uṇmai (p. 59) s. Being, existence, entity, (opposed to இன்மை) உள்ளது. 2. Natural or intrinsic quality, essense, nature, இயல்பு. (p.) 3. Sincerity, honesty, probity, fidelity, uprightness, faithfulness, veracity, reality, fact, யதார்த்தம். 4. Certainty, ascertainment, மெய். 5. Oath, abjuration, சத்தி யம். 6. (p.) Destiny or entailment of actions issuing in joys and sorrows, ஊழ். 7. Wisdom, right knowledge, அறிவு. உண்மையானுண்டிவ்வுலகு. By the existence (of kindness, favor, politeness) the world is sustained. (குறள்.) நீயதற்குண்மைபண்ணிக்கொடுப்பாயா? Will you swear to it? உண்மைகண்டவன். One who has experienced the truth (of a religion). உண்மைத்தவறு, s. Falsification, உண்மைவழு. 2. Failure in moral rectitude, சன்மார்க்கவழு. 3. A breach of trust, நாணயப்பழுது. உண்மைத்தாழ்ச்சி, s. Unfaithful ness, breach of trust, உண்மைக்குறை. உண்மைத்தாற்பரியம், s. The real object, scope or design, யதார்த்தமானகருத்து. உண்மைத்துரோகம்--உண்மைப்பா தகம், s. A very flagrant breach of truth, flagitious crime of the guilt thus incurred, நம்பிக்கைத்துரோகம். உண்மைப்பட, inf. To become evident to the mind--as the deity to his worshippers, மெய்ப்பட. 2. To prove true --as religion, by means of the Shasters, arguments, miracles, &c., மெய்யாக. 3. To appear as a certainty to the exclusion of all doubt, hesitation, &c., நிச்சயப் பட. உண்மைப்படுத்த, inf. To prove or show to be true, மெய்ப்பிக்க. உண்மைப்பிடி, s. Tenacious adherence to a religion from a discovery of its truth. 2. Consistent and steady perseverance in religion. உண்மைப்பேதகம், s. Prevarication. 2. Breach of trust, unfaithfulness. உண்மைப்பொருள், s. The Deity, the real Being, as eternal, immutable, &c., மெய்ப்பொருள். 2. The meaning of the Vedas, or of a system of religion, உள்ளபொருள். உண்மையளவை, s. [in logic.] Ascertainment of a thing from the attributes or qualities affirmed of it--as when we hear that a stone attracts iron, we know that it is a magnet, பிரத்தியட்சப் பிரமாணம். உண்மையறிந்தவன், s. One who has discovered the reality, authenticity, mysteries, &c. of religion. 2. One who has experienced the truth, &c. of religion. உண்மையானதெய்வம், s. The true deity. உண்மையானவன், s. A man sincere in religion. 2. A man of probity. உண்மையுவமை, [in rhetoric.] A figure in which the simile is rejected, the reality being ascertained, மெய்யுவமை. 130) *

uḷ (p. 67) . The root of a symbolic verb signifying being, which, in poetic usage is complete in its inflections--as உளேன், or உள்ளேன், I exist, &c. 2. The third person singular of the inferior class (see உண்டு), and the participle with its appellatives are the only parts in common use. --Note. The participle and its derivations are joined to nouns to form adjectives and appellatives and to show the possession of the quality indicated--as உள்ளகாரியம், a real thing, fact. உளர். They are--as அவருளர். உள்ள, rel. part. Existing, which exists, is real, genuine, essential. உள்ளகதை, s. A real story, an authentic narrative, a fact, a reality. உள்ளது, appl. n. The truth, it is true, உண்மை. 2. That which exists, உண் டானது. உள்ளதற்குள். Among the few there are. உள்ளதற்குள்ளேயிவன்சமர்த்தன். He is the most competent among them. 2. He is tolerably clever. உள்ளதுசொல்லு. Speak the truth. உள்ளதுரியதெல்லாம். The whole of one's property to the last mite. உள்ளதைமறையாதே. Conceal not the truth. உள்ளதோஇல்லதோ? It is true or not? உள்ளநாளுள்ளமட்டும். All this time, or always--a phrase indicating dissatisfaction. உள்ளபடி. Truly, really as to right, according to the actual state. உள்ளபடிமுடியும். It will end right. உள்ளபணிவிடைசெய்வேன். I will do whatever service you have. என்னாயிசுள்ளநாள்மட்டும். As long as I live. உள்ளபசுமை, s. Real truth, ஐய மற்றஉண்மை. 2. Real prosperity, மெய்வா ழ்வு. உள்ளபிள்ளை, [vul. prov.] A child of rich parents--the opposite to வறிய பிள்ளை. உள்ளமை, s. [prov. prop. உண்மை.] Truth, reality, sincerity, probity. உள்ளவன், s. A moneyed man, a rich person, பொருளுடையவன். 2. A proprietor, உரியவன். குணமுள்ளமனிதன், s. A man of good disposition. பணமுள்ளவன், s. A man of money. உள்ளளவும், [prop. உள்ளவளவும்.] For ever, as long as aught shall be, the whole period of the world's existence, இருக்குமட்டும்.--Note. In this and similar sentences formed with this word, terms of universality are implied. நானுள்ளளவுமும்மைப்பிரியேன். I will not forsake you as long as I live. உள்ளார், s. Those who are (present, &c.), இருப்போர். மண்ணுள்ளார், s. Terrestrial inhabitants. விண்ணுள்ளார், s. The celestials. 53)

tiṭṭm (p. 238) s. Certainty, accuracy, justness, exactness, நிலவரம். 2. Evenness, ஒப் புரவு. 3. A rule, canon, standard, கட்ட ளை. 4. A model, example, pattern, மாதிரி. 5. An estimate, guess, conjecture, கணிசம். 6. Honesty, probity, truth, நேர்மை. 7. Arrangement, adjustment, ஒழுங்கு. 8. Completeness, பூரணம். 9. Explicitness, ஐயமின்மை. 1. Equitableness, correctness, செவ்வை. (c.) See திருஷ்டம். அந்தக்காரியத்தைமுடிக்கும்படி அவனுக்குத்திட்டம்ப ண்ணியிருக்கின்றது. He is ordered to finish that business. திட்டஞ்செய்ய, inf. To make a standard rule, or criterion; to regulate, to arrange. திட்டஞ்சொல்ல, inf. To prescribe or give directions. 2. To speak truly. 3. To speak positively, firmly. 4. To give an estimate. திட்டந்தெரிய, inf. To recognize one. 2. To know certainly. See திட்டமறிய. திட்டப்பட, inf. To be recognized 2. To be established, arranged, made certain. 3. To suit, to quadrate. திட்டப்படுத்த, inf. To establish, to make certain. 2. To appoint, to allot. 3. To provide, to furnish, to prepare. திட்டமறிய, inf. To know the proper measure, degree, standard, quality. 2. To know certainly. 3. To ascertain the extent of one's learning, property or abilities. 4. To know the nature of an affair or business. திட்டமறியாதவன், appel. n. One unpractised or business. திட்டம்பண்ண, inf. To arrange, to settle, to regulate. 2. To establish, to appoint. 3. To form a plan, estimate, measure, &c. 4. To mend, correct, adjust. 5. (with dative of person.) To charge strictly, to urge upon, to command, to commission. தன்னுடையஆஸ்திகளைக்குறித்துத்திட்டம்பண்ணி னான். He disposed of his goods. திட்டம்பார்க்க, inf. To prove, try. 2. To guess, to estimate, to conjecture. திட்டவட்டம், s. Accuracy, precision, exactness, strictness, செவ்வை. 2. Arrangement, establishment, settlement, உறுதி. (c.) மணித்திட்டம், s. The right time. 16) *

nāṇym (p. 273) --நாணையம், s. Uprightness, honesty, probity, honor, truth, punctuality, நேர்மை. 2. Trust, credit, a good name, superior worth or honor, உண் மை. 3. Extraordinary facts, or supposed facts, in neture, as of the tiger, when missing in a leap, not turning upon the object of his leap; the bos grunniens, when entrapped, making no effort to escape; a cobra retiring from the sight of the நாக தாளி root; the occurrence but once of the small pox, &c;., நிருணயம். 4. Supposed virtue of an action, plant, &c., as the presenting of an herb to the eye as a cure of ophthalmia, தவறாமை. 5. [prov, in combi.] The perforation of the septum of a beast's nose for inserting a rope to guide in, or the rope thus inserted, மூக்குத்துளைத்தல். 6. That which is choice or rare as a commodity, உயர்வு. (c.) நாணயத்தால்கொடுக்கல்வாங்கல், v. noun. Dealing on trust. நாணயக்கயிறு, s. Rope passed through a bullock's nose, to guide it. நாணயக்காரன், s. An upright dealer. நாணயங்காட்டுதல், v. noun. Acquitting one's self honourably. நாணயங்குத்துதல், v. noun. Perforating the septum of a bullock's nose, மாட் டுக்குமூக்குத்துளைத்தல். நாணயசில்லம், s. [prov. vul. சீலம்.] Dishonesty, breach of trust. நாணயச்சரக்கு, s. A commodity of value liable to depreciate from being kept. நாணயஞ்செலுத்துதல், v. noun. Acquitting one's self honorably in business. நாணயத்தப்பு, s. Dishonesty. நாணயபங்கம், s. Loss of credit. 2. Disgrace, as to a woman in appearing before a court. நாணயப்பணம், s. A good coin--oppo. to தேய்கடைப்பணம், one worn. நாணயப்புடவை, s. Fine cloth. நாணயவிலை, s. A fair and proper price. 78)

nilaimai (p. 277) s. Quality, property, character, குணம். 2. Condition, state of affairs, state of one's feelings, தன்மை. 3. Standing, rank, degree, நிலைவரம். 4. Truth, veracity, probity, உண்மை. (சது.) 5. Land, landed property, பூஸ்திதி. 6. Perseverance, durableness, உறுதி. (c.) நிலைமைக்காரன்--நிலைமையுள்ளவன், s. A man of landed property. 2. A man of probity. நிலைமையற்றவாழ்வு, s. Uncertain prosperity, sometimes நிலையற்றவாழ்வு. 159) *

nītam (p. 277) s. Good behavior, correct deportment, நன்னெறி. W. p. 484. NEETA. 2. Equity, justice, as நீதி. (சது.) நீதமாய்நடக்கிறான். He conducts himself properly. நீதக்காரன், s. A man of probity, equity, justice, யோக்கியன். நீதக்கேடு--நீதப்பிழை, s. Injury, wrong, impropriety. 2. As நீதிகேடு. நீதவான், s. As நீதக்காரன். 2. [prov.] A judge, நியாயாதிபதி. நீதன், s. A just man, நீதியுடையான். 251)

puṇ (p. 323) s. A raw sore, ulcer, wound, விர ணம். 2. Proud flesh; scrum, ஊன். (சது.) புண்ணிலேபுளிப்பட்டதுபோலே. As acid on a sore; i. e. sorrow upon sorrow, or ungratified anger. புண்ணிலேகோலிட்டாற்போல. Like the probing of a wound. புண்காந்துதல்-புண்ணழற்றுதல், v. noun. [prov.] Smarting of a sore. புண்ணன், s. A man full of ulcers. புண்ணாக--புண்ணாய்ப்போக, inf. [trans. புண்ணாக்க.] To become sore, to be ulcerated. புண்ணாறுதல், v. noun. The healing of a sore. புண்ணிலளை--புண்ணளை, s. [prov. com. குழிப்புண்.] Cavity, or orifice in a wound. புண்ணீர், s. Blood, serum, இரத்தம். (p.) புண்ணுடம்பு, s. A body full of new sores-said of a woman recently confined, as பச்சையுடம்பு. 2. [poetice.] The vile body. புண்படுதல், v. noun. Becoming full of wounds, புண்ணாதல். 2. [fig.] Being grieved, விசனப்படுதல். புண்வாய்ச்சன்னி, s. Convulsive tetanus, lockjaw from a wound. 17) *