, the imagination, வரவ. 5. To glide along, to beam forth, as light, கதிர் விரிய. 6. To sally forth, to shoot forward, to just out, புறப்பட. 7. To fly, to dart, to flit across, to plunge into, to penetrate --as a missile- weapon, a nail, or thorn, உருவ. 8. To flow and spread as water, darkness, light, &c., to extend, or diffuse itself, பாவ. 9. (fig.) To migrate, to elope, ஓட. 1. To butt, to spring at, to pounce on, to attack, மூட்ட (c.) தோட்டத்துக்குத்தண்ணீர்பாய்ந்தது. The garden is watered. பாய்ந்துபிடிக்க, inf. To spring up and catch. 2. To be drawn and adhere --as the needle to the magnet. 3. To light on, to grasp, as the mind. பாய்ந்துவிட, inf. To flow abroad, as water in irrigation. 2. To elope, to migrate. பாய்ந்துவிழ, inf. To fall upon, as a tiger or a serpent. 2. To attack with abuse, harsh language; to accost roughly. பாய்ந்தேற, inf. To spring and mount a horse or carriage; to spring up and climb a tree; to jump on, and cling to, as a child. 2. To fly and penetrate, as an arrow. பாய்மா, s. A leaping animal, as a horse, குதிரை. 2. A tiger, &c., புலி. (சது.) 63)

pāyccl (p. 311) v. noun. [improp.. பாச்சல், used substantively.] Bounding, galloping, leaping, prancing, plunging, பாய்தல். 2. Jump, leap, spring, start, gambol, prance, குதிப்பு. 3. A current, stream, torrent, நீரோட்டம். 4. An issue, a discharge, a gush, as of pus, tears, blood, சொரிகை. 5. Over-flowing of a river, பெருகுகை. 6. Butting, முட்டுகை. 7. (fig.) Disobedience, துள்ளுகை. 8. Gorging, உரு வுகை. 9. [prov.] Rude, uncivil treatment, வெடுவெடுப்பு. பாய்ச்சலிலேபோக, inf. To gallop as a horse, &c. பாய்ச்சல்காட்ட, inf. To cause a dog, or a butting goat to spring, leap, or butt at one's self; or to set them on each other. 2. (fig.) To tantalize, ஏய்க்க. பாய்ச்சல்விட--பாய்ச்சலில்விட. inf. To gallop, to ride in a gallop. 65)