ūmāṇṭi (p. 70) s. [prov. vul. also உம் மாண்டி.] A kind of play among children, பிள்ளைகள்விளையாட்டிலொன்று. 2. A bug-bear, பூச்சாண்டி. ஊமாண்டிகாட்ட, inf. To frighten children with a bug-bear. ஊமாண்டிவிளையாட, inf. To play a game--as children, pretending to frighten each other. 10)

kr (p. 96) க்கிறேன், ந்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To conceal, hide, cloak, cover, disguise, ஒளித்துவைக்க. 2. To steal, pilfer, plunder. திருட. 3. To be niggardly, to withhold, refuse to give, &c., கொடாதிருக்க. 4. v. n. To abscond, hide one's self, ஒளித்துக் கொள்ள. 5. To be unseen, be invisible, hidden--as a spirit, மறைய. (p.) கரவாதுவந்தீயுங்கண்ணன்னார். Those dear as one's eyes who never refuse to bestow their gifts-- (குறள்.) கரந்துறைகோள், s. Unseen planets. கரந்துறைச்செய்யுள், s. A poem so constructed as to conceal another poem within it, மிறைக்கவியிலொன்று. கரப்பு, v. noun. Stealing, pilfering. 2. Hiding, concealing. 3. Refusal, denial, withholding. கரவு, v. noun. Concealment, hiding, cloaking, sang froid, assumed or pretended ignorance, ஒளித்தல். 2. Stealing, theft, deception, subtlety, craft, insidiousness, களவு. கரவாகநிற்கிறான். He is insincere, hides something in his heart, is in alliance with the foe while pretending friendship. நெஞ்சிற்கரவுடையார்தம்மைக்கரப்பர். Those who are insincere will hide themselves. (மூதுரை.) கரவர்--கரவோர், s. Thieves, தி ருடர். 2. Deceivers, crafty persons, வஞ் சகர். (p.) 55) *

cākkiyam (p. 174) s. The Buddhist religion, from its founder S'a'kya, புத்தமதம். 2. Society, association, கூட்டம். W. p. 836. சாக்கியநாயனார், s. The name of a Buddhist who became a convert to Saivism, noted for casting a stone daily on a Sivalingam, according to a vow, (though pretending to do it from conempt) for which he obtained the grace of Siva, எறிபத்தர். 38) *

mārīcam (p. 351) s. Hypocrisy, dissimulation. 2. A Upa-Purana. See உபபுராணம். மாரீசம்பண்ணுதல், v. noun. Dissembling, pretending. 20) *

mittiram (p. 353) s. Friendship, affection, நட்பு. W. p. 661. MITRA. 2. [com. for மித்தியம்.] Lying, prevarication; malicious tale-bearing, புரளி, கோள். மித்திரக்காரன், s. [vul.] A false or unjust accuser, கோட்காரன். மித்திரதுரோகி--மித்துருதுரோகி, s. One who betrays his friends, a traitor, சினே கத்துரோகி. மித்திரத்துருகன், s. A pretending friend, a traitor, one who pretends to be a friend, வஞ்சகச்சினேகன். (Sa. Mitradruha.) மித்திரநாள், s. The seventeenth lunar mansion. See அனுடநாள். (சது.) மித்திரபேதம்--மித்துருபேதம், s. Sowing discord among friends. See பஞ்ச தந்திரம். மித்திரன், s. A friend, an ally, adherent. [pl. மித்திரர்.] 2. Sun, சூரியன். (சது.) மித்திரை, s. A female companion, தோழி. 48) *